سهم بانوان از فوتسال هرمزگان فقط یک عکس یادگاری است!

امکانات هست؛ اما دسترسی بانوان محدود است

نورالدینی کیفیت سالن‌های ورزشی استان را قابل قبول توصیف کرد، اما تأکید داشت که تبعیض در تخصیص سانس‌های تمرینی اصلی‌ترین مانع فعالیت تیم‌های بانوان است. وی توضیح داد: «سانس‌های طلایی عصرها تقریباً همیشه در اختیار آقایان قرار می‌گیرد و بانوان مجبورند در زمان‌های کم‌اثر تمرین کنند. این رویه نه‌تنها ناعادلانه است، بلکه سطح تمرینات را به‌شدت پایین می‌آورد.»

فوتسال بانوان بدون اسپانسر نفس می‌کشد

به باور نورالدینی، نبود حمایت مالی و اسپانسر در هرمزگان همچنان یک معضل حل‌نشده است. او گفت:«مدل اقتصادی فوتسال بانوان هنوز برای باشگاه‌ها جذاب نشده و چون خرید و فروشی در این بخش وجود ندارد، سرمایه‌گذاری انجام نمی‌شود. همین موضوع باعث شده تیم‌های بانوان بعد از سال‌ها تلاش، همچنان با کمترین امکانات ادامه بدهند.»

غلبه روابط بر شایستگی در انتخاب مربیان برای دوره‌ها

نورالدینی که هم در زمینه آموزش و هم مربیگری سابقه طولانی دارد، در بخش دیگری از گفت‌وگو به بی‌عدالتی در انتخاب‌های آموزشی اشاره کرد و گفت: «بارها دیده‌ام افرادی برای دوره‌های مهم انتخاب شده‌اند که حتی در شهر خودشان یک کلاس فعال هم ندارند. این موضوع رشد مربیان واقعی استان را متوقف می‌کند.»

وضعیت لیگ و مهاجرت بازیکنان

او وضعیت فنی لیگ هرمزگان را مناسب دانست اما کمبود تیم‌ها و فاصله زیاد بین مسابقات را مانع شکل‌گیری یک رقابت حرفه‌ای دانست. نورالدینی مهم‌ترین دلیل مهاجرت استعدادهای استان را پایین بودن سقف قراردادها عنوان کرد و گفت که بسیاری از بازیکنان مطرح هرمزگان تنها به‌دلیل مسائل مالی، هرمزگان را ترک کرده‌اند.

مطالبه‌ای که سال‌ها شنیده نشد

نورالدینی در پایان تأکید کرد که فوتسال بانوان هرمزگان برای رسیدن به جایگاه واقعی خود نیازمند سه تحول بنیادین است؛ تحولاتی که اگرچه بارها مطرح شده‌اند، اما تاکنون به شکل اجرایی پیگیری نشده‌اند.نورالدینی نخست خواستار آن شد که تمامی باشگاه‌های فعال استان به‌صورت الزام‌آور موظف به ایجاد تیم بانوان شوند؛ اقدامی که به باور او می‌تواند پایه‌های توسعه فوتسال زنان را در هرمزگان برای نخستین‌بار مستحکم کند.

وی در ادامه افزایش سقف قراردادهای بازیکنان فوتسال بانوان را ضرورتی اساسی دانست و گفت بدون ایجاد توازن مالی، هر سال تعداد بیشتری از استعدادهای استان راهی شهرهای دیگر خواهند شد.همچنین بر عدالت آموزشی تأکید کرد و افزود که دوره‌ها و سمینارهای مربیگری باید به مربیان فعال، باسابقه و اثرگذار برسد، نه به افراد غیرمرتبطی که صرفاً از مسیر رابطه انتخاب می‌شوند.نورالدینی اضافه کرد: «فوتسال بانوان هرمزگان زنده است و جلو می‌رود، اما بدون حمایت واقعی، عدالت ساختاری و تصمیم‌گیری‌های جدی، نمی‌توان انتظار جهش داشت.»

چشم‌انداز فوتسال بانوان هرمزگان؛ ظرفیت‌هایی که دیده نمی‌شوند

اگرچه روایت نورالدینی بازتابی از چالش‌های مزمن فوتسال بانوان هرمزگان است، اما این استان در کنار مشکلات ساختاری، از ظرفیت‌هایی برخوردار است که در صورت مدیریت منسجم می‌تواند به یکی از قطب‌های اصلی فوتسال ایران تبدیل شود. هرمزگان اکنون از نظر نیروی انسانی، استعدادهای نوجوان و زیرساخت‌های پایه‌ای، وضعیت به‌مراتب بهتری نسبت به بسیاری از استان‌های هم‌سطح دارد؛ اما این پتانسیل‌ها به دلیل نبود برنامه‌ریزی بلندمدت و ضعف سیاست‌گذاری، هنوز به خروجی پایدار نرسیده‌اند.

یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های کمتر دیده‌شده، حضور نسل جدیدی از دختران فوتسالیست است که از رده‌های پایه وارد این رشته شده‌اند؛ نسلی که برخلاف گذشته از سنین پایین با مربیان متخصص کار می‌کنند و توانایی فنی آن‌ها نشان می‌دهد که با یک برنامه‌ریزی منسجم می‌توان نیم‌فصل نونهالان و جوانان را به یک آکادمی رسمی استان تبدیل کرد. مربیان پایه نیز سال‌هاست تأکید می‌کنند که اگر یک لیگ منظم و حداقل سه‌مرحله‌ای برای رده‌های سنی نوجوانان و جوانان برگزار شود، خروجی فنی تیم‌های بزرگسالان در مدت کوتاهی جهش چشم‌گیر خواهد داشت.

روزنامه صبح ساحل