هرمزگان، پیشرو در پاکسازی محیط و کنترل تب دنگی/ الگوی بندرعباس در پاکسازی خورها، نمونه موفق مهار پشه آئدس در کشور

به گزارش صبح ساحل، احمد رئیسی، رئیس گروه مراقبت از بیماری‌های منتقله توسط ناقلین وزارت بهداشت با اشاره به ماهیت اجتماعی بیماری تب دنگی و نقش تعیین‌کننده مدیریت یکپارچه در کنترل آن، اظهار داشت: با یک نوع بیماری سروکار داریم که ماهیتی کاملاً اجتماعی دارد و برای کنترل آن، نیازمند اراده جمعی و همکاری بین‌بخشی هستیم؛ حتی بیش از آنچه در دوران کرونا تجربه کردیم. برخلاف بیماری کووید–۱۹ که واکسن و درمان‌های شناخته‌شده‌ای در دسترس بود، تب دنگی از چنین امکانی برخوردار نیست و ماهیت آن، به‌شدت اجتماعی است.

وی افزود: در این شرایط، وجود یک اراده واحد سیاسی در سطح کشور، استان‌ها و شهرستان‌ها ضروری است تا بتوانیم با دیدگاه و برنامه‌ریزی منسجم، این بیماری را کنترل کنیم.

رئیسی گفت: بیماری تب دنگی در حال حاضر نه واکسن مؤثر در دسترسی و نه درمان قطعی شناخته‌شده‌ای دارد، بنابراین باید بیش از هر چیز، بر پیشگیری و مدیریت اجتماعی این بیماری و عوامل ایجاد آن، متمرکز شویم.

وی با اشاره به تجربیات بین‌المللی در زمینه مقابله با پشه آئدس گفت: در کشور‌هایی مانند سنگاپور، مسئولیت اصلی کنترل پشه آئدس و تب دنگی نه بر عهده وزارت بهداشت، بلکه بر دوش سازمان‌های متناظر با شهرداری‌ها و سازمان حفاظت از محیط زیست کشور ماست.

رئیس گروه مراقبت از بیماری‌های منتقله توسط ناقلین وزارت بهداشت خاطرنشان کرد: این کشور توانسته با اجرای مدل موفق پاکسازی و بهسازی محیط و جلب مشارکت مردمی، یکی از بهترین الگو‌های کنترل تب دنگی در جهان را ارائه دهد. اگرچه شرایط کشور ما متفاوت است، اما این تجربه جهانی نشان می‌دهد موفقیت در این زمینه، در پیشگیری و آموزش همگانی نهفته است.

رئیسی ادامه داد: مؤثرترین راه پیشگیری، ارتقای آگاهی عمومی، جلب مشارکت اجتماعی و پاکسازی محیط زیست است. در حالی که وظایف وزارت بهداشت در حوزه بهداشت، درمان و آموزش سلامت تعریف شده و بخش عمده مسئولیت بهسازی محیط و پاکسازی شهری بر عهده شهرداری‌ها، و سایر دستگاه‌های عمرانی است.

وی با بیان اینکه وظیفه مهندسی محیط، بهسازی شهری و عمران روستایی، سال‌هاست از مجموعه وزارت بهداشت جدا شده و به سایر دستگاه‌ها واگذار شده است، تأکید کرد: این واقعیت نشان می‌دهد که برای مقابله مؤثر با پشه مهاجم آئدس و پیشگیری از طغیان تب دنگی، باید تمام بخش‌ها در کنار هم قرار گیرند، زیرا طغیان این بیماری می‌تواند نظام بهداشتی کشور را با چالش جدی مواجه کند.

رئیسی با اشاره به تجربه اخیر استان‌های سیستان و بلوچستان و هرمزگان، افزود: در بندرعباس، طغیان بیماری در میان کارگران ساختمانی که در مناطق فاقد سرپناه و به دور از شرایط بهداشتی زندگی می‌کردند، نمونه‌ای از نقش عوامل محیطی در گسترش بیماری بود که با هماهنگی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان و حمایت استاندار این استان، کارزاری برای پاکسازی و لایروبی خور‌های موجود در شهر بندرعباس آغاز شد که سال‌ها محل تجمع پشه‌های ناقل بیماری‌ها و حیوانات موذی بودند.

رئیس گروه مراقبت از بیماری‌های منتقله توسط ناقلین وزارت بهداشت با قدردانی از استاندار هرمزگان و شهرداری بندرعباس گفت: این اقدام، نمونه‌ای از مدیریت یکپارچه استانی در راستای ارتقای سلامت و مقابله با بیماری‌هاست؛ جایی که شهرداری با بهسازی و زیباسازی محیط، اقدامات مؤثر در جهت ارتقای سلامت عمومی برداشته است.

وی تاکید کرد: امروز خور‌های بندرعباس که زمانی محل انباشت زباله و نخاله ساختمانی بود، به محیطی پاکیزه و زیبا تبدیل شده‌اند و دیگر مأمن پشه‌های ناقل نیستند.

وی ادامه داد: بهسازی محیط و زیباسازی شهری در کاهش جمعیت پشه‌های ناقل نقشی بسیار اساسی دارد و از سوی دیگر، باعث افزایش مشارکت اجتماعی و همکاری بین‌بخشی می‌شود. این اقدام ساده، اما مؤثر، می‌تواند مانع گسترش بیماری شود؛ در حالی که در صورت غفلت، طغیان تب دنگی ممکن است با افزایش بستری‌ها، ظرفیت بیمارستان‌ها را به شدت تحت فشار قرار دهد.

رئیسی خاطرنشان کرد: ابتکار عمل استان هرمزگان امروز به الگویی موفق برای کشور تبدیل شده است و می‌تواند در استان خوزستان و سایر مناطق کشور نیز اجرا شود.

رئیس گروه مراقبت از بیماری‌های منتقله توسط ناقلین وزارت بهداشت افزود: اگر چنین هم‌افزایی در سطوح سیاسی، مدیریتی و اجرایی استان‌ها شکل بگیرد، نظام سلامت فرصت بیشتری برای تمرکز بر تشخیص به موقع، درمان موثر بیماران و ارتقای خدمات اورژانسی خواهد داشت.

رئیس گروه مراقبت از بیماری‌های منتقله توسط ناقلین وزارت بهداشت گفت: امیدوارم تجربه ارزشمند استان هرمزگان به عنوان الگویی از همکاری بین‌بخشی، در سراسر کشور به‌ویژه در خوزستان زرخیز تکرار شود تا بتوانیم با همدلی و مسئولیت‌پذیری جمعی، از بروز طغیان‌های احتمالی پیشگیری کنیم.