بشاگرد دوم هرمزگان تشنه خدمات و امکانات

صبح ساحل ، حوادث - کوهشاه بخش احمدی حاجی‌آباد که در گفتار و گزارش‌های برخی از مسئولان به دلیل محرومیت زیرساختی به بشاگرد دوم در هرمزگان نیز خوانده می‌شود، کماکان از نارسایی‌هایی عمیق رنج می‌برد.کوهشاه بخش احمدی منطقه‌ای وسیع در شهرستان حاجی‌آباد شمالی‌ترین نقطه هرمزگان است که به جهت قرار گرفتن در راه ارتباطی کرمان از اهمیت ویژه جغرافیائی برخوردار است، منطقه‌ای با مردمانی خونگرم و دستانی پینه بسته از تلاش و کوشش.بخش احمدی حاجی‌آباد که کوهشاه و روستاهای تابعه در آن قرار دارد، دارای جمعیتی معادل هشت‌ هزار و 800 نفر در قالب حدود دو هزار و 500 خانوار است.سهم دهستان کوهشاه از این جمعیت، پنج هزار و 500 نفر با حدود هزار و 500 خانوار است که در 34 پارچه آبادی قرار خلاصه شده است.این روستا دارای دشتی حاصلخیز و آب و هوایی بسیار مطلوب است که برخلاف دیگر نقاط در فصل سرد شاهد ریزش فراوان برف و باران است.همچنین در این منطقه بعضا جنگل‌هایی در برخی از این مناطق یافت می‌شود که همچون حریری سبز بر گستره روستا سایه افکنده و خودنمائی می‌کند.این روستا از موقعیت‌ها و موهبت‌های طبیعی دیگر نیز برخوردار است، وجود ذخائر غنی زیرزمینی از جمله این ظرفیت‌هاست که در سال‌های گذشته تدبیر قابل توجهی از سوی مسئولان جهت رونق این معادن و استفاده از این منابع خدادادی اندیشیده نشده است.علی‌رغم این همه فرصت، اگر گذرا سری به این منطقه بزنیم می‌بینیم مردم کوهشاه احمدی چه مشکلات عدیده‌ای دارند.مردم در این منطقه از وجود کمترین امکانات امروزی بی‌بهره‌اند و جا دارد، هر چند در ماه‌های اخیر تحرکاتی از سوی مسئولان در باب توسعه برخی از معادن و ایجاد بخش‌ها و ظرفیت‌های صنعتی در این منطقه صورت گرفته، اما انتظار می‌رود مسئولان در این باب توجه ویژه‌تری داشته باشند.کماکان و بعد از گذشت چندین سال از انقلاب اسلامی، بسیاری از دانش‌آموزان در این منطقه در کانکس درس می‌خوانند و به جرات می‌توان گفت که با توجه به این کم و کاستی‌ها، رتبه‌های کنکور بسیارخوبی را در کارنامه خود دارند.اهالی روستاهای این منطقه از نعمت جاده و آسفالت محرومند و رفت و آمدها با مشقت و سختی انجام می‌شود چنانکه بعضی از مسئولان با ورود به این منطقه حتی آن را بشاگرد دوم نامیده‌اند.همچنین در کنار این موضوعات، فقر فرهنگی از جمله مسائلی است که گریبانگیر خانواده‌ها شده است.مردمی که به دلیل نبود یک خانه عالم و استقرار یک روحانی حتی از ابتدایی‌ترین مسائل شرعی خود آگاهی نسبی ندارند.این منطقه در بعد ارتباط با دنیای بیرون نیز مشکلات عدیده‌ای دارد، به نحوی که نبودن امواج و فرکانس‌های شبکه‌های داخلی باعث شده مردم به ماهواره روی بیاورند.همچنین دامداران و باغداران نیز در این منطقه به دلیل خشکسالی‌های پی‌در‌پی دیگر قادر نیستن- همانند گذشته به شغل خود به عنوان یک درآمد نگاه داشته باشند، چرا که قهر طبیعت همه چیز را از مردم در این منطقه گرفته است.حال انتظار می‌رود، در تداوم رویه آغاز شده برای فراهم‌سازی امکانات بیشتر از طرف دولت، مسئولان مربوطه نسبت به تسریع در این رویه هر چه بیشتر تلاش کنند.