هدیه روز دانش‌آموز به ما کانکس بدهید

کلاس 13 نفره در روستای «پیشانی کنده» جاسک هر روز تشکیل می‌شود. کلاسی که میز و نیمکتش، تکه حصیری است که بچه‌ها روی آن می‌نشینند. 7 کلاس اولی دارد و 6 نفر دیگر در پایه‌های دوم تا چهارم هستند. به تازگی با خانواده‌هایشان از روستای گوا به روستای کنونی {پیشانی کنده} جا به جا شدند. مسئولان به خانواده‌هایشان وعده داده‌اند اگر جا به جا شوند علاوه بر آب و برق برای تحصیل فرزندانشان کانکس آموزشی می‌آورند. با این حال بیش از یک ماه از شروع سال تحصیلی می‌گذرد و به نظر می‌رسد این وعده فراموش شده‌است. در حال حاضر تنها امکاناتی که دارند انگیزه و معلمشان است.

اشتراک گذاری:

«علاقه‌مندی و اشتیاق به یادگیری را در تک تک لحظاتی که آموزش می‌دهم از دانش آموزانم دریافت می‌کنم اما برای اینکه تحصیلشان را در مقاطع بالاتر ادامه دهند امکانات می‌خواهند». این را معلم دانش‌آموزان می‌گوید و ادامه می‌دهد:«من در روستای گوا نیز معلم بچه‌ها بودم بعد از اینکه مسئولان پیشنهاد دادند اهالی برای دریافت امکاناتی چون خانه، جاده، برق و آب به روستای پیشانی کنده بیایند مدیران آموزش و پرورش نیز قول دادند قبل از شروع سال تحصیلی کانکسی مجهز برای تحصیل دانش آموزان از روستای دیگر بیاورند وعده‌ای که تاکنون محقق نشده است».

این معلم با تاکید بر اشتیاق دانش آموزان برای تحصیل اضافه کرد:«صبح‌ها قبل از حضور من، دانش‌آموزان در کلاسشان حاضر می‌شوند و می‌گویند خیلی وقت است که آمدیم. به مدرسه علاقه دارند و امیدوارند شرایط برای درس خواندن با اختصاص کانکس مجهز برایشان راحتتر شود».

فاصله‌ی کلاس کپری و کلاس هوشمند

تقلا برای درس خواندن؛ واقعیت میدانی بسیاری از روستاهای هرمزگان چُنین است. دانش‌آموزان برای تحصیل نه تنها جذابیت محیط آموزشی ندارند و این موضوع برای آن‌ها جزو امکانات لوکس محسوب می‌شود بلکه باید موانع زیادی را پشت سر بگذارند تا تحصیلشان را نیمه‌کاره رها نکنند. وعده پایان مدارس کپری را سال‌های متمادی ست از مسئولان استان و کشور می‌شنویم اما در دل روستاهای هرمزگان و جایی آن‌ورتر میکروفن‌ها، دانش‌آموزان بسیاری هنوز چشم انتظار حداقل امکانات هستند. فاصله‌ی کلاس کپری و کلاس هوشمند، اجرای عدالت آموزشی ست، شعاری که در هرمزگان جای کار بسیاری دارد.

تنها وظیفه دانش‌آموزان تحصیل است و تحصیل نباید میدانی برای مبارزه با فقر امکانات، فقر فرهنگ و اقتصاد باشد. آموزش در چنین فضاهایی، بیش از آنکه فرصت رشد باشد، به تلاشی طاقت‌فرسا تبدیل می‌شود که هر لحظه ممکن است دانش‌آموز را خسته و فرسوده کند.

شرق هرمزگان بیش از 10 هزار دانش‌آموز ترک تحصیلی دارد که ممکن است هر کدام از آن‌ها به خاطر مانعی جزئی درس را رها کرده‌ باشند؛ به عنوان مثال دبستان روستای بینگ بیورچ و آموزشگاه روستای ملکن بشاگرد که به دلیل نداشتن انشعاب برق تعطیل شده‌اند و امید است مسئولان استانی به عنوان هدیه روز دانش‌آموز، این مسائل را حل کنند.

در بسیاری از مناطق کم‌برخوردار، اصلی‌ترین دلایل ترک تحصیل، فقدان زیرساخت‌های آموزشی است. تأمین یک کانکس شاید برای دستگاه‌ مسئول کار کوچکی به‌نظر برسد، اما برای کودکان روستای پیشانی کنده جاسک، امید و انگیزه‌ای برای ادامه‌ی تحصیل است.