کدینگ سوخت یعنی تنبیه مردم

«سید عبدالکریم هاشمی نخل ابراهیمی» ادامه داد:«مشکل این است که روش‌های کنترل، نظارت و مبارزه درست اجرا نمی‌شود یا نمی‌شود انجام داد، بعد برای جبران این ضعف‌ها، محدودیت بر مردم اعمال می‌کنیم. امروز در پمپ‌بنزین‌های شهرهای هرمزگان صف‌های طولانی داریم؛ چرا نمی‌توانیم کنترل کنیم؟ تمام افرادی که در این صف‌ها هستند قاچاقچی نیستند؛ بسیاری از آن‌ها معلم، کارمند، کارگر و مردم عادی‌اند که فقط برای سوخت‌گیری آمده‌اند. تعداد کارت‌های سوخت آزاد را در جایگاه‌ها محدود کردیم و زمان استفاده از کارت‌های آزاد هم کاهش داده‌ایم، طبیعی‌ست که صف ایجاد شود؛ چون عرضه و تقاضا با هم نمی‌خواند».

هاشمی نخل ابراهیمی تأکید کرد:«قاچاق بنزین در استان‌های مجاور ما اتفاق می‌افتد، نه در مناطق ما. اما سخت‌گیری‌ها در هرمزگان طوری اعمال می‌شود که نتیجه‌اش فقط صف‌های طولانی و اذیت شدن مردم است. من به یکی از فرمانداران گفتم ظرف یکی دو هفته باید این موضوع را حل کنید. باید با شرکت نفت و نهادهای نظارتی بنشینید و کاری کنید. هم ساعت استفاده از کارت‌های آزاد سوخت باید بیشتر شود، هم تعداد کارت‌های جایگاه‌ها باید به حدی برسد که نیاز مردم تأمین شود».

وی در واکنش به کاهش سهمیه آزاد از 30 لیتر به 20 لیتر گفت:«در همه جای کشور سهمیه آزاد سوخت 30 لیتر است و در هرمزگان نیز باید همین روند اجرا شود. در شرایط استثنایی زمان جنگ 12 روزه، یک سری محدودیت‌ها طبیعی بود، اما الان دلیلی ندارد مردم در فشار باشند. استان‌ هرمزگان در همان محدودیت‌ها گیر کرده است. هر تصمیمی که باعث نارضایتی مردم شود، باید اصلاح شود.»

ضرورت ارتقای بخش‌های معطل مانده

نماینده شرق هرمزگان با بیان اینکه گستردگی روستاها و فاصله زیاد آن‌ها از مراکز شهرستان، ارائه خدمات را دشوار کرده، بر ضرورت ارتقای بخش‌هایی مانند هشت‌بندی، توکهور و رودخانه تاکید کرد. هاشمی نخل ابراهیمی گفت: «دستگاه‌های اجرایی استانی خدمات رسانی‌شان در اقصی نقاط استان برابر نیست. یک کارشناس و مدیر که در دستگاه استانی نشسته اطلاع به روزی از مسائل و مشکلات مناطق ندارد». وی با بیان اینکه استان‌های دیگر بیشتر از ما توسعه سرزمینی داشتند، اضافه کرد:« لیردف تا مرکز شهرستان حدود 100 کیلومتر فاصله دارد و این منطقه حتما باید تقویت شود. این طرح‌ها قبلا تهیه شده است. دولت مخالفتی با این موضوع ندارد. در مورد هشتبندی و توکهور اختلافات محلی پیش آمد و به همین خاطر دولت دست نگه داشت. برای این منطقه اقداماتی شده و به تفاهماتی رسیده‌اند و در مراحل نهایی قرار دارد. برای رودخانه هم قرار است کارشناسان تقسیمات کشوری دوباره بیایند و بررسی کنند. رودخانه و لیردف هم در مراحل نهایی هستند.

فرهنگسرای نیمه تمام میناب

نماینده مردم میناب، رودان، جاسک، سیریک و بشاگرد در مجلس در پاسخ به اینکه چرا فرهنگسرای میناب پس از 13 سال همچنان نیمه تمام مانده است؟گفت:« مشکل اصلی پروژه این است که به اعتبارات استانی وابسته بوده و در توزیع اعتبارات استانی هم، سهم فرهنگ در شورای برنامه‌ریزی کم دیده می‌شود. هر سال یک رقم خیلی کم به پروژه داده می‎شود و همین باعث شده عملاً کار پیش نرود.»

هاشمی نخل ابراهیمی در ادامه توضیح داد:«متاسفانه نحوه توزیع اعتبارات معمولاً بر اساس پروژه‌های نیمه‌تمام است. در حوزه فرهنگ، استان می‌گوید ما یک یا دو پروژه نیمه‌تمام در فلان شهرستان داریم؛ بعد هم با توجه به تراکم فعالیت‌ها در بخش‌هایی مثل راه و بهداشت منابع اعتباری استان به آن سمت می‌رود و سهم فرهنگ کوچک می‌شود. رشد اعتباری آن هم محدود بوده مثلاً اگر فرهنگسرای میناب پارسال ۱۰ میلیارد گرفته باشد، امسال می‌گویند رشد اعتبارات ۲۰ درصد بوده و همان ۲۰ درصد را اضافه می‌کنند. اما با تورم و هزینه‌های اجرایی، این عدد اصلاً کافی نیست و پروژه با کندی جلو می‌رود.».

نماینده شرق هرمزگان افزود:«به تازگی جلسه‌ای با مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی هرمزگان داشتم گفتم از محل اعتبارات توازن 2 می‌توانیم کمک کنیم، اما باید یک ردیف ملی تعریف شود. قرار شد یک ردیف ملی پیدا کنند تا بتوانیم برای فرهنگسرای میناب اعتبار خوبی بگذاریم».