اما و اگرها در تکمیل پل خلیج فارس

 پلی به طول ۲/۴ کیلومتر که اگر پروژه ساخت آن فقط روزی ۵۰ سانتیمتر پیشرفت داشت الان به بهره‌برداری رسیده بود و مردم از مواهب آن بهره‌مند بودند. در صورتی که در مناطق مختلف دنیا پروژه های بس سنگین تر و بزرگتر در زمانی بسیار کمتر با بهره‌گیری از آخرین تکنولوژی‌های علمی به بهره‌برداری رسیده است.(مثل تونل یا کانال مانش به طول ۵۰ کیلومتر که ۴۰ متر زیر بستر دریا ساخته شده و انگلیس را به فرانسه وصل می‌کند و یا پل ارتباطی بحرین و عربستان به طول ۲۵ کیلومتر)چه سری در عقیم گذاشتن و به نتیجه نرساندن این پروژه مهم نهفته است که در مدت این ۱۴ سال با آمدن و رفتن دولت‌های متعدد این پروژه نه تنها پیشرفتی نداشته بلکه پایه‌های اولیه این پل نیز دچار فرسودگی شده است.

چه کسانی از نبودن این پل سود می برند و وجود آن را با منافع خود در تناقض می‌بینند فقط خدا می داند!
اگر پروژه پل خلیج فارس طبق برنامه تعیین شده پیش می رفت و تکمیل می‌شد و دولت‌ها بر روی منطقه آزاد قشم آنچنان که باید توجه کافی مبذول می‌داشتند قطعا چهره هرمزگان مانند امروز از فقر و فلاکت زرد و پژمرده نبود و کشور نیز وضعیت بهتری داشت. ما می‌توانستیم از طریق منطقه آزاد قشم با جذب و انتقال تکنولوژی به درون اقتصاد کشور و کار آفرینی در بدنه‌ی اقتصادمان نرخ بیکاری را به میزان قابل توجهی پایین بیاوریم و با افزایش تولید و ارزش افزوده بخش‌های اقتصادی به ویژه بخش صنعت، رشد اقتصادی کشور را شتاب بهتری بدهیم و ایران از قِبَل این منطقه می توانست به بازارهای جهانی ورود بهتری پیدا کند و صادرات با تنوع بیشتری گسترش یابد و سهم کشور از تجارت جهانی از وضعیت اسفناکی که امروز دارد به میزان قابل توجهی افزایش یابد.آیا با این وجود و با توجه به اهمیت و ضرورت ساخت پل خلیج فارس، دولت چهاردهم تکمیل این پروژه حیاتی را جزو اولويت‌های خود قرار خواهد داد و آیا استاندار هرمزگان با توجه به تاثیرگذاری بسیاری که این پل بر اقتصاد و رفاه مردم منطقه دارد بر تاسیس و تکمیل آن پافشاری خواهد کرد؟اینها سوالاتی است که جواب آن در همت و توجه دولتمردان و مطالبه‌گری مردم نهفته است.

روزنامه صبح ساحل