اندر حکايات وام ازدواج

صبح ساحل ، اجتماعی - گذشت آن زماني که جوان 20 ساله اي رخت دامادي برتن مي کرد. گذشت آن دوراني که دختر14، 15 ساله  به خانه بخت مي رفت. امروز ديگر نمي توان چنين جوانان و نوجواناني را ديد که به فکر ازدواج باشند. ازدواج در شرايط کنوني اقتصادي در حال تبديل شدن به يکي از معضلات نسل جوان است. در دهه هاي گذشته، هرچند ميزان درآمد مردم چندين برابر از درآمد امروزي کمتر بود، اما جوانان مي توانستند مراسم عروسي آبرومندي برپا کنند. اما امروز هزينه هاي سرسام آور قبل ازدواج و بعد ازدواج مانند هزينه برگزاري جشن، تهيه جهيزيه، تهيه مسکن و گذران زندگي نرخ ازدواج در کشور را کاهش داده است. سال هاست دولت ها هرچه تلاش مي کنند نمي توانند دوايي براي درد جوانان پيدا کنند. امروز  مشکلات تشکيل زندگي آنقدر زياد است که بسياري از جوانان قيد ازدواج را مي زنند. اين معضل تا آنجا دامن جوانان را گرفته که امروز مي بينيم در آمارهاي ارايه شده ايران از نظر هرم سني، جزو کشورهاي پير محسوب مي شود. بسياري از جوانان بيکار که توانايي تشکيل زندگي را ندارند، خودبه خود به بيراهه کشيده شده، مسير زندگي شان تغيير مي کند که چه بسا، به سوي موادمخدر کشيده مي شوند، وقتي ابزارو امکانات مهيا نباشد، ازدواج و مسکن همچون هيولايي جوانان اين سرزمين را تهديد مي کند. دولت براي دواي درد اين جوانان تنها به پرداخت وام ازدواج و وام مسکن بسنده کرده است. مبلغي که اصلاً پاسخگوي نيازهاي امروزي جوانان نيست. در سال هاي گذشته، آنقدر بانک ها، اقدام به توزيع بي حساب و کتاب پول تحت عناوين مختلفي همچون وام و طرح بنگاه هاي زودبازده و... کردند درحالي که امروز به جايي رسيده اند که اصلاً وام نمي دهند. پرسشي که اينجا مطرح مي شود اينکه آيا مردم ديگر نيازي به اين وام ها ندارند يا بانک ها منابعي براي اعطاي تسهيلات ندارند؟!  40 روز از آغاز سال 94 را در حالي پشت سر مي گذاريم که خبري از پرداخت وام نيست. اين در حالي است که در سال هاي گذشته، روندپرداخت وام از ارديبهشت ماه با ابلاغ بانک مرکزي آغاز مي شد اما امروز مي بينيم 8 روز از تابستان هم سپري شده، بانک از پرداخت تسهيلات امتناع مي کنند. بسياري از مردم و به ويژه جواناني که براي دريافت وام ازدواج ثبت نام کرده اند، همچنان سرگردان ومنتظر هستند که اين قفل کي گشوده مي شود. خود مديران بانک ها هم اعلام مي کنند که وضعيت منابع بانک ها تعريفي نيست و پولي ندارند که به مردم بدهند.امروز اگراز رييس شعبه بانکي بپرسيد که زمان پرداخت وام کي فرا مي رسيد، آنها هم اظهار بي اطلاعي مي کنند. آنقدر پرونده وام در بانک هاي دولتي خاک مي خورد که بسياري از متقاضيان، به دليل طولاني شدن زمان پرداخت وام،  عطاي آن را به لقايش مي بخشند. بي شک بسياري از مردم ايران زمين،  طعم گزنده پرداخت قسط وام و معوقات بانکي را به همراه لحظه شماري براي پايان اقساط آن را چشيده اند. به راستي چرا زندگي قشر پايين جامعه با دريافت وام هم تغييري  نمي کند. اصلاً چرا وام هاي بانکي نه تنها باعث بهترشدن روند زندگي وام گيرندگان نمي شود بلکه باعث متضرر شدن آنان مي شود آيا به اين فکر کرده ايم که وام مي گيريم که مشکلي از مشکلات زندگي را حل کند اما خود مي شود مشکل ساز.