توسعه سرمایه‌گذاری با شرکت «امکان‌سنج پایدار هرمزگان»

وقتی از علی حیدری ترکمانی درباره راز موفقیت شرکتش می‌پرسیم، می‌گوید:«ما یاد گرفتیم بین عدد و واقعیت، بین سود و امنیت، بین خواسته سرمایه‌گذار و منطق بانک، پلی بزنیم.»

او مؤسس و مدیرعامل شرکت امکان‌سنج پایدار هرمزگان است؛ شرکتی که در سال ۱۴۰۲ موفق شد ۸۶ پروژه صنعتی و اقتصادی را در استان‌های مختلف از جمله هرمزگان، خوزستان، لرستان، مازندران و سیستان به سرانجام برساند. این شرکت یکی از معدود نهادهای مشاوره اعتباری بانکی در کشور است که توانسته در دو دوره متوالی به‌عنوان فعال اقتصادی برتر ملی شناخته شود.

پشتوانه موفقیت: داده، تحلیل، عمل

علی حیدری ترکمانی می‌گوید:«در فضای فعلی اقتصاد، دیگر نمی‌توان با گزارش‌های سنتی یا جدول‌های اکسل تصمیم گرفت. سرمایه‌گذار به داده واقعی نیاز دارد، بانک به تحلیل دقیق. ما COMFAR را به میدان آوردیم، و این نقطه شروع یک تحول بود.»

COMFAR نرم‌افزاری‌ست که توسط سازمان توسعه صنعتی سازمان ملل متحد (UNIDO) توسعه یافته و برای تحلیل مالی، اقتصادی، ریسک و پیش‌بینی بازده پروژه‌ها طراحی شده است. اما به‌دلیل تحریم‌ها، نسخه‌های اصلی این نرم‌افزار در ایران قابل دسترس نیست.«در شرکت امکان‌سنج پایدار هرمزگان، ما نسخه‌ی 3.3a را بومی‌سازی کردیم و با هزینه‌ی شخصی آن را به شکل رایگان در اختیار بسیاری از نهادهای اقتصادی، بانک‌ها و بخش خصوصی قرار دادیم. حالا دیگر COMFAR فقط یک نرم‌افزار نیست؛ بخشی از تصمیم‌سازی مالی کشور شده است.»

زبان سرمایه‌گذاری را باید آموخت

او در ادامه به نقشی اشاره می‌کند که شرکتش میان بانک‌ها و سرمایه‌گذاران ایفا می‌کند:«سرمایه‌گذار می‌خواهد بداند بازگشت سرمایه‌اش چند درصد است. بانک به‌دنبال اطمینان از بازپرداخت و ارزیابی ریسک است. ما زبان هر دو را می‌دانیم و آن‌ها را به هم ترجمه می‌کنیم. مثلاً در یک کارخانه، اگر ماشین‌آلات جدید باعث افزایش راندمان شود، ما به بانک می‌گوییم: این یعنی توان بازپرداخت بیشتر. به سرمایه‌گذار هم می‌گوییم: این یعنی سود بیشتر و بازگشت مطمئن.»این ترجمه‌ی دوجانبه، دقیقاً همان چیزی‌ست که بسیاری از طرح‌های اقتصادی فاقد آن‌ هستند؛ و همین باعث می‌شود پروژه‌ای که می‌توانست با یک اصلاح کوچک اقتصادی موفق شود، به شکست ختم شود.

چالش‌هایی از جنس باور نکردن

وقتی درباره موانع و مقاومت‌های سیستم در برابر روش‌های نوین می‌پرسیم، لبخند تلخی می‌زند:«سال ۱۳۹۰ برای اولین بار COMFAR را در یک جلسه معرفی کردم. یکی از مدیران دولتی گفت: ما همه‌چیز را با اکسل درمی‌آریم! ۱۱ سال طول کشید تا همان نهاد، تحلیل طرح‌های خودش را با خروجی COMFAR انجام دهد.»

اما او از آن لحظه‌ها به‌عنوان انگیزه یاد می‌کند: «وقتی راه درست باشد، فقط کافی‌ست ادامه بدهی. در باتلاق هم باید حرکت کرد. توقف، یعنی غرق شدن.»

درآمد و آینده شغلی در این مسیر چگونه است؟

او می‌گوید: «اگر کسی اهل کار حرفه‌ای باشد، درآمد این حوزه بسیار بالاست. اما پیش‌نیاز دارد: گواهی‌نامه مشاوره بانکی، انجام پروژه واقعی و تسلط به ابزارهای تحلیل.» وی می‌افزاید: «ما در امکان‌سنج پایدار هرمزگان، به جوان‌هایی که با ما همکاری کردند و آموزش دیدند، کمک کردیم تا شرکت خود را ثبت کنند و گرید رسمی بگیرند. حالا برخی از آن‌ها خودشان تحلیل‌گر ارشد در پروژه‌های ملی هستند.»

به نسل آینده چه می‌گویید؟

«اگر بخواهم یک جمله به جوان‌ها بگویم: دانش مالی و نرم‌افزاری را یاد بگیرید. از چالش نترسید. تحلیل اقتصادی در ایران یک مزیت رقابتی‌ست. از COMFAR گرفته تا گواهی‌نامه بانک مرکزی، همه ابزارهایی هستند که آینده را تضمین می‌کنند.» او ادامه می‌دهد: «خیلی‌ها از واژه‌ی امکان‌سنجی فقط اسمش را شنیده‌اند. ولی پشت این واژه، آینده‌ی اقتصادی یک کشور خوابیده است.»

خاطره‌ای که مسیرش را ساخت

«به‌خاطر دارم در همان سال‌های اول، در یکی از استان‌های جنوبی، پروژه‌ای را تحلیل کرده بودیم و خروجی COMFAR نشان می‌داد که سرمایه‌گذاری به‌صرفه نیست. مدیر پروژه اصرار داشت پیش برویم. مخالفت کردیم. چند ماه بعد، پروژه بدون سود متوقف شد. آن روز یاد گرفتند که عدد، حرف آخر را می‌زند. ما از آن روز، مشاور عددها شدیم.»

سخن پایانی

«امیدوارم اقتصاد ایران با تصمیم‌سازی علمی، از این شرایط سخت عبور کند. ما در شرکت امکان‌سنج پایدار هرمزگان آماده‌ایم تجربه‌مان را در اختیار نسل آینده بگذاریم. اگر قرار باشد از کسی تشکر کنم، حتماً از مهندس محسن رضایی، رفیق و همراه سال‌هایم نام می‌برم که در لحظات سخت، حامی‌ام بود و به همه جوان‌هایی که هنوز در آغاز راه‌اند می‌گویم: تحلیل‌گر اقتصاد شوید، نه تماشاگر آن.»