16

آبان

1405

آمار مطالعه شما
  • در این صفحه ۰ ثانیه
  • مجموع مطالعه ۰ ثانیه
مهمان
img

سیاسی

18 مهر 1405 11:13 114 بازدید 0 کامنت

کالبدشکافی تهاجم نهم اسفند؛ عهدشکنی در بستر دیپلماسی

آغاز عملیات نظامی در نخستین ساعات نهم اسفند، هم‌زمان با مسدود شدن واپسین روزنه‌های حل‌وفصل سیاسی پرونده هسته‌ای، پیش از هر چیز ماهیت غیرقانونی و تهاجمی آن را آشکار کرد. موج نخست حملات هوایی و موشکی با تمرکز بر مراکز فرماندهی، کانون‌های زیرساختی و منازل شخصیت‌های کلیدی صورت گرفت و شهادت عالی‌ترین مقام کشور و نخبگان نظامی را در پی داشت. طراحان این لشکرکشی با اعلام صریح رویکرد براندازی و دگرگونی حاکمیتی، آشکار ساختند که مقصود نهایی آنان نه پاسخی دفاعی، بلکه برچیدن بنیان‌های استقلال سیاسی یک ملت است. این غافلگیری استراتژیک دو دلالت بارز را پیش روی ناظران قرار می‌دهد؛ یکی نقض آشکار موازین بین‌المللی و دیگری محاسبه نادرست در راهبرد. این تهاجم بدون وجود تهدیدی ملموس و در میانه روند چانه‌زنی‌های دیپلماتیک روی داد؛ واقعیتی که نشان داد تدابیر صلح‌جویانه منطقه‌ای و مدارای دیپلماتیک ایران برای دوری از منازعه، از سوی طرف مقابل به عنوان ضعف تلقی شده و در نهایت، حق دفاع مشروع را به عنوان تنها گزینه حیاتی پیش روی ملت قرار داده است. مفروض بنیادین مهاجمان این بود که با حذف سلسله‌مراتب عالی تصمیم‌گیری و فروپاشی کانون رهبری، توان سازماندهی کشور فلج خواهد شد و توده جامعه به تسلیم روی خواهد آورد. با این حال، سیر حوادث نشان داد که این محاسبه بر شناختی انتزاعی و ناروا استوار بود. فقدان کانون فرماندهی، به‌جای فروپاشی اجتماعی و عقب‌نشینی سراسیمه، موجی فراگیر از همبستگی، خشم عمومی و انسجام اراده‌ها برای دفاع از خانه پدید آورد.

جبهه جنوب؛ فاجعه میناب و تپش نبض استراتژیک خلیج فارس

در فهرست اهدافی که در نخستین ساعات نبرد مورد اصابت قرار گرفتند، هیچ رویدادی به اندازه ویرانی مدرسه شجره طیبه در میناب، عمق سبعیت تهاجم و ابعاد فاجعه ضدبشری را نمایان نکرد. اصابت موشک‌های سنگین به یک فضای آموزشی، پرپر شدن 168 دانش‌آموز کودک و کادر آموزشی را رقم زد؛ رویدادی که به عنوان نقض آشکار قواعد حقوق بین‌الملل بشردوستانه و جنایتی نابخشودنی علیه معصوم‌ترین طبقات جامعه، وجدان‌های بیدار در عرصه جهانی را تکان داد و محکومیت گسترده مجامع حقوق بشری و چهره‌های صلح‌طلب جهان را برانگیخت.

فاجعه میناب سبب شد که خطه جنوب از همان گام نخست، به عنوان قلب تپنده و قطب‌نمای مظلومیت و شجاعت جنگ شناخته شود. هم‌زمان با حملات سنگین هوایی، پهنه آبی خلیج فارس و گلوگاه حیاتی تنگه هرمز به کانون زورآزمایی ژئوپلیتیک و امنیتی بدل گردید؛ شریانی که ایجاد هرگونه تکانه در آن، بازارهای جهانی نفت و اقتصاد بین‌الملل را با بحران مواجه کرد و جایگاه بی‌بدیل سواحل جنوبی ایران را به رخ جهانیان کشید.

با این همه، وجه درخشان این جغرافیا نه صرفاً مؤلفه‌های نظامی و انرژی، بلکه حماسه اجتماعی مرزداران جنوب بود. از بنادر و جزایر هرمزگان تا خاک خوزستان و کرانه‌های بوشهر، پیشگام خلق جلوه‌های ایثار شدند. مردم جنوب که پیش از این نیز در سال‌های دفاع مقدس سپر بلای میهن شده بودند، بار دیگر با پایداری بر خاک آغشته به خون عزیزانشان ثابت کردند که ایستادگی دستوری حاکمیتی نیست، بلکه بافتی از فرهنگ، غیرت و تعلق سرزمینی مردمان این مرزوبوم است.

پاسخ متقابل و انسجام سراسری؛ هم‌افزایی میدان و ملت

پاسخ متقابل نیروهای مسلح در قالب سلسله‌عملیات گسترده که با رمزهای نمادین شلیک شد، موازنه وحشت را در زمانی اندک برقرار ساخت.

شلیک پرحجم موشک‌های بالستیک، کروز و پهپادهای تهاجمی به سمت پایگاه‌های مهاجمان و مراکز استقرار نیروهای فرامنطقه‌ای در منطقه، نشان داد که ابتکار عمل پدافندی کشور زنده است. نبرد قهرمانانه نیروی دریایی در دفاع از مرزهای آبی که در عملیات تلافی‌جویانه موج بیستم با یاد شهدای شناور دنا جلوه‌گر شد و امتداد یافتن مقاومت به سایر جبهه‌های منطقه‌ای، آرایش دشمن را دچار سردرگمی کرد.

با این وجود، عمق واقعی بازدارندگی در خیابان‌ها، کارخانه‌ها و دانشگاه‌های سراسر ایران تجلی یافت. از پایتخت تا دورافتاده‌ترین روستاها، صفوف یکپارچه مردم برای پشتیبانی همه‌جانبه، خون‌رسانی، کمک‌های معیشتی و اعلام آمادگی دفاعی، شکاف‌های مرسوم اجتماعی را محو کرد.

تکیه بر ابزار راهبردی تنگه هرمز به عنوان اهرم بازدارنده در برابر تهاجم نامحدود، پیامی قاطع به قدرت‌های بین‌المللی ارسال کرد که ناامنی در ایران به معنای ناامنی در کل زنجیره حیات اقتصادی جهان است.

مقاومت در این مرحله از یک مفهوم نظری به هویت فراگیر ملی بدل شد؛ صدایی رسا و یک‌صدا از ویرانه‌های میناب تا سنگرهای پایتخت و عرشه رزم‌ناوهای خلیج فارس که استقلال و تمامیت ارضی را غیرقابل‌معامله می‌دانست.

بازخوانی میراث پایداری؛ آموزه‌هایی برای فردا

هرچند این منازعه سهمگین پس از ماه‌ها تنش، آتشباری و پایداری ملی، نهایتاً در پی مذاکرات منطقه‌ای و تفاهم آتش‌بس در اسلام‌آباد به فرجام رسمی خود رسید، اما میراث تاریخی و نمادین آن جاودانه شد. نهم اسفند دستاوردهایی بزرگ و ماندگار برای حافظه تاریخی ایران بر جای گذاشت؛ تجربه این رویارویی اثبات کرد که هیچ سازوبرگ نظامی و جنگ‌افزار پیشرفته‌ای توان از پا درآوردن ملتی را ندارد که برای بقای هویتی و سرزمینی خود ایستاده است.

طرح‌ریزی برای دگرگونی سیاسی از طریق بمباران، در برابر سد پولادین انسجام اجتماعی خنثی شد.

مظلومیت مدرسه میناب و رشادت در پهنه آبی جنوب نشان داد که امنیت و توسعه این جغرافیا، تضمین‌کننده بقا و شرف کل ایران است؛ پاسداری از خلیج فارس و مردمان نجیب آن، دفاع از حیات، آموزش و فردای فرزندان این سرزمین است.

استقامت تاریخی که ریشه در سال‌های دفاع مقدس داشت، در نهم اسفند احیا شد و به نسل جدید منتقل گردید. تعهد امروز جامعه و مسئولان، نوسازی پرشتاب مناطق جنگ‌زده جنوب، ثبت فاجعه مظلومانه میناب در اسناد ماندگار تاریخ معاصر و درس‌آموزی همیشگی از این ایستادگی است؛ تا آیندگان بدانند که در سخت‌ترین تندبادهای تاریخ،

این کهن‌دیار با اتکا به غیرت فرزندانش در برابر فزون‌خواهی قدرت‌های جهان سر فرود نیاورد و بار دیگر واژه ایستادگی را با خون و ایمان در پیشانی تاریخ به ثبت رساند.

رسانه در بوته آزمایش؛ روایت‌گری در دوران بحران

نهم اسفند نه‌تنها آزمون پایداری نظامی و اجتماعی بود، بلکه سخت‌ترین امتحان تاریخ رسانه‌ای ایران معاصر به شمار می‌رفت.

در ساعات نخست، با قطع زیرساخت‌های ارتباطی و توقف بخشی از رسانه‌های رسمی، خلأ اطلاعاتی خطرناکی پدید آمد که در آن، جنگ روایت‌ها موازی با جنگ میدانی جریان یافت.

خبرنگاران میدانی که در شرایط بمباران و ناامنی تصویر و گزارش منتقل می‌کردند، نشان دادند که روزنامه‌نگاری در خطوط بحران تنها یک حرفه نیست، بلکه نوعی شهادت بر حقیقت است.

گزارش‌های میدانی از فاجعه میناب، از دریچه دوربین‌های خبرنگارانی که با جان خریداری شد، جهانی‌ترین سند مظلومیت این جنگ شد و پرونده‌ای فراگیر در مجامع حقوق بشری گشود.

در برابر جنگ شناختی سازمان‌یافته‌ای که رسانه‌های معاند برپا کرده بودند، رسانه ملی با ابتکار شبکه‌های خبری غیررسمی و خبرنگاری شهروندی، روایت میدان را زنده نگه داشت.

تجربه نهم اسفند این آموزه مهم را برای جامعه رسانه‌ای ایران به جای گذاشت که در عصر جنگ ترکیبی، اقتدار روایی همان‌قدر که توپخانه میدان، سرنوشت‌ساز است.

رسانه‌ای که بتواند در حین بحران، دقیق، سریع و شجاعانه حقیقت را روایت کند، خود خطی از خطوط دفاع ملی است.

روزنامه صبح ساحل

به این مطلب امتیاز دهید:

هنوز امتیازی ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید!
دیدگاه ها (0)
img
تبلیغ تبلیغ
خـبر فوری:

آتش سوزی دو فروند نفتکش متخلف در تنگه هرمز

آگهی:
عکس بده و الگو بگیر ، خیاطی آنلاین

عکس بده و الگو بگیر ، خیاطی آنلاین

بپرس!

رادیو صبح ساحل

استریم زنده

صفحه رادیو