December 14, 2018 - ، ساعت 11:17
 
 
در گالری مرداد انجام شد:
گپ و گفت و دیداری صمیمی با حسین احمدی نسب


صبح ساحل ، هنری -  صدف محمودی:حسین احمدی نسب نقاش صاحب سبک و کارگردان تئاتر هرمزگانی ست که  هفته گذشته در میان هنرمندان و هنردوستان شهر بندرعباس در گالری مرداد حاضر شد و با آن ها دیدار و گپ و گفتی صمیمی داشت. 

احمدی نسب متولد 1328 در میناب است و فعالیت هنری اش را در میناب آغاز کرد. او از سال   1354آثاری همچون "زار" "آنجا که ماهی ها سنگ می شوند" "ولد کشته" "غم غریب غربت" "گندم درو در فصل جنگ" "بابور" "عشق سال ریکن" "در پوست شیر" و.... را در میناب، بندرعباس و تهران به روی صحنه برده است. وی ساکن تهران است، داستان نقاشی های او ریشه در فرهنگ و سنن هرمزگان دارد و یادآور گرمای جنوب و مردمش است. احمدی نسب در سه دهه اخیر نمایشگاه های انفرادی و گروهی زیادی داشته است و آثار او در تهران، پاریس، نیویورک، شیکاگو، دبی، زوریخ، بندرعباس و... روی دیوار رفته است. در سال 1385 کتاب گزیده نقاشی هایش از سوی نشر نظر به چاپ رسیده است/بادگیر 

در ادامه بخشی از گفته های وی را در نشست گالری مرداد می خوانید: انسان های زادگاهم سوژه های اصلی آثار من هستند و طبیعت جزیی هم در آن ها دیده می شود. در ابتدا نقاشی را شروع کردم و پس از آن به تئاتر روی آوردم از کلاس دوم ابتدایی نقاشی می کشیدم، بعدها نیم رخ کشیدن را از برادر بزرگ ترم یادگرفتم. پس از آن شروع به کپی از کتاب ها و مجلات کردم، برحسب اتفاق نقاشی های من دیده شد من راه دشواری را دراین مسیر طی نکردم. (به شوخی می گوید) همه چیز در نقاشی در دسترس است قلمو، بوم، سه پایه و من!

به نظر من مسائل خصوصی یک آرتیست بهتر از مسائلی ست که در کتاب ها و دایره المعرف هاست چرا که جزئیات زندگی من، من را می سازد. من همیشه به خانه ای که درمیناب درآن به دنیا آمدم پایبندم و این در آثارم مشهود است. 

بسیاری از نقاشها می گویند: نقاش به چشم و دست نیازی ندارد که با این جمله موافقم مثلا وقتی دست راستم از 8 نقطه شکست با دست چپم نقاشی کشیدم که تا کنون هم حاضر به فروش آن نیستم. من با یک نانوا چه فرقی دارم؟ وظی فه همه مان این است اثر خوب خلق کنیم.

آدم های نقشی من واقعی اند، تنها محیط اطرافشان غیرواقعی است. من از کودکی در اتاق هایی که رویایی بود و با خیالاتم ساخته بودم زندگی می کردم بعدها که با هدایت آشناشدم از او الهام گرفتم اما همیشه سعی کردم راه خودم را بروم.اززمانی که با تئاتر آشنا شدم شیوه من عوض شد آدم هایی که تریت کردم بازیگران خوبی هستند نظم را هم در تئاتر یادگرفتم. برخورد مخاطب با آثار به خودش بستگی دارد ممکن است من جلوی یک تابلو، یا یک لکه رنگ بیایستم، من به هیچ تصویری یا حتی لکه ای بی احترامی نکردم . دستی من را مقابل آن نگه می دارد. درنقاشی باید زیاد دید و زیاد خواند. بدون شک اتفاقات بی تاثیر نیست. اما رویدادها و اتفاقات اطرافم در نقاشی های من جای چندانی ندارند. 

تا پیش از قرن 21  در نقاشی چهره های اثر گذار و آوانگارد بزرگی وجود داشت اما از یک جایی به بعد نقاشی سقوط می کند.از یک جایی به بعد نقاشی این بار را ازدست می دهد. شاید به این علت است که تئوری و نظریات زیادی در مورد نقاشی به وجود آمد مثلا این که نقاشی یک کار مجرد است همین مساله هنرمندان را ترساند. در هنر نباید از چیزی ترسید. البته خریدار بسیار در نقاشی تاثیر دارد. کلکسیون دارها و گالری دارها نقاش ها را به سمتی می برند که بیشتر به دنبال تولید اثرهای تجاری باشند . اگرچه که مافیای هنر در تمام دنیا وجود دارد، چه در ایران و چه درخارج از ایران. حتی برای پیکاسو هم این اتفاق افتاده است. 

در پایان این نشست فیلم مستند سبابه بر رنگ محصول سال 1386 ساخته مهرداد امیرزاده پخش شد که درباره زندگی این نقاش بود. 



ارسال شده: ساعت: 8:46

کلمات کلیدی: حسین احمدی نسب ، نقاش صاحب سبک ، کارگردان تئاتر هرمزگانی

برچسب‌ها: فرهنگ و هنر