عطش پشت ميزنشيني جويندگان شغل

صبح ساحل ، سیاسی - مطالعات اميد به کار در ايران نشان مي دهد مردان 41 سال و زنان 10 سال به عنوان نيروي کار شناخته مي شوند اما افزايش دوره بيکاري مردان و زنان به 4 و 2 سال باعث از بين روحيه جوانان براي جستجوي شغل شده است. پايداري نيروي کار و مدت زماني که افراد مي توانند در يک شغل بمانند و به اصطلاح عاميانه روي آن کار حساب کنند از مسائل بسيار با اهميتي است که معمولا تمامي افراد در زمان ورود به بازار کار آن را مورد توجه قرار مي دهند.کارجويان بررسي مي کنند بدانند تا چه حد مي توان روي يک شغل حساب کرد و ميزان پايداري و ماندگاري آن چقدر است. به لحاظ فرهنگي در ايران، شاغلان ترجيح مي دهند دريافتي کمتري داشته باشند، اما شغلشان از پايداري و ثبات مناسبي برخوردار باشد.اين ويژگي فرهنگي به نوعي باعث گرايش شديد جامعه به مشاغل پشت ميزنشيني و توجه به اين دست از مشاغل نيز شده تا جايي که اشتغال در بخش هاي دولتي و پشت ميزنشيني هم اکنون درخواست بسيار بالايي در جامعه دارد و افراد علاقمند هستند مشاغلي داشته باشند که در آن فراز و نشيب کمتري اتفاق بيافتد.شاغلان مي گويند نمي خواهند شغلي داشته باشند که موقتي باشد، حتي اگر درآمد بالايي نيز داشته باشد. آنها مي خواهند از مزاياي قانوني شغل برخوردار باشند، سال ها در کار بمانند و شرايط به شکلي باشد که بتوان براي آينده برنامه ريزي کرد؛ بنابراين دقت در اين نوع خواسته ها در حال حاضر نشان مي دهد که افراد بايد به سمت مشاغل دولتي و پشت ميزنشيني بروند.اين ويژگي ها در مشاغل بخش خصوصي نيز وجود ندارد و امروز اين بخش از اقتصاد کشور از تصيمات يکساني در بازار کار پيروي نمي کند. بنگاه ها و واحدهاي خصوصي با وجود اينکه اشتغال زايي بسيار بالايي در کشور دارند، اما تقريبا هر يک بر اساس منافع و شرايط خود برنامه ريزي مي کند و اين مسائل نمي تواند مطلوب افراد جوياي کار باشد.عمده مسائل شاغلان و تشکيل پرونده هايي که در هيات هاي حل اختلاف صورت مي گيرد به دليل تضاد منافع شاغلان و کارفرمايان است. بنابراين وجود اينگونه چالش ها و موضوعات باعث شده تا کارجويان دورنمايي خوبي از اشتغال در بخش خصوصي نداشته باشند و همواره منتظر از دست رفتن فرصت شغلي، اخراج و يا تغييراتي در حقوق و دستمزدشان باشند؛ بنابراين ترجيح مي دهند تا حد ممکن خود را به مشاغل داراي پشتوانه مناسب قانوني و امنيت شغلي نرديک کنند.