بررسی سرمنشأهای انحراف اخلاقی در فرزندان و نحوه برخورد با آن

با این حال فرزندان با قرارگیری در محیط جامعه ممکن است دچار لغزش و انحرافات اخلاقی متعددی شوند. گاه این انحرافات می تواند به دلیل عوامل فردی باشد و گاه عوامل محیطی نقش مخربی در ایجاد انحرافات اخلاقی ایفا خواهند کرد. عوامل فردی را می توان  به برخی از مشکلات روان‌شناختی، مانند ضعف در کنترل احساسات یا اختلالات رفتاری، ارتباط داد. همچنین، نداشتن مهارت‌های زندگی مانند توانایی حل مسئله، کنترل خشم یا مهارت‌های ارتباطی باعث می‌شود کودکان در مواجهه با چالش‌های زندگی به رفتارهای نادرست روی بیاورند. از دیگر عوامل محیطی نیز  می توان به موارد زیر اشاره کرد:
همانگونه که عنوان شد،خانواده اولین و مهم‌ترین نهاد اجتماعی است که نقش تعیین‌کننده‌ای در تربیت اخلاقی فرزندان دارد. بی‌توجهی والدین به نیازهای عاطفی فرزندان، نبود ارتباط مؤثر و سالم بین اعضای خانواده، استفاده از تنبیه بدنی یا پرخاشگری و همچنین رفتارهای ناپسند والدین می‌تواند زمینه‌ساز انحرافات اخلاقی در کودکان شود.
گروه تاثیرگذار بعدی؛ دوستان و همسالان هستند. تأثیر همسالان و دوستان به‌ویژه در دوران نوجوانی بسیار مهم است. انتخاب دوستان نادرست یا قرار گرفتن در گروه‌هایی که رفتارهای غیراخلاقی را ترویج می‌کنند، می‌تواند مسیر زندگی کودک را تغییر دهد.امروزه دسترسی به رسانه‌ها و فضای مجازی راهی برای تزلزل شخصیتی در فرزندان ایجاد خواهند کرد. دستیابی به محتوای نامناسب، خشونت‌آمیز یا غیر اخلاقی بدون نظارت مناسب می‌تواند باعث ایجاد باورها و رفتارهای نادرست در کودکان شود.
همچنین  مدرسه و محیط آموزشی نیز نقش کلیدی در شکل‌گیری شخصیت فرزندان دارند. نبود آموزش‌های اخلاقی مناسب، عدم تشویق به رفتارهای درست و یا برخورد ناعادلانه در محیط آموزشی می‌تواند تأثیر منفی بر کودکان بگذارد.
بهتر است برای پیشگیری از انحرافات اخلاقی، خانواده‌ها و جامعه به ایجاد محیطی امن و سالم، آموزش مهارت‌های زندگی و تقویت ارزش‌های اخلاقی در کودکان توجه ویژه‌ای داشته باشند.