آيا قدم زدن «ظريف» و «کري» تاکتيک ضد شنود بود

صبح ساحل ،سیاسی - متن نامه سرگشاده 21 نماينده اين بود: «پياده‌روي نمادين شما با وزير امور خارجه آمريکا خطاي ديپلماتيک بود». قدم‌زدن ظريف و جان کري در حاشيه مذاکرات ژنو نه‌تنها به احضار او به مجلس منتهي شد که موجي از مخالفت‌ها  و گوشه‌وکنايه‌ها در بهارستان به پا کرد. به نوشته روزنامه شرق منصور حقيقت‌پور، عضو کميسيون امنيت ملي مجلس به کنايه گفت: «ظريف بر پايه يک فرهنگ غربي تربيت شده است و متوجه بسياري از حساسيت‌هاي داخل کشور نيست». او البته در جمله‌اي تأمل‌برانگيز توصيف عجيبي ارائه کرد: «قدم‌زدن ظريف و کري مثل قدم‌زدن ليلي و مجنون بود، مثل دو عاشق که به ماه عسل رفته‌اند که اين براي مردم ما قابل‌قبول نيست».البته ظريف کمي بعدتر درباره ماجراي آن پياده‌روي از اغراق در توصيف ماجراي پيش‌آمده گله کرد: «فکر نمي‌کنم چند دقيقه پياده‌روي اصولا يک موضوع مهم سياسي باشد. در همه مذاکرات گذشته نيز کمابيش مذاکره‌کنندگان قبلي هم با افراد مختلف فرصت پياده‌روي داشتند و در مذاکرات اخير بعد از يک سفر طولاني نيمه‌شب و پنج‌ ساعت مذاکره، نياز بود بنده از هواي آزاد استفاده کنم؛ بنابراين آن پياده‌روي صورت گرفت».حالا با توجه به اخبار منتشرشده درباره اينکه اسرائيل مذاکرات هسته‌اي ايران را شنود مي‌کرده، عباسعلي منصوري‌آراني در گفت‌وگو با «شرق» تحليل تازه‌اي از پياده‌روي ظريف و کري ارائه کرده است و آن را بيشتر يک تاکتيک ضدشنود مي‌داند، البته او تأکيد دارد که اين برداشت شخص او است و بايد ديد تحليل‌هاي آينده چه نکاتي را نشان خواهد داد؛ حتي از آمريکايي‌ها. اين شايد علت قدم‌زدن کري و ظريف بيرون ساختمان باشد.‌ماجراي شنود مذاکرات از سوي اسرائيلي‌ها، حالا فضاي تازه‌اي از تحليل را پيش‌روي ما قرار داده است. شخص شما فکر مي‌کنيد، مي‌توان برخي نقدهاي مجلس به تيم مذاکره‌کننده ازجمله آن پياده‌روي پرحاشيه را بازخواني کرد؟فنون مذاکره و گفت‌وگو نکات مختلفي دارد و کار تخصصي است، اگر هر کدام از ما در تخصص خودمان حرف بزنيم، خوب است. ظريف چه براي جلوگيري از شنود و چه غير از آن، اين حرکت را انجام داده و به‌عنوان شخص توانمند در مذاکرات هسته‌اي حضور يافته و قابل‌احترام است.‌آيا ظريف در سؤال مطرح‌شده درباره پياده‌روي اشاره‌اي به ماجراي شنود احتمالي داشت؟خب به‌ هرحال هميشه احتمال بحث شنود مي‌رفت، تيم مذاکره‌کننده بايد همه تلاشش را مي‌کرد تا بتواند به شکلي عمل کند که شنودي صورت نگيرد، اما چه در مراوده و چه در گفت‌وگوهاي تلفني امکان شنود وجود دارد و به همين خاطر پيام به شکل انساني فرستاده مي‌شود، چراکه سيستم‌هاي پيشرفته‌اي در جهان وجود دارد که امکان دارد خط خبري را بخواند و ما هم به خيلي از اين سيستم‌ها مجهز نيستيم.

‌و طرف مقابل چطور؟

تيم آمريکايي در کنار استراحتگاه‌ها اغلب يک دستگاه فوق‌پيشرفته ضدشنود دارد و در همه هتل‌هاي محل مذاکره سيستم‌هايي نصب مي‌کنند که تماس تلفني با کاخ سفيد امن گزارش داده مي‌شود که خب ما چنين چيزي نداريم.

‌آن‌وقت ما همان گزينه نيروي انساني براي امن‌کردن پيام‌ها را در پيش مي‌گيريم؟بله نيروي انساني در ردوبدل‌کردن پيام‌ها خيلي‌مهم است.

‌مثلا برادر آقاي روحاني که اغلب همراه تيم هسته‌اي هستند.

بله، ايشان و بقيه افراد هم دخيل‌اند، چون فاصله ايران و کشورهاي طرف مذاکره زياد نيست و اغلب از اين روش استفاده مي‌شود.

‌اسم تخصصي‌اش چه مي‌شود؟پيک امن.

‌و آن دستگاه آمريکايي؟دستگاه‌هاي پيشرفته ضدشنود.

‌تيم ايراني علاوه بر اينها از چه ابتکاري براي جلوگيري از شنود بهره مي‌برد؟در خود محل مذاکره هم امکان لورفتن گفت‌وگوها و شنود وجود دارد. به همين خاطر اينها را تيم‌هاي فني بايد پيش از استقرار نيروهاي مذاکره‌کننده چک کنند.

‌فکر نمي کنيد اگر همين نکات پيش‌تر به نمايندگان توضيح داده مي‌شد، اين همه نقد و گله‌گذاري به تيم مذاکره‌کننده وارد نمي‌شد.

وظيفه آقاي ظريف نيست که اين مسائل را بگويد.

‌شما  همان موقع هم اين نکته را خاطرنشان کرديد.

پياده‌روي با احتمال پيش‌بيني همين ماجراي شنود اتفاق افتاده اما اينکه تحليل من درست باشد يا نه، معلوم نيست.

آقاي ظريف مي‌توانستند به همين نکات در کميسيون امنيت اشاره کنند؟اگر چنين مي‌کرد، اقدامات بعدي‌اش را کور مي‌کرد.