ایستادن مقابل ویروسی به‌ظاهر ترسناک

کارگاه ویروس‌شناسی!

بسیاری از مردم سراسر جهان، به نوعی از ویروس هرپس سیمپلکس (HSV)، مبتلا هستند که اغلب این ویروس با عنوان تبخال تناسلی شناخته می‌شود و یک عفونت مقاربتی ( STI) به حساب می‌آید. به طور کلی، دو نوع از ویروس هرپس سیمپلکس در بروز تبخال تناسلی نقