سرویس بین الملل
لبنان زیر فشار حملات؛
حملات اسرائیل به لبنان در حالی صورت میگیرد که دو طرف در تاریخ ۲۶ ژوئن توافقنامهای چارچوبی را با میانجیگری ایالاتمتحده امضا کرده بودند. این توافقنامه شامل خروج تدریجی نیروهای اسرائیلی از خاک لبنان و استقرار ارتش لبنان در مناطقی است که نیروهای اسرائیلی از آنجا عقبنشینی میکنند. اما با وجود این توافق، اسرائیل به حملات خود علیه لبنان ادامه داده است.
لبنان در آستانه انتخابات اسرائیل و آمریکا با بنبست امنیتی و اقتصادی روبهروست؛ توافق ژوئن نتوانسته به عقبنشینی اسرائیل از جنوب لبنان منجر شود و فشار برای خلع سلاح حزبالله افزایش یافته است. در واکنش، حزبالله بر ضرورت ائتلاف ملی گستردهتر، اصلاحات سیاسی، تقویت ارتش و بازسازی مناطق آسیبدیده تأکید کرده است؛ مسیری که میتواند نقش آن در معادلات داخلی لبنان را بازتعریف کند. از طرفی دولت لبنان که نگران ایجاد خلأ امنیتی در صورت خروج نیروهای حافظ صلح سازمان ملل از جنوب لبنان پس از پایان مأموریتشان در ۳۱ دسامبر (10 دی ماه) در مقابل اسرائیل است، بهشدت به دنبال تمدید مأموریت «نیروی موقت سازمان ملل در لبنان» (یونیفل) یا تشکیل یک نیروی چندملیتی به رهبری اروپا برای جایگزینی آن است.
تداوم تجاوز اسرائیل به جنوب لبنان
اسرائیل بار دیگر از دوم مارس (۱۱ اسفند ۱۴۰۴) حمله گستردهای را علیه لبنان آغاز کرد که علاوه بر شهادت و زخمیشدن شماری از شهروندان لبنانی، بیش از یک میلیون نفر هم آواره شدهاند و همچنان بخشهایی در جنوب این کشور در اشغال این رژیم قرار دارد.
رسانههای لبنانی از حملات هوایی رژیم صهیونیستی به منطقه «وادی زبقین» در جنوب لبنان در دو نوبت همزمان با حملات توپخانهای به این منطقه خبر دادند و این حملات اسرائیل به منطقه وادی زبقین را سنگین و غیرعادی توصیف کردند.
انتظار بیصبرانه اسرائیل برای خروج نیروهای یونیفل از لبنان
اسرائیل که از زمان آخرین تهاجم خود به لبنان در اوایل سال میلادی (دی ماه 1404)، دهها روستا در جنوب رودخانه لیتانی را به اشغال درآورده، بیصبرانه منتظر خروج «کلاهآبیها» (نیروهای حافظ صلح) است. این رژیم مدتهاست که علیه تمدید مأموریت یونیفل لابی کرده و آن را در مهار و خلع سلاح حزبالله ناکارآمد میداند. با این حال، تلآویو با استقرار یک نیروی بینالمللی پس از خروج یونیفل مخالفتی ندارد؛ بلکه تنها نمیخواهد این نیرو وابسته به سازمان ملل باشد تا دست این کشور را در اقدامات خود علیه بیروت کوتاه کند.
اسرائیل برای تشکیل نیرویی به رهبری ایالات متحده تلاش میکند، در حالی که دولت لبنان ترجیح میدهد در صورت عدم تمدید مأموریت یونیفل، مأموریتی به رهبری اروپا برای کمک به ارتش لبنان تشکیل شود. این در حالی است که اسرائیل با عدم تمایل آمریکا برای اعزام نیروی نظامی به این منطقه نیز مواجه است و به دنبال جلب توجه واشنگتن برای همراهی با تلاویو میباشد. در مقابل، کشورهای اروپایی ترجیح میدهند اعزام نیرو از سوی آنها تحت لوای سازمان ملل انجام شود.
در این راستا چند روز پیش از نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک طی هفتههای اخیر، «ژوزف عون»، رئیسجمهور لبنان، به پاریس سفر کرد و با «امانوئل مکرون»، رئیسجمهور فرانسه، و «ملک عبدالله»، پادشاه اردن، دیدار کرد. آنها درباره ضرورت تداوم حضور نیروهای خارجی و اهمیت تبیین این موضوع برای «دونالد ترامپ»، رئیسجمهور آمریکا، گفتگو کردند. نیروهای مسلح لبنان (LAF) برای مقابله با نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) در جنوب، از تجهیزات کافی برخوردار نیستند. ساکنان این منطقه نگرانند که خروج نیروهای یونیفیل آنها را در برابر حضور طولانیمدت یا حتی دائمی اسرائیل آسیبپذیر سازد. از طرفی خروج یونیفیل همچنین به معنای از دست دادن یک طرف بیطرف و «چشم و گوش جهان» در منطقهای است که در آن سوءتفاهمها میتوانند بهسرعت به تشدید درگیری مسلحانه منجر شوند.
با در نظر گرفتن شرایط موجود، تمدید مأموریت به مدت شش ماه تا یک سال، درخواستی معقول به نظر میرسد اما اسرائیل تمام تمرکز خود را بر خلع سلاح حزبالله معطوف کرده و ظاهراً نسبت به تحولات سیاسی داخلی لبنان بیتفاوت است. این رژیم مدتهاست که یونیفیل را ناکارآمد دانسته و در انتظار خروج آن بوده است.
اسرائیل سال گذشته به خواسته خود رسید؛ زمانی که شورای امنیت سازمان ملل تحت فشار ایالات متحده، مأموریت یونیفیل را تنها تا پایان سال جاری تمدید کرد و اکنون پایان ماموریت یونیفل در دسامبر (دی ماه) تلاشها برای اقدامات اسرائیل را شدت بخشیده است. چراکه یونیفیل از زمان تشکیل در سال ۱۹۷۸ -که پس از نخستین تهاجم اسرائیل به لبنان صورت گرفت- همواره برای اسرائیل مایه دردسر بوده است. اسرائیل که قرار بود نیروهای خود را از منطقه خارج کند، همزمان با استقرار نیروهای مسلح لبنان و یونیفیل، اصرار دارد که نیروهای حافظ صلح هرگز قطعنامه را به طور کامل اجرا نکردهاند، در حالی که یونیفیل استدلال میکند که هرگز وظیفه خلع سلاح اجباری حزبالله به آن محول نشده است. این مسئله منشأ تنشهای عمدهای میان اسرائیل و سازمان ملل و به تبع آن، میان اسرائیل و لبنان بوده است. اسرائیل به تمایل یا توانایی ارتش لبنان برای خلع سلاح حزبالله اعتماد ندارد و خواهان نیرویی بینالمللی است که قادر به انجام عملیات جستوجوی خانه به خانه و توقیف تسلیحات حزبالله باشد؛ هرچند چنین اقدامی برای هر نیروی بینالمللی، پرخطر محسوب میشود و برای دولت نگرانِ لبنان حکم کابوس را دارد. بخش بزرگی از شیعیان این کشور حامی حزبالله هستند. هرگونه نیرویی با چنین ماهیتی ممکن است ناچار به رویارویی با هواداران حزبالله شود و این امر میتواند به تلفات غیرنظامی و حتی وقوع جنگ داخلی بینجامد. افزون بر این، از آنجا که شیعیان بخشی از بدنه ارتش لبنان را تشکیل میدهند، تلاش برای خلع سلاحِ قهری ممکن است به نافرمانی و شورش در ارتش منجر شود.خلع سلاح حزبالله صرفاً یک اقدام نظامی نیست؛ بلکه نیازمند فرآیندی سیاسی و دقیق در داخل لبنان است که نگرانیهای شیعیان را درباره جایگاهشان در جامعهای با شکافهای عمیق فرقهای برطرف سازد.
به این مطلب امتیاز دهید:
نظرسنجی
جدیدترین اخبار
۸۸ حمله عربستان به مناطق غیرنظامی یمن طی ۲۴ ساعت گذشته
شهروند بندرعباس مدعی صعود را زمینگیر کرد
بنزین ۱۰ هزار تومانی در کارت سوخت ۱۱ استان؛ سهمیه جدید از سهمیههای قبلی کسر نمیشود
ادعای اتحادیه اروپا درباره حملات سایبری ایران
رابرت پتینسون به عنوان جیمز باند جدید انتخاب شد
زلنسکی: حملات دوربرد اوکراین به روسیه آغاز شد
ترامپ از احتمال پایان جنگ اوکراین پس از دیدار با پوتین خبر داد
برگزاری دوره مربیگری C آسیا در آذرماه
قالیباف: مذاکرات با لبنان در اولویت است
بازدید معاون وزیر ارتباطات از نقاط آسیب دیده از جنگ در سیریک
رایزنی عراقچی و عاصم منیر در پاکستان
توقف دوباره پالایش نفت در خانه/ شکست تلخ جزیره قشم در مسجدسلیمان
پرونده جنایت جنگی آمریکا در هرمزگان به دادسرای تهران ارسال شد
بازسازی تونل شهید میرزایی در محور حاجیآباد – بندرعباس
تشکیل زنجیره انسانی دانشجویی در آبهای جزیره هرمز
سلام، من دستیار هوشمند گروه رسانه ای صبح ساحل هستم
از خبر، عکس، ویدئو، PDF روزنامه، هواشناسی، اوقات شرعی، تقویم و ساعت سایت بپرسید. گفتگو روی همین دستگاه ذخیره میشود.