پیامدهای روانی نوموفوبیا در کودکان و راهکارهای جلوگیری از آن

با نزدیک شدن به فصل امتحانات و نیاز به تمرکز بر روی محتوای درسی، این اختلال می تواند باعث افت تحصیلی و رضایت‌بخش نبودن نتیجه امتحانات در فرزندان باشد. اینجاست که کشمکش و تکرار تذکرات از سوی والدین به سمت فرزندان روانه می‌شود و همین بگومگوها باعث ایجاد جو نامناسب و یا ناراحتی می شود. به طور کلی می توان نخستین و مهم‌ترین پیامد نوموفوبیا در کودکان را اضطراب و استرس شدید دانست. کودکانی که به استفاده مداوم از تلفن همراه وابسته‌اند، در صورت قطع دسترسی به آن دچار نگرانی، بی‌قراری و حتی علائم جسمی مانند تعریق، تپش قلب و سردرد می‌شوند. این وضعیت می‌تواند به مرور زمان به اختلالات اضطرابی مزمن تبدیل شود. دومین پیامد همانگونه که عنوان شد، کاهش تمرکز و افت تحصیلی است. وابستگی شدید به گوشی باعث می‌شود کودک زمان کمتری برای انجام تکالیف، مطالعه و یادگیری صرف کند. استفاده بیش از حد از گوشی، به‌ویژه در ساعات پایانی شب، باعث کاهش کیفیت خواب و در نتیجه ضعف در عملکرد روزانه کودک خواهد شد. پیامد دیگر نوموفوبیا، انزوای اجتماعی و ضعف در مهارت‌های ارتباطی است. کودکانی که زمان زیادی را با گوشی می‌گذرانند، تمایل کمتری به تعامل حضوری با دوستان، خانواده و محیط اطراف خود دارند. این انزوا می‌تواند منجر به افسردگی و کاهش عزت‌نفس شود. برای جلوگیری از بروز و گسترش نوموفوبیا در کودکان، چند راهکار کاربردی پیشنهاد می‌شود: والدین باید با همکاری کودک، زمان مشخصی را برای استفاده از گوشی تعیین کرده و بر اجرای آن نظارت داشته باشند. این کنترل گری بهتر است جنبه خشونت نداشته باشد تا کودک در برابر شما موضع نگیرد.در زمان استراحت می توانید کودک را به شرکت در فعالیت‌های بدنی، بازی‌های گروهی، مطالعه کتاب و هنرهای خلاقانه تشویق کنید این کار می‌تواند وابستگی او به گوشی را کاهش دهد. با یکدیگر به تعامل بپردازید بهتر است فرزندان نیز شما را گوشی به دست نبینند.استفاده ضروری از تلفن همراه و فضای مجازی مشکلی بوجود نمی آورد به شرط آنکه در این کار افراط نشود. همچنین والدین و معلمان باید به کودکان آموزش دهند که چگونه از فناوری به صورت سالم و هدفمند استفاده کنند و از خطرات آن آگاه باشند.