از پایگاه وستوچنی روسیه؛ سه ماهواره ایرانی به فضا پرتاب شدند

به گزارش صبح ساحل از منابع خبری روسیه، شرکت دولتی صنایع فضایی روسیه موسوم به روس‌کاسموس، ۳۰ دقیقه قبل از پرتاب، از فرایند آماده‌سازی نهایی برای پرتاب این موشک ماهواره‌بر خبر داده بود.

شرکت روس‌کاسموس دقایقی بعد از پرتاب اعلام کرد که موشک ماهواره‌بر سایوز به روال عادی پرتاب شد و طبق برنامه پیش‌بینی شده، ماهواره‌ها را در مدارهای تعیین شده پرتاب خواهد کرد. 

بنا بر اعلام معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات و رئیس پژوهشگاه فضایی ایران، سه ماهواره سنجشی که امروز - هفتم دی- از پایگاه روسیه به فضا پرتاب شدند، توسط بخش خصوصی ساخته شده‌اند.

وحید یزدانیان افزود:‌ ماهواره‌های سنجشی داده‌های تصویری را با قدرت‌های تفکیکی از ۱۵ متر تا کمتر از پنج متر مخابره می کنند و می توان با استفاده از این داده ها طیف گسترده ای از فعالیت‌ها را برای آنها در کشور متصور بود.

وی کاربرد این تصاویر را در کشاورزی، مدیریت منابع آب و محیط زیست یادآور شد و افزود: در مجموعه ماهواره های بومی که ما تاکنون پرتاب کردیم، این سه ماهواره هم به جمع آنها اضافه خواهند شد.

رئیس پژوهشگاه فضایی ایران درباره تفاوت این ماهواره ها با نمونه های پیشین اظهار داشت: این ماهواره‌ها در فاصله ۵۰۰ کیلومتری زمین قرار می‌گیرند که مدار لئو نام دارد.

وی با بیان اینکه عمر مفید این ماهواره ها بین ۲ تا پنج سال و این استاندارد جهانی است افزود: امیدوار هستیم بعد از این پرتاب شاهد افزایش عمر اسمی آن باشیم و با عمر بیشتری عملیاتی شوند.

شرکت دولتی صنایع فضایی روسیه موسوم به روس‌کاسموس اعلام کرد که موشک سایوز ۲.۱بی حامل ۵۲ ماهواره است.

بنا بر اعلام این شرکت، این ماهواره‌ها شامل ماهواره فرگات و ماهواره‌ آیست ۱ و ۲ با وزن ۲ تن به عنوان ماهواره‌های سنجش از دور برای ایجاد مدل‌های دیجیتالی از زمین است.

علاوه بر این، ماهواره بر سایوز، ۵۰ ماهواره دیگر از جمله سه ماهواره ایرانی را در مدار قرار می‌دهد.

کدام ماهواره‌های ایران به فضا پرتاب شدند؟

ماهواره ظفر ۲

ماهواره «ظفر۲»، یکی از ماهواره‌های سنجشی ایران است که به سفارش سازمان فضایی ایران در دانشگاه علم و صنعت ایران طراحی و ساخته شده که در مدار LEO (مدار نزدیک به زمین) قرار می‌گیرد. 

هدف اصلی از ساخت ظفر۲، توسعه توان بومی در طراحی، یکپارچه‌سازی سامانه‌های فضایی و تصویربرداری سنجشی بوده است. از نظر فناوری ساخت، ظفر۲ یک ماهواره در کلاس وزنی ۱۰۰ تا ۱۳۵ کیلوگرم است که از سازه آلومینیومی سبک‌سازی‌شده با تحلیل تنش و ارتعاش استفاده می‌کند. طراحی سازه به‌گونه‌ای انجام شده که بتواند بارهای مکانیکی پرتاب (لرزه، شوک و ارتعاش) را تحمل کند.

