چه می کنند با جان انسانها

صبح ساحل ، اجتماعی -  روزهاي پاياني سال گذشته وروزهاي آغازين سال جاري، همراه با حوادث تلخ و شيرين بود. در روزهاي شاد، عده اي به سوگ نشستند. در روزهايي که بوي بهار و آغاز سال نو، همه را شادمان کرده بود عده اي، عزيزانشان را بر دستانشان تا خانه ابدي بدرقه کردند.جاده هاي هرمزگان همچنان قرباني مي گيرد. سال هاست فرياد مي زنيم، هرمزگان دروازه طلايي اقتصاد ايران است، اما سهم مردم استان ازاين عنوان به درستي تعريف نشده است. جاده هاي استان نياز به بازنگري دارند. وقتي که آمار تلفات جاده اي را در طول يکسال و به ويژه تعطيلات نوروز واکاوي مي کنيم به نکات جالبي دست مي يابم. ازاين جهت جالب که درمحورهاي استان هرمزگان وحتي در همين نزديکي بندرعباس قاتلان ما به کمين نشسته اند وما بي خبر از اين قاتلان، تلاش مي کنيم با رعايت قوانين رانندگي خود را از حوادث جاده اي مصون نگه داريم، اما در بيشتر اوقات تسليم خودخواهي آنان مي شويم. درکنار همه عوامل بروز حوادث رانندگي در هرمزگان، آنچه بيش از همه مردم اين استان را نگران کرده، شترهاي سرگرداني است که جاده هاي دروازه طلايي ايران را تسخير کرده اند.تقريبا در تمامي محورهاي مواصلاتي استان تابلوهاي خطر برخورد با شتر نصب شده است و هفته اي نيست که خبري از تصادف يک خودرو با اين شترها که صاحبانشان آنها را در بيابان براي چرا رها مي کنند شنيده نشود. از بندرعباس به سمت شرق يا غرب که به حرکت در مي آيي به راحتي مي توان دسته اي از شترهاي سرگردان را در کنار جاده ها ديد که ممکن است فقط براي لحظاتي وارد جاده شوند و اتفاق بزرگي در اثر برخورد خودروها با اين شترها به وقوع بپيوندد.اين اتفاق شب ها ابعاد فاجعه بارتري به خود مي گيرد و از آنجايي که شترها در طول شب نيز در بيابان هاي اطراف جاده سرگردان هستند با ديدن نور ممتد چراغ هاي خودروها به سمت جاده حرکت مي کنند و از آن جايي که اغلب خودروها به خصوص خودروهاي توليد داخل از وضعيت مناسبي در نور چراغ جلو برخوردار نيستند با اين شترها برخورد و شمار زيادي تاکنون در استان در اثر برخورد با شتر در جاده جان خود را از دست داده اند.مردم مناطق جنوبي سال هاست با معضل شترهاي سرگردان مواجه هستند. بسياري از شترهايي که در صحراها رها شده اند از جادهها سر درميآورند و همين موضوع منجر به تصادفات بسيار شديدي مي شود که با توجه به قامت شتر اين تصادفات در عمده مواقع به مرگ سرنشينان خودرو مي انجامد.ضرورت دارد تا صاحبان شترها با شناسنامه دار کردن اين شترها و هدايت آنها به سوي مناطق امن و دور از جاده ها زمينه مهار اين معضل بزرگ را فراهم کنند.در مورد تصادفات وحشتناک برخورد خودروها با شترهاي سرگردان در جاده هاي مختلف هرمزگان بخصوص در جاده شرق ، مشکل آنجاست که اساسا کسي مسئوليت برخورد با شترهايش را بر عهده نمي گيرد و در عمده مواقع فرد صاحب شتر وقتي از تصادف مطلع مي شود بکلي داشتن شتر را انکار مي کند و اين موضوع سبب آن شده که عملا امکان جبران خسارت نيز وجود نداشته باشد.در اثر سوانح مختلفي که تاکنون در برخورد خودروها با شتر در محورهاي مواصلاتي هرمزگان رخ داده، گاهي صحنه هايي بوجود آمده که از سوي بسيار ناراحت کننده است و از سوي ديگر يک واقعيت تلخ را نشان مي دهد که اساسا خودروهاي وطني از ايمني و استقامت کافي برخوردار نيستند.اين را از ياد نبريم به هنگام برخورد خودرو با شتر  در اغلب مواقع سر شتر از برخورد مصون مي ماند، شترها در چنين سوانحي با آسيب هاي جزئي و يا شکستگي هاي محدود زنده مي مانند اما سرنشينان 80 درصد اين تصادفات جان خود را از دست مي دهند.اتفاقي که شب عيد امسال براي يک فرهنگي در نزديکي بندرعباس رخ داد و جان خودرا از دست داد.سال هاست مردم استان تاوان سودجويي عده اي از خدابي خبر را مي دهند. همان هايي که گله هاي شتر خود را به قصد چرا، درمحورهاي هرمزگان رها مي کنند؟! چه کسي ويا چه دستگاهي مسوول بازخواست و برخورد با افرادي است که چنين کاري را مي کنند؟آيا نبايد اين حيوانات داراي پلاک وشناسنامه باشند؟! آيا ارزش جان ما انسان ها از جان اين حيوانات کمتر است؟! داستان شترهاي سرگردان درهرمزگان، داستان امروز و ديروز نيست. سال هاست مردم اين منطقه وحتي مسافراني که ازمحورهاي اين استان تردد مي کنند. به دليل وجود شترهاي سرگردان درجاده ها، امنيت جاني ندارند. شترهاي آواره درجاده هاي استان هرمزگان، معضلي براي مردم شده است. درگذشته اگر رانندگان وسايل نقليه که ازمحورهاي استان تردد مي کردند، به چيزي جز اين حيوانات غول پيکر نمي کردند، امروز به هنگام رانندگي بايد حواسشان به عبور شترهاي سرگردان باشد و با سرعت مطمئنه حرکت کنند تا مبادا با آنان برخورد کنند. تا به امروز به دليل بي مسووليتي صاحبان اين شترها، انسان هاي بي گناهي جان خود را از دست داده اند. متاسفانه کسي هم مسووليت رهاسازي اين حيوانات را نمي پذيرد، به راستي چه دستگاهي بايد جلو اين بي مسووليتي صاحبان شترها را بگيرد؟هميشه در حوادث رانندگي، جاده، خودرو و راننده را مقصر مي دانستيم، اما امروز به اين عوامل، شترهاي سرگردان نيز بايد اضافه کرد. آيا زمان آن فرا نرسيده که براي جلوگيري از بروز اين حوادث و راهکاري انديشيده شود. شايد صاحبان اين شترها از روي ناآگاهي، اقدام به رهاسازي اين حيواناتي مي کنند. آنان که تصميم گير هستند، با تصميم صحيح، بيش از اين، لذت شيرين سفر درجاده هاي استان را به کام مردم تلخ نکنند. بايد شترهاي سرگردان در جاده ها را شناسنامه دار کرد. به طوري که  بتوان تشخيص داد هر شتر متعلق به چه کسي است. بايد گله هاي شتر داراي ساربان باشند تا هدايت شترها به شکل مناسبي صورت گيرد. از سويي ديگر در قالب طرح هاي ساماندهي ويژه، محوطه هايي محصور در اختيار پرورش دهندگان شتر قرار داده شود تا شترها از سطح بيابان هاي استان جمع آوري و در اين محوطه هاي محصور نگهداري شوند.اگر به جان مردم ارزش قايل هستيد مي توان با اجراي تدريجي آنچه بيان شد، تلفات جاده اي را در اين بخش مهار کرد.