21

مهر

1405

آمار مطالعه شما
  • در این صفحه ۰ ثانیه
  • مجموع مطالعه ۰ ثانیه
مهمان
01 مهر 1405 09:57 0 کامنت

وقتی از نفوذ حرف می‌زنیم، شاید اولین چیزی که به ذهن برسد، جاسوس‌هایی باشد که وارد ساختمان‌های حساس می‌شوند و به جمع‌آوری اطلاعات مهم کشور حریف می‌پردازند. اما حقیقت این است که نفوذ به ساختارهای حیاتی حریف، استراتژی قدیمی است که فقط ابزارهایش تغییر کرده ‌است. چیزی که امروز عملیات سایبری می‌نامیم، از این جهت، این عملیات‌ها ادامه همان مأموریت‌های نفوذی است که سال‌ها پیش توسط عوامل انسانی در قلب کشورهای هدف انجام می‌شد، با این تفاوت که امروز، هزینه‌های عملیاتی تغییر کرده است.

در دنیای امروز، با وجود قوانین بین‌المللی و ریسک بالای شناسایی، اعزام یک جاسوس انسانی برای کشورهای متجاوز بسیار پرهزینه و خطرناک شده است. بازداشت یک نفر می‌تواند پیامدهای سیاسی و مادی گسترده‌ای داشته باشد؛ اما یک کد مخرب، بدون اینکه ردی از خود به جا بگذارد، همان مأموریت نفوذ را با کمترین ریسک ممکن پیش می‌برد.امروزه می‌بینیم که قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی، در کنار تقویت ارتش‌های کلاسیک و نیروهای نامنظم، تمرکز ویژه‌ای روی سازمان‌های اطلاعاتی خود گذاشته‌اند. شاید این سؤال پیش بیاید که چرا سازمان اطلاعاتی به اندازه یک ارتش مدرن اهمیت دارد؟ پاسخ ساده است؛ یک ساختار اطلاعاتی کارآمد اول از همه در فضای سایبری برتری می‌گیرد و بعد با شناسایی دقیق نقاط حساس و چهره‌های کلیدی حریف، راه را برای عملیات نظامی دقیق باز می‌کند. بنابراین، دسترسی به اطلاعات درست، اولین و مهم‌ترین شرط پیروزی در هر نبردی است.

اگر به تقابل‌های اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران نگاه کنیم، می‌بینیم که هدف آن‌ها هرگز فقط تخریب فیزیکی نبوده است. تخریب ساختمان‌ها یا تجهیزات، تنها بخشی از برنامه بود؛ هدف اصلی، ضربه زدن به شبکه بانکی و بخش اقتصادی بود تا از این طریق، اعتماد عمومی به ساختارهای حاکمیتی تضعیف شود. وقتی بنیه اقتصادی سست شود، ثبات سیاست‌های داخلی و خارجی به شدت آسیب می‌بیند و در نهایت، همین تزلزل اقتصادی می‌تواند به عاملی تبدیل شود که ساختارهای سیاسی را به سمت فروپاشی ببرد.اما اینجا یک پرسش مهم پیش می‌آید که چرا بخش اطلاعاتی در برابر این نفوذها گاهی ضعیف عمل می‌کند؟

پاسخ را باید در فاصله سرعت جستجو کرد. سرعت پیشرفت ابزارهای نفوذ سایبری، بسیار سریع‌تر از سرعت به‌روزرسانی ساختارهای اداری و امنیتی ماست. در حالی که دشمن در محیط‌هایی پویا و متغیر رشد می‌کند، سازمان‌های اطلاعاتی ما گاهی درگیر بروکراسی‌های اداری و تفکرات سنتی می‌شوند و نمی‌توانند با سرعت تغییر کدها پیش بروند. از طرف دیگر، کمبود متخصصانی که هم دید امنیتی داشته باشند و هم تسلط فنی، حفره‌هایی در لایه‌های حفاظتی ایجاد کرده که دشمن می تواند از آن‌ها بهره ببرد.اگر نتوانیم بخش اطلاعاتی را در برابر این تحولات مقاوم کنیم و اجازه دهیم این ضعف‌های ساختاری باقی بماند، کشور در عصر جنگ‌های سایبری با ریسک قفل شدن مسیر تصمیمات کلان روبرو می‌شود. در چنین وضعیتی، احتمال دارد آسیب‌های داخلی بدون اینکه متوجه شویم در جنگ هستیم، گسترش یابد. پیامد این اتفاق چیست؟ تصمیمات سیاسی بر اساس اطلاعات غلط گرفته می‌شود، اقتصاد توسط کدهایی از راه دور مدیریت می‌شود و در نهایت، حاکمیت بر سرزمینی تمرکز می‌کند که کلیدهای دسترسی به حساس‌ترین لایه‌های امنیتی و زیربنایی‌اش، عملاً در دست حریف است.

روزنامه صبح ساحل

img
دیدگاه ها (0)
img
تبلیغ تبلیغ
خـبر فوری:

صدای انفجار در بندرخمیر مربوط به عملیات معدنی شرکت سیمان است

آگهی:
عکس بده و الگو بگیر ، خیاطی آنلاین

عکس بده و الگو بگیر ، خیاطی آنلاین

بپرس!

رادیو صبح ساحل

استریم زنده

صفحه رادیو