هر سال با فرا رسیدن دوازدهم اردیبهشتماه،رسانهها، مسئولان و نهادهای مختلف از مقام معلم تجلیل میکنند. سخنان پرطمطراق، جملات زیبا و وعدههایی که در ظاهر بوی احترام میدهند، فضای جامعه را پر میکند اما آیا این قدردانیها از سطح شعار فراتر میروند؟
در عمل، معلمان همچنان با مشکلات مزمن و عمیقی دستوپنجه نرم میکنند از جمله حقوق پایین، امنیت شغلی مبهم، نبود امکانات کافی در مدارس، تبعیضهای ساختاری و بیتوجهی به شأن و جایگاه واقعی آموزش و پرورش. وعدههایی چون افزایش حقوق، بهبود شرایط رفاهی، یا ارتقای منزلت معلمان، سالهاست که به دفعات تکرار میشوند؛ اما در نهایت، در لابهلای بحرانهای اقتصادی و اولویتهای دیگر گم میشوند.
روز معلم نباید تنها به قاب عکسهایی از گُل و شیرینی خلاصه شود؛ بلکه باید فرصتی باشد برای بازنگری در سیاستها، شنیدن صدای معلمان و عمل به وعدهها. تجلیل واقعی از معلم، تنها در گفتار نیست؛ بلکه در اقدام و اصلاح نظامی است که آموزش را به حاشیه رانده است. تکریم از معلم بودجه میخواهد، سیاستگذاری عادلانه میطلبد، نه فقط یک شاخه گل پژمرده و یک وعدهی توخالی.
معلم را با احترام زبانی، نمیتوان راضی نگه داشت. وقت آن است که لبخندهای ساختگی را کنار بگذاریم و واقعیتها را ببینیم؛ آموزش بدون معلم باانگیزه، یعنی آیندهای بیسواد.
جدیدترین اخبار
استخدام حسابدار با هفت سال سابقه کار در یک شرکت معتبر
نخستین پیام بنزما پس از پیوستنش به الهلال
جنگلهای ساحلی سپر سبز هرمزگان در برابر ریزگرد و سیلاب هستند
خودروی جدید تسلا معرفی شد
الناز شاکردوست از سینمای ایران خداحافظی کرد؟
افزایش قیمت طلا و نقره در بازارهای جهانی
رشد ۲۹ درصدی سرمایه گذاری جواز تاسیس صنعتی در هرمزگان
آگهی مناقصه عمومی دومرحله ای با ارزیابی
آغاز عملیات اجرایی فاز دوم پایانه نفتی سیدلف در بهمنماه امسال
اجرای طرح مستمر کنترل پشه آئدس و حذف زیستگاههای لارو در کیش
آگهی مناقصه عمومی با اخذ سپرده نوبت دوم
آگهی مناقصه انتخاب پیمانکار بازاریابی
آگهی مناقصه انتخاب پیمانکار تهیه غذای پرسنل
افشاگری یک عملیات روانی
فرصت و ظرفیت محدود ثبتنام از متقاضیان سفر عمره در دوره جدید