در حوزه مأموریتی، ظفر به دوربین تصویربرداری اپتیکی با دقت تفکیک مکانی ۱۵ متر مجهز است که برای پایش منابع طبیعی، کشاورزی، مدیریت بحران و بررسی زیست‌محیطی کاربرد دارد. داده‌ها از طریق لینک مخابراتی باند S به ایستگاه زمینی ارسال می‌شوند. ویژگی متمایز ظفر۲، تمرکز آن بر بومی‌سازی کامل زنجیره طراحی تا تست‌های محیطی (حرارتی، خلأ و ارتعاش) است؛ به‌طوری‌که این ماهواره نقش مهمی در بلوغ فناوری فضایی دانشگاه‌محور ایران داشته است.

ماهواره پایا (طلوع ۳)

 ماهواره پایا (طلوع ۳) به سفارش سازمان فضایی ایران و توسط شرکت صنایع الکترونیک ایران طراحی و ساخته شده است.

این ماهواره با جرم حدود ۱۵۰ کیلوگرم و ابعاد حدودی ۱.۲*۱*۱ متر ، در دسته مینی ماهواره های شرکت صاایران طبقه بندی می شود و سنگین ترین ماهواره بومی کشور است که تاکنون به فضا پرتاب شده است. 

ماهواره پایا (طلوع ۳) دارای دو سنجنده تصویربرداری با قدرت تفکیک ۵ متر سیاه و سفید و ۱۰ متر رنگی است و با توجه به استفاده از الگوریتم های پردازشی مبتنی بر هوش مصنوعی، دقت تصاویر دریافتی ماهواره به ۳ متر می رسد. لازم به توضیح است برای اولین بار در کشور، از فناوری تصویربرداری آیینه ای در این ماهواره استفاده شده و بر همین مبنا پیشرفته ترین ماهواره تصویربرداری بومی ساخته شده، محسوب می شود.

ماهواره کوثر ۱.۵

نمونه دوم ماهواره کوثر (کوثر ۱.۵) سومین ماهواره‌ ساخت شرکت دانش بنیان‌ امیدفضا به سفارش سازمان فضایی ایران است که با ترکیب قابلیت‌های ماهواره های نمونه اول کوثر و هدهد و با ارتقاء قابل توجه در هر دو حوزه‌ پایش زمین و ارتباط ماهواره‌ای طراحی شده است.

از مهمترین ویژگی های این ماهواره آن است که امکان تصویربرداری با دقت حدود چهار متر را فراهم می کند و توسط بخش خصوصی دانش بنیان ایران طراحی و ساخته شده است. این ماهواره کمتر از یک سال بعد از پرتاب ماهواره نخست ساخته شده است که نشان از سرعت و آمادگی بالای این بخش در زیست بوم فضایی کشور دارد.

ماهواره‌ کوثر ۱.۵ محموله‌ تصویربرداری در طیف‌های RGB و NIR و یک ماژول ارتباطی اینترنت اشیاء (IoT) را یکپارچه‌سازی کرده تا به‌طور همزمان تصویربرداری فضایی و جمع‌آوری داده‌ها از حسگرهای زمینی توزیع‌شده را پشتیبانی کند.

این طراحی دو منظوره به ماهواره امکانی را می‌دهد که هم در زمینه‌ پایش محیطی و هم در حوزه‌ زیرساخت‌های هوشمند به کار گرفته شود، از جمله با آشکارسازی پیشرفته تغییرات، پایش هوشمند کشاورزی و مدیریت منابع طبیعی. پنل‌های خورشیدی بازشونده ماهواره توان کافی برای تصویربرداری با فرکانس بالا و عملیات ارتباطی پایدار را فراهم می‌کنند.

این ماهواره برای کاربردهای تجاری و غیرنظامی مانند کشاورزی دقیق، منابع آب، محیط‌زیست و پایش سرزمین طراحی شده است. ماهواره کوثر در مدار LEO (مدار نزدیک به زمین) قرار خواهد گرفت.