09

بهمن

1404


فرهنگی و هنری

17 آبان 1404 10:10 0 کامنت

چاقو جواب می‌دهد: من خیلی دست به دست شده‌ام و حالا یادم نیست در دست چه کسی بوده‌ام، می‌توانید انگشت نگاری کنید. با انگشت نگاری، ضارب را پیدا می‌کنند. ضارب اعتراض می‌کند و می‌گوید: من چاقو را در شکم مقتول فرو نکرده‌ام. به او می‌گویند: ولی اثر انگشت شما چیز دیگری می‌گوید. - اثر انگشت هم ممکن است اشتباه کند. من دیدم چاقوی خوش دستی است، آن را به دست گرفتم، اما دیدم نصف‌اش رفته توی شکم مقتول. بالاخره با تحقیقات فراوان، ضارب اصلی را پیدا می‌کنند. ضارب اعتراف می‌کند که چاقو مال او بوده است، اما منکر قتل می‌شود و می‌گوید: باید تحقیق کنید ببینید این چاقو بوده که در شکم مقتول فرو رفته، یا شکم مقتول بوده که آمده خورده به چاقو. مخصوصاً این که مقتول شکم برآمده‌ای هم دارد و سرانجام، سازنده‌ی چاقو را دستگیر و محکوم می‌کنند. چاقوساز به حکم صادره اعتراض می‌کند. می‌پرسند: چاقو را تو ساخته‌ای یا نه؟ می‌گوید: من ساخته‌ام، ولی چه ربطی به شقیقه (ببخشید) به شکم مقتول دارد؟ من چاقو ساز هستم نه چاقوکش. می‌گویند: اگر به جای چاقو مثلاً ملاقه ساخته بودی، هیچ وقت در شکم مقتول فرو نمی‌رفت. چاقوساز دید فایده‌ای ندارد که بگوید ملاقه هم ممکن است بخورد توی ملاج یک نفر دیگر.

«کمال تعجب»

دیدگاه ها (0)
img
خـبر فوری:

تعطیلی مدارس نوبت صبح برخی شهرستان‌های هرمزگان ۶ بهمن