کودک یار؛‌ روش‌های رفع بی‌حوصلگی در کودکان و نوجوانان

بسیاری از والدین سعی می‌کنند با کودک همبازی شوند  و عده‌ای نیز آن‌ها را تشویق به تلویزیون دیدن می‌کنند و گروه بعدی نیز فرزندان را به سمت دنیای مجازی و استفاده از تبلت و گوشی هدایت می کنند.  با انجام تمامی این راهکارها بازهم کودک در حال نق زدن و شکوائیه است.به طور کلی عواملی از قبیل: کمبود استراحت کافی ، تغذیه نامناسب، کم خونی، فقدان تحریکات ذهنی ، بی صبری، مشکلات تیروئید و اختلال در کار غده‌های فوق کلیوی می تواند موجب بی‌حوصلگی و کسل بودن شود.  والدین هنگامی که از وضعیت سلامت جسمانی فرزندان اطمینان حاصل کردند به بررسی وضعیت روحی فرزندان توجه بیشتری کنند. برخی از بی‌حوصلگی ممکن است در اثر کمبود خواب و یا گرسنگی فرزندان باشد. به آنها کمک کنید تا ساعات خواب منظمی داشته باشند و راس ساعت مشخصی وعده‌های اصلی غذا را میل کنند.  همچنین یکنواخت بودن محیط نیز می تواند یکی از شایع ترین علت بی حوصلگی در سنین کودکی باشد. کودک وقت زیادی را محیط آپارتمانی  می گذراند .اغلب آنها نیز والدینی شاغل دارند . پدر و مادر پس از بازگشت به منزل از یک روتین همیشگی پیروی می کنند .  در حالیکه پدر و مادر خسته هستند کودک سرشار از انرژی است . او می خواهد با کسی همبازی شود اما  تعداد زیادی از کودکان امروزی به علت تک فرزند  بودن مجبور هستند همبازی خود شوند که این مسئله موجب بی حوصلگی مضاعف شان خواهد شد. در فرزندانی با سنین بالاتر (نوجوانی)  ممکن است علاوه بر عوامل شخصی ، عوامل محیطی  مانند در معرض قرارگیری نصیحت های بزرگترها، تحمل کردن مسئولیت های سنگین، انتظار بالای پدر و مادر، فشارهای اقتصادی، تنهایی، بی‌هدفی و احساس غیرمفید بودن موجب بروز حالات خسته‌کننده و بی حوصلگی در آنها شود. 
 

والدین می توانند با انجام راهکارهایی ساده به  فرزندان خود کمک کنند: به کودک خود کمک کنید تا کارهایی که دوست دارد را بشناسد و طبق برنامه‌ای مدیریت شده، ساعاتی از روز را به انجام آن کارها اختصاص دهد. سعی کنید  ساعاتی از روز را به وقت گذراندن با کودک خود اختصاص دهید. به کودک خود بیش از حد سخت نگیرید. اگر کودکتان تک فرزند است، باید این موضوع را در نظر بگیرید که بیشتر از سایر بچه‌ها نیاز به توجه دارد. متناسب با توان کودک، به او مسئولیت بدهید.به صحبت های فرزندان با دقت گوش دهید و از تماس چشمی حین صحبت غافل نشوید. به کودک خود استقلال کافی دهید تا خودش در چارچوبی مناسب برنامه‌ریزی کند. شما می توانید با انجام راهکارهایی ابتدایی همراه و همیار فرزندان باشید اما بدانید شما مسئول سرگرم کردن کودکتان برای برطرف شدن بی‌حوصلگی او نیستید. والدین باید به فرزندان خود اجازه دهند با بی‌حوصلگی‌های معمول روزانه روبرو شوند و بستری مهیا کنند تا کودک خودش بتواند به بهترین نحو ممکن آن را حل و فصل کند؛  زیرا این بی‌حوصلگی می تواند منجر به افزایش خلاقیت کودکان و حتی نوجوانان شود . در نهایت اگر بی حوصلگی کودک ناشی از بیش فعالی، استرس یا اضطراب باشد، در این شرایط پدر و مادر به تنهایی نمی‌توانند برای رفع آن اقدامی انجام دهند و باید با مراجعه به متخصص برای درمان این وضعیت اقدام کنند.

روزنامه صبح ساحل