September 19, 2018 - ، ساعت 21:24
 
 
در ادامه نشست‌های «مرداد در مرداد»:
هنرمندان هرمزگان چه تاثیری بر تحولات اجتماعی گذاشته اند؟


صبح ساحل ، هنری -  صدف محمودی:مرداد در مرداد عنوان سلسه نشست هایی است بر مبنای دیالوگ درباره مسائل پیش رو و چالش های حاضر در هنرهای تصویری معماری و جامعه، در این فرصت زمانی با حضور هنرمندانی که صاحب تفکر و تاثیرگذاری در فضای جغرافیایی زیست خود هستند موضوعاتی به بحث و تبادل فکری گذاشته خواهد شد، این نشست ها شروعی ست برای نقد وضعیت هنر در قبال مردم، جامعه و چگونگی ارتباطی موثر مدیوم های بصری با پیرامون خود، همچنین ایجاد بستری برای چالش درباره آنچه تا کنون تجربه شده است، قرار است میز گفت و گوی این مباحث با حضور مخاطبان و شرکت آن ها در گفت و گو شکل چند سویه به خود بگیرد. این گفت و گوها در قالب 6 عنوان 1) گرافیک 2) نقاشی 3) هنرجدید 4)هنر و جامعه5) عکاسی6) معماری مرداد ماه در گالری مرداد در حال برگزاری ست. 

به گزارش صبح ساحل موضوع این نشست هنر و جامعه بود که با میزبانی بهروز عباسی، هومن کرمی و رضا هاشمی زاده به گفت و گو در این زمینه پرداختند.

این گفت و گو شامل دو قسمت بود، صحبت های صاحب نظران و پرسش و پاسخ در این زمینه، در این گزارش بخشی از گفت و گوهای این نشست را می خوانید: 

بهروز عباسی در ابتدای این جلسه عنوان کرد: فعالیت های هنری در بندرعباس  از چهارصد سال پیش آغاز شده و پس از آن در دوره پهلوی هنرمندان آوانگارد بسیاری وارد بندرعباس شده اند، برعکس تصور خیلی ها که اینجا را تبعیدگاه فرض می کردند، بندرعباس به دلیل شرایط جغرافیایی و اقتصادی اش همیشه مورد توجه بوده است. 

هاشمی زاده گفت و گو را با جامعه شناسی هنر آغاز کرد و گفت: در چهار پنج دهه اخیر در این خصوص صحبت شده و چند کلید واژه اصلی دارد، مانند هنر و جامعه، هنر در جامعه و هنر به مثابه جامعه که هر یک رویکرد خاص خود را دارند.

اگر فلسفه آن نگاه کنیم در حوزه جامعه شناسی ما با جسم هنر سرو کار داریم این بدین معناست که یک اثر  هنری را از ابعاد مختلف در جامعه بررسی می کنیم. 

چند رویکرد عمده در حوزه جامعه شناسی هنر وجود دارد: رویکرد بازتاب، در این رویکرد شرایط و تحولات اجتماعی را می توان در آثار هنری دید.

یک اثر هنری اطلاعاتی درباره جامعه به ما می دهد.

مثلا در اشعار حافظ جامعه دوران حافظ را می توان لمس کرد. 

جامعه به مثابه آینه ایست در این رویکرد. یعنی وضعیت، بحران ها، آسیب ها و اتفاقاتی که در جامعه می افتد را می توان در آن دید. 

وی ادامه داد: رویکرد دوم رویکردی ست که در آن گفته می شود که هنر بر جامعه تاثیر می گذارد  و این رویکرد برعکس رویکرد اول است، اگر بخواهیم روی جامعه تاثیر بگذاریم باید هنر را چاشنی آن کرد و از طریق هنر می توان ذائقه مردم را تغییر داد، مثل هنر سبز، که امروزه بسیار در خصوص آن صحبت می شود: چگونه می توان با هنر بر محیط زیست تاثیر گذاشت.؟

 رویکرد سوم چهار ضلع دارد که شامل هنر، جامعه، هنرمند و مصرف کنده است.

