خون دل به جاي بنزين

 صبح ساحل ، هنری - هنر هرمزگان بي حامي است.اين مطلب صريح و بي پرده بخشي از مشكلات هنرمندان استان را بازگو مي كند،نويسنده اميدوار است كه مديران،مسولين و سرمايه داران ساكن هرمزگان با درك عميق تري فرهنگ و هنر را درك كنند براي نمونه با يك مثال از كشور اتريش آغاز مي كنم.بعد از جنگ جهانی اول، اتریش ویران شده بود! فقر گرسنگی و بیماری بیداد میکرد! دولت آمریکا مقداری پول به دولت اتریش داد که دوباره شهر ها را بسازند!کارخانه بسازند و دوباره چرخ های اقتصاد در اتریش ویران شده، بگردش دراید .اتریش با این پول سالن اپرا و کنسرت ساخت! سالن های تئاتر ساخت وکتابخانه ها را ترمیم کرد! وقتی دولت امریکا پرسید چرا با این پول کارخانه نساختید؟گفتند تا فرهنگ کشوری ساخته نشود کارخانه ها ویران میمانند!شايد تا ده سال پيش هنر عكاسي در هرمزگان تصور نمي كرد كه يك دهه بعد نمايشگاه عكسي در يكي از بهترين گالري هاي شهر هزارتوي تهران برپا خواهد كرد مجموعه اي با نام «مكان عمومي»كه توسط بهنام ذاكري و مرتضي نيك نهاد خلق شده است.شايد ده سال پيش هنر نمايش در هرمزگان تصور نمي كرد كه يك دهه بعد نمايشي از هرمزگان در يكي از بهترين پلاتوهاي كشور اجرا شود اما ابراهيم پشتكوهي و گروه تي تووك اين رويا را عملي كردند آن هم با اثري به نام «مثل آب براي شكلات»شايد كه نه بي شك هنر هرمزگان تصور نمي كرد كه ده سال بعد يك مجله تخصصي تحليلي با نام راويدان منتشر خواهد شد، كه تريبوني باشد براي فرهنگ و هنر در هرمزگان اما سارا رضايي فيلمساز و مدرس دانشگاه اين رويا را به واقعيت تبديل كرد.در همه اين سال هاي اخير هنر هرمزگان در همه رشته ها توانسته افتخارات بسياري به دست آورد،كه گفتن چند نمونه كوچك آن براي يادآوري بد نيست.خيام مويدي در هنرهاي تجسمي،مهران محمود زاده و عليرضا داوري در نمايش،بهرنگ عباسپور،ابراهيم علوي و رضا كولغاني در موسيقي،احمد كارگران در هنر جديد،مجيد سرني زاده در پژوهش هنر،آرش عباسزاده در معماري،ساناز نجفي در بازيگري و اين ليست مي تواند همچنان ادامه داشته باشد.اما اين شهر و مسوولينش براي بازارها،بوتيك ها و فست فودي احترام بيشتري قائل هستند و كوچكترين شناختي از هنر به روز شده هرمزگان ندارند و گويا كسي هم نيست كه اهميت هنر را براي آنها شرح دهد.متاسفانه هنرمندان مان در سخت ترين شرايط در حال توليد اثر هستند آن سه نمونه كه در آغاز مطلب به آنها اشاره كردم در حالي براي ارايه اثر در مرداد ماه آماده مي شوند كه با مشكلات مالي عجيبي دست و پنجه نرم مي كنند و هيچ حامي ندارند.اداره فرهنگ و ارشاد هرمزگان توان مديريت  يك فرهنگسرا را هم ندارد چه برسد به لابي كردن با مديران نفت،گاز و صنايع جهت رفع مشكلات مالي هنرمندان.با اين همه رنج و سختي موتور هنر در اين ديار نه با بنزين بلكه با خون دل در حال حركت است.يادمان نرود كه هنرمند مينابي گوساله خود را فروخت تا گروهش بتواند در خارج از مرز فرهنگ و آيين هرمزگان را معرفي كند.از هم استاني هايم درخواست مي كنم كه حامي هنرمندان استان پولدار اما محروم هرمزگان باشند.عکس ها چیدمان و پرفورمنسی از احمد کارگران