در سایه بی‌توجهی به اماکن ورزشی

توسعه زیرساخت‌های ورزشی و ایجاد پارک‌های محله‌ای مجهز، یکی از نیازهای اساسی شهر میناب به شمار می‌رود. شهری که سال‌هاست با کمبود اماکن ورزشی استاندارد مواجه است و بسیاری از کودکان، نوجوانان و جوانان برای دسترسی به امکانات مناسب ورزشی با محدودیت روبه‌رو هستند.

احداث مجموعه‌های ورزشی و پارک‌های محله‌ای می‌تواند نقش مهمی در افزایش نشاط اجتماعی، ارتقای سلامت عمومی و کاهش آسیب‌های اجتماعی داشته باشد، اما ساخت یک پروژه، پایان مسیر نیست، بلکه آغاز مرحله مهم‌تری به نام نگهداری، حفاظت و بهره‌برداری صحیح است.

متاسفانه در برخی موارد، پس از احداث و تجهیز اماکن ورزشی، برنامه مشخص و مدونی برای نگهداری، تعمیر، به‌روزرسانی تجهیزات و حفاظت از این سرمایه‌های عمومی وجود ندارد.

نبود نظارت مستمر و ضعف در نگهداری باعث شده برخی فضاهای ورزشی به مرور زمان دچار فرسودگی شوند و بخشی از امکاناتی که با هزینه‌های عمومی ایجاد شده‌اند، کارایی اولیه خود را از دست بدهند.

پارک دانشجو یکی از نمونه‌هایی است که با هدف ایجاد فضای مناسب برای ورزش و استفاده عمومی شهروندان تجهیز شده است؛ اما این مجموعه به دلیل نبود نگهداری مناسب، مراقبت مستمر و به‌روزرسانی تجهیزات، نیازمند توجه جدی مسئولان مربوطه است.

پارک‌های محله‌ای مجهز، یکی از بهترین ظرفیت‌ها برای توسعه ورزش همگانی در سطح شهر هستند. این فضاها در صورت مدیریت صحیح می‌توانند هر شب میزبان صدها نفر از شهروندان باشند و ساکنان چندین محله اطراف از امکانات ورزشی آن بهره‌مند شوند.

یک پارک محله‌ای مناسب می‌تواند نیاز ورزشی حداقل ۵ تا ۱۰ محله را پوشش دهد و زمینه فعالیت ورزشی کودکان، نوجوانان، جوانان و حتی بزرگسالان را فراهم کند.

در شرایطی که میناب از کمبود اماکن ورزشی رنج می‌برد، توجه به توسعه، تجهیز و نگهداری این فضاها می‌تواند بخشی از مشکلات موجود را برطرف کند و فرصت بیشتری برای حضور مردم در فعالیت‌های ورزشی ایجاد کند.

یکی از چالش‌های جدی در حوزه ورزش شهرستان میناب، نبود برنامه مشخص برای نگهداری از اماکن ورزشی و فضاهای عمومی ایجادشده است.

سرمایه‌گذاری برای احداث یک مجموعه زمانی ارزشمند خواهد بود که پس از افتتاح نیز برای حفظ و نگهداری آن برنامه وجود داشته باشد. در غیر این صورت، هزینه‌های انجام‌شده به مرور زمان کاهش اثرگذاری پیدا کرده و بخشی از بیت‌المال بدون استفاده مطلوب باقی خواهد ماند.

دستگاه‌های متولی باید علاوه بر اجرای پروژه‌های جدید، نسبت به حفظ، مراقبت و افزایش عمر مفید پروژه‌های موجود نیز مسئولیت‌پذیر باشند.با توجه به اهمیت حفظ اموال عمومی، انتظار می‌رود دستگاه‌های نظارتی شهرستان و همچنین نهادهای نظارتی در سطح استان، نظارت دقیق‌تری بر عملکرد دستگاه‌های مسئول در حوزه نگهداری اماکن ورزشی داشته باشند.

رها شدن تجهیزات و کاهش کیفیت فضاهایی که با بودجه عمومی احداث شده‌اند، موضوعی است که نیازمند بررسی و پاسخگویی مسئولان مربوطه است؛ چرا که ضعف در نگهداری این مجموعه‌ها می‌تواند مصداق هدررفت سرمایه‌های عمومی باشد.

توسعه ورزش تنها به ساخت سالن، زمین ورزشی و پارک‌های مجهز محدود نمی‌شود، بلکه نگهداری اصولی، مدیریت صحیح و استفاده مستمر از این فضاها، بخش مهمی از مسیر توسعه ورزش محسوب می‌شود.

اکنون انتظار می‌رود شهرداری، اداره ورزش و جوانان، شورای اسلامی شهر و سایر دستگاه‌های مرتبط، با ارائه برنامه‌ای مشخص برای نگهداری و بهره‌برداری از اماکن ورزشی، اجازه ندهند، سرمایه‌هایی که برای خدمت به مردم ایجاد شده‌اند و در اثر بی‌توجهی و نبود مدیریت مناسب دچار آسیب شوند.