فیلیمو سم‌های اینستاگرامی را به رسمیت شناخت

به گزارش صبح ساحل، فیلیمو از برگزاری نخستین جشنواره ملی سریال‌سازی نوین با عنوان «ریلیمو» خبر داده است.

جشنواره‌ای که با شعار «داستانت را عمودی روایت کن» و با تمرکز بر تولید سریال‌های اپیزودیک با روایت عمودی برگزار می‌شود.

«ریلیمو» در عمل، جشنواره‌ای برای همان آثاری است که در فضای شبکه‌های اجتماعی، به‌ویژه اینستاگرام، با قسمت‌های بسیار کوتاه و حدود یک دقیقه‌ای تولید و منتشر می‌شوند؛ قالبی که اگرچه در سال‌های اخیر در جهان مخاطبان قابل توجهی پیدا کرده، اما هنوز در کشورمان نوپاست و درباره کیفیت، استانداردهای حرفه‌ای و پیامدهای فرهنگی آن بحث‌های جدی وجود دارد.

فیلیمو نخستین پلتفرم داخلی بود که این قالب را با عنوان «میکرودرام» وارد شبکه نمایش خانگی کرد و اکنون نیز با برگزاری یک جشنواره اختصاصی، گامی فراتر برداشته است.

این در حالی است که این پلتفرم نه‌تنها در انتخاب آثار این بخش حساسیت لازم را نسبت به استانداردهای فرمی و محتوایی نشان نداده، بلکه با توسعه پرشتاب «میکرودرام» عملاً در حال تثبیت و گسترش این جریان است.

بخش قابل توجهی از آثار این حوزه، به جای اتکا بر روایت‌های خلاقانه و ارزش‌های هنری، بر سوژه‌هایی همچون خیانت، روابط عاطفی پیچیده، عشق‌های مثلثی و روابط نامتعارف استوار شده‌اند؛ مضامینی که بیش از آنکه در خدمت داستان باشند، برای جلب سریع مخاطب و افزایش بازدید به کار گرفته می‌شوند.

از نگاه منتقدان، چنین رویکردی نه‌تنها به ارتقای کیفیت تولیدات کمک نمی‌کند، بلکه به تدریج مرزهای فرهنگی را نیز جابه‌جا می‌کند.

در کنار این مسئله، نبود نظارت مؤثر بر این بخش نیز پرسش‌های جدی ایجاد کرده است. به نظر می‌رسد «میکرودرام» در فیلیمو به فضایی تبدیل شده که کمتر نشانی از نظارت و ارزیابی محتوایی در آن دیده می‌شود؛ فضایی که در آن نه واکنش محسوسی از سوی ساترا مشاهده می‌شود و نه حساسیتی از جانب دیگر نهادهای مسئول.

آنچه این روند را قابل تأمل‌تر می‌کند، تغییر مسیر شبکه نمایش خانگی است. اگر در سال‌های گذشته، برخی مضامین جنجالی در قالب سریال‌های بلند به تدریج عادی‌سازی شدند، اکنون به نظر می‌رسد گام بعدی، رسمیت‌بخشیدن به قالبی است که از دل شبکه‌های اجتماعی بیرون آمده و بسیاری آن را به دلیل فرم و محتوایش مصداقی از «ابتذال فرهنگی» می‌دانند.

برگزاری جشنواره «ریلیمو» را می‌توان تلاشی برای اعطای اعتبار و جایگاه رسمی به این گونه تولیدات دانست؛ روندی که در صورت تداوم، می‌تواند مسیر شبکه نمایش خانگی را بیش از گذشته به سمت تولید آثار سطحی و مبتذل، کوتاه‌عمر و مبتنی بر جذب مخاطب به هر قیمت سوق دهد.