شناسایی ۱۲۰۹ مبتلا به تب دنگی در کشور

بر اساس گزارش نظام مراقبت بیماری‌های واگیر، از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا تاریخ ۲۶ دی، در مجموع ۱۲۰۹ بیمار مبتلا به تب دِنگی در کشور شناسایی شده‌است. از این تعداد، ۹۲۷ مورد در حوزه تحت پوشش دانشکده علوم پزشکی چابهار گزارش شده که ۸۳۹ نفر آنها بومی و ۸۸ مورد آلوده شده در کشور پاکستان بوده‌اند. همچنین در بندرعباس تعداد ۲۵۸ مورد قطعی به ثبت رسیده که ۲۵۲ مورد بومی و ۶ نفر آلوده شده در کشور پاکستان بوده‌اند. علاوه بر این ۱۲ بیمار در زاهدان گزارش شده که ۵ بیمار سابقه سفر به چابهار و ۷ مورد آلوده شده در کشور پاکستان بوده‌اند. ۴ بیمار در ایرانشهر گزارش شده است که ۳ بیمار با سابقه سفر به چابهار و یک مورد آلوده شده در کشور پاکستان بوده‌اند. یک بیمار در گراش با سابقه سفر به بندرعباس، یک بیمار در قزوین با سابقه سفر به هندوستان و ۲ بیمار در یزد، یک بیمار در بیرجند و ۳ بیمار در تهران گزارش شده‌اند که همگی دارای سابقه سفر به چابهار بوده‌اند.

آلودگی به تب دنگی در کدام شهر‌ها مشاهده شده است؟

در افرادی که به تازگی از مناطق با شیوع دنگی بازگشته‌اند یا در آنجا زندگی می‌کنند، بروز علائمی مانند درد شکم شدید، استفراغ مداوم، وجود خون در استفراغ، مدفوع یا ادرار، خون‌ریزی از لثه یا بینی، تنفس دشوار یا احساس خستگی مفرط، نیازمند مراجعه فوری به مراکز درمانی است.

طبق گزارش وزارت بهداشت، در تمامی مبادی مرزی زمینی، ریلی، دریایی و هوایی بین المللی و مناطق پرخطر داخل کشور مراقبت حشره شناسی انجام می‌شود. در حال حاضر پشه آئدس در استان‌های هرمزگان، سیستان و بلوچستان (در شهرستان‌های چابهار و کنارک)، بوشهر (در شهرستان‌های عسلویه، کنگان، جم، دیر و برازجان)، فارس (شهرستان مهر و شهر کازرون)، کرمان (جیرفت)، استان گیلان، استان مازندران در تمامی شهرستان‌های استان (به جز شهرستان‌های نکا، سواد کوه، بهشهر، کلاردشت و گلوگاه)، استان اردبیل (در شهرستان‌های بیله سوار و اصلاندوز)، استان آذربایجان شرقی (در شهرستان‌های خدافرین، هوراند و کلیبر)، استان قزوین (رازمیان) و استان زنجان (شهرستان طارم) و در توابع شهرستان بابل در یک یا چند نوبت گزارش شده است.

چگونه از ابتلا به تب دنگی در امان بمانیم؟

انتخاب اقامتگاه‌های مجهز به تهویه مناسب، پوشیدن لباس‌های پوشیده و روشن، و استفاده از مواد دافع حشرات بر پایه ترکیبات موثری مانند DEET یا پرمترین بر روی پوست و البسه، می‌تواند خطر گزش را کاهش دهد. همچنین، از آنجا که پشه‌های ناقل در آب‌های ساکن و در وسایل پیرامون منازل تخم‌گذاری می‌کنند، مدیریت محیط با اقداماتی نظیر تخلیه منظم گلدان‌ها، ظروف آب حیوانات و سایر منابع نگهداری آب، اقدامات مهمی در قطع زنجیره تکثیر این حشرات و کاهش مواجهه با بیماری به شمار می‌رود.