منشا بوی آزاردهنده در سرخون چیست؟

به گفته «ژاله نیکرو» رئیس انجمن صنفی مجتمع‌های پذیرایی و تالارهای چند منظوره گردشگری استان، منشا بو از کشتارگاه مرغ واقع در حوالی روستا است. وی در این باره گفت:«متاسفانه نهادهای مسئول هیچگونه اقدامی نسبت به فعالیت این مرغداری که باعث به تعطیلی کشاندن تالارها مجتمع‌های پذیرایی و گردشگری شده انجام نداده‌اند».

وظیفه نظارت بر رعایت استانداردهای آلودگی بو و پسماند مرغ‌داری‌‌ها، بر عهده محیط زیست استان است؛ این نهاد مسئول با رد اینکه مرغداری منشا بوی آزاردهنده برای ساکنین سرخون است، توپ را در زمین جهاد کشاورزی هرمزگان انداخت. روابط عمومی محیط زیست استان با بیان اینکه منشا بو از مرغداری نیست، اعلام کرد:«روستای سرخون سراسر کشاورزی است و منشا بو از کودی است که کشاورزان به زمین‌هایشان می‌دهند و ارتباطی با مرغداری ندارد. زمین‌های کشاورزی قبل از تالارها در این منطقه حاضر بودند و اولویت با کشاورزان است. قرار نیست آنجا تالار باشد الان هرکسی برای خودش تالار دارد. کشاورز آنجا کار می‌کنند و نمی‌تواند کارش را رها کند که این‌ها عروسی بگیرند.

کشاورزان فصل کشت گوجه و بادمجان کود و سم می‌دهند و بو دارد». «داود مرزی زاده» در پایان اظهار کرد:« اینکه تا کی این وضعیت ادامه دارد را باید از جهادکشاورزی استان بپرسید».

به دنبال پیگیری‌های صبح ساحل از جهاد کشاورزی استان، «سیدرضا امیرزاده» مدیر زراعت این سازمان نیز با رد اینکه منشا بو از کودی است که کشاورزان استفاده می‌کنند، گفت:« گمان نمی‌کنم منشا بوی آزاردهنده مربوط به کود باشد.

ما هر 12 ماه کشاورزی داریم معمولا کشتارگاه و مرغداری بوی نامطبوع می‌دهد. در بخش کشاورزی اوایل کشت اگر کود مرغی به صورت فله بیاورند بوی نامطبوع می‌دهد اما پس از مدتی از بین می‌رود. ما در تازیان و فین هم کشاورزی داریم اما در آن منطقه نارضایتی از بوی نامطبوع نداشته‌ایم».

اقدام مسئولانه

در نهایت، آنچه امروز تالارداران و اهالی سرخون مطالبه می‌کنند، چیزی فراتر از یافتن مقصر است؛ تناقض‌گویی میان محیط زیست و جهاد کشاورزی کمکی به حل مشکل نمی‌کند؛ انتظار می‌رود دستگاه‌های مسئول، با بازدیدهای میدانی دقیق، منشأ این آلودگی را مشخص و برای مهار آن اقدامی انجام دهند.

اگر کشتارگاه یا هر واحد دیگری عامل انتشار بوست، باید طبق قانون ملزم به رفع نواقص زیست‌محیطی شود و اگر منشأ دیگری وجود دارد، شفاف اعلام شود. ادامه این وضعیت فقط به آسیب دیدن کسب‌وکارهای محلی، به‌ویژه تالارها و مجموعه‌های گردشگری، و فرسایش کیفیت زندگی شهروندان منجر می‌شود.