که به صورت ضربدری به هم وصل می شوند و باهم در ارتباط هستند.

هومن کرمی در ادامه ی این نشست عنوان کرد: به عنوان یک ژورنالیست سال های زیادی ست که در رویدادهای هنری استان شرکت کرده ام، که در این سال ها سوالی برای من پیش آمده است: چرا تنوع هنر در بندرعباس پایین است؟

 چرا به هرکجا که می روم چهره های ثابتی می بینم چرا جمعیت خاصی و محدوی از افراد در بندرعباس از هنر استقبال می کنند؟ این سوال برای من سوال آزاردهنده ای ست، مشکل از چیست؟ از محتواست؟ یا از مخاطب؟ چرا هنر در بندرعباس نمی تواند دایره مخاطبان خود را افزیش دهد؟ اشکال کار کجاست؟ یا اصلا ایرادی در کار نیست و این امر یک سیر طبیعی ست؟ 

بهروز عباسی در تکمیل گفته های این صاحب نظران بحث را با این پرسش ادامه داد: زمانی بندرعباس از یادبود شروع می شد و فقط تا نایبند ادامه داشت اما اکنون گسترش یافته، وقتی از بالا به نقشه بندرعباس نگاه می کنیم تمرکز مکان های فرهنگی بیشتر در گلشهر است این بی توجهی هنرمندان و مسوولین نسبت به محله های حاشیه نشین و تازه ساخت چه تاثیری در جامعه داد:؟ 

رضا هاشمی زاده در این خصوص بیان کرد: بندرعباس ویژگی خاصی دارد که از اقوام مختلف در آن حضور دارند و این اتفاق خوبی ست، اما در نظام توزیع تمرکز گرایی عجیبی وجود دارد، وقتی حاشیه ها نادیده گرفته می شوند و عدم توزیع مناسب مکان های فرهنگی که در دیده شدن آثار هنری بسیار موثر است باعث شده بخشی از شهر محروم بماند و افرادی که در حاشیه هستند در حاشیه بیشتری قرار بگیرند، وقتی صدای همه افراد شنیده نشود مخاطب هم از آن گریز پیدا می کنند.  هنرمندان باید در محله دو هزار و جاهای مختلف زندگی کند و ببیند تا آثارش توانایی انتقال معنا را برای همه اقشار جامعه داشته باشد. 

هومن کرمی ادامه داد: دستگاه بزرگی به نام شهرداری در ساخت و ساز های فرهنگی دخیل هستند. اما شهرداری هم  برآیند همین جامعه است، در نمایشگاه ها و اجراهای بندرعباس همه چیز تکراری ست، همان کلیشه های همیشگی در این آشفته بازار همان مخاطب محدود هم با محتوایی که در این شهر تولید می شود غنیمت است. باید دید تاثیرگذاری هنرمندان ما در تحولات اجتماعی بندرعباس  به چه صورت بوده است؟ 

در جریان هنری کشوری هنرمندان در خصوص مسائل مختلف سیاسی، اجتماعی موضع می گیرند اما هنرمندان بندرعباس کجا هستند؟ وقتی می گوییم هنر و جامعه هنرمندان چه موضعی نسبت به مسائل بومی داشته اند؟ ما در اینجا کوچیک ترین موضعی در محتوای هنری آن ها نمی بینیم. 

 

 

 

 



ارسال شده: ساعت: 7:44

کلمات کلیدی:

برچسب‌ها: فرهنگ و هنر
 
 
قطار بندرعباس از مسير روسيه به اروپا وصل مي شود

ازدواج و طلاق در هرمزگان افزایش یافت

ترنم عطر وجود حضرت علی اصغر(ع) در هرمزگان

حوزه انتخابی میناب، رودان، جاسک و بشاگرد 2 نماینده در مجلس خواهد داشت

«شهرداری» در ساری یک امتیاز شیرین گرفت