آینده‌ی بازار مسکن در صورت توافق ایران وآمریکا

همانگونه هم که از سوی مقامات ایرانی اعلام شده مذاکرات در مورد برنامه اتمی کشورمان بوده موضوعی که از سال 1381به دست آویز آمریکا برای اعمال فشارهای گسترده‌ی اقتصادی، دیپلماتیک و حتی تهدیدات نظامی تبدیل شده است. اما بنابر اظهار نظر طرفین، مذاکرات شنبه سازنده و مثبت بوده است وضمن اهمیت بالای سیاسی و دیپلماتیک آن، تاثیرات نتایج احتمالی این مذاکرات در بازارهای مختلف از اهمیت بالایی برخوردار است.

در این روز بازار بورس با رشد خوبی سبز پوش شد و نرخ برابری ریال که رشد آن در چند روز اخیر حتی قبل از شروع مذاکرات، یعنی پس از اعلام آن، آغاز شده بود در اولین ساعات شروع مذاکرات در مقابل ارزهای خارجی هم تقویت شد، رشدی که پیش بینی می شود در روزهای آتی هم تداوم داشته باشد از دیگر سو شاهد کاهش قیمت طلا هم در بازار بودیم و با شکسته شدن حباب سکه و همینطور کاهش بیشتر ریالی آن در روزهای آینده در صورت ثبات نسبی بازارهای جهانی می‌توان به استمرار کاهشش امیدوار بود.

اما بازار مسکن و به طور عمومی ملک،به علت چسبندگی کمتر قیمتی اش به بازار ارز تاثیری دیر هنگام‌تر به تحولاتی اینچنینی خواهد داشت. اما همینطور که می‌دانیم، بنابر نظر اکثر کارشناسان یکی از مهم‌ترین و کلیدی‌ترین متغیرهای موثر بر این بازار مهم، نتایج مذاکرات کشورمان با دولت ترامپ است.چه آنکه این نتایج در دو ساحت بازار مسکن را تحت تاثیر قرار می‌دهد اولین میدان،«ریسک‌های سیاسی است» و دوم «تورم تولید» که البته این دو میدان وابستگی تنگاتنگی به یکدیگر دارند.

در مورد ریسک‌های سیاسی و امنیتی باید گفت، این امکان وجود دارد با سیگنال‌هایی که از این سمت فرستاده می شود ورود سرمایه را به بازارهای مختلف هموار کند. مثلا در صورت افزایش ریسک‌ها و استمرار نااطمینانی‌ها تمایل سرمایه‌گذاران به بازارهای زود نقدشونده مثل طلا و دلار افزایش می یابد و در صورت کاهش آن‌ها ضمن کم کردن انتظارات تورمی مسیر سرمایه‌گذاری مولد را هموارتر خواهد کرد. «بورس» و «تولید مسکن» از اولین گزینه‌های سرمایه گذاری در این صورت خواهند بود.

در مورد تورم تولید نیز هم باید گفت کاهش قیمت ارز به کاهش هزینه‌های تمام شده‌ی تولید می‌انجامد و مصالح ساختمانی هم که یکی از تولیدات مهم کارخانه‌های داخل است از این قانون تبعیت می‌کند. البته در این مورد نباید از اشکالات مزمن اقتصاد کشور چون تورم ذاتی‌اش که محصول بیماری آن است غفلت کرد، زیرا این مشکل ساختاری ناشی از ناترازی‌های بزرگ بودجه‌ای و پولی است که بیش از نیم قرن است که گلوی اقتصاد مارا می فشارد.

اما این به معنای آن نیست که از نقطه نظر کاهش نرخ ارز نمی توان امید وار بود چون هر کدام وزن خود را در این تورم دارند. همچنین با کاهش قیمت ارز و تقویت قدرت برابری ریال در مقابل ارزهای خارجی، توان خرید مصرف‌کننده‌ی داخلی که به شدت آسیب دیده است به تدریج بهبود می‌یابد و این بهبودی هم همانگونه که گفته شد، ناگهانی ویکباره نخواهد بود چه آنکه حجم آسیب آنقدر گسترده است که به گفته‌ی کارشناسان در صورت بهبود اوضاع در زمانی حدودا دوساله اولین نشانه‌ها و نتایج آن پدیدار خواهد

شد.

بنابر این انتظار نمی‌رود شاهد تغییرات آنی در بازار مسکن باشیم. به بیان دیگر آنکه، حصول احتمالی توافق،چشم انداز سرمایه‌گذاری در بازار مسکن از سمت تولید و عرضه را بهبود می بخشد همینطور با افزایش قدرت خرید به گونه‌ای تدریجی مصرف کنندگان را به دستیابی به آن امیدوارتر می‌کند.پس ضمن دوری از هر گونه نگاه هیجانی، به آینده امیدوار باشیم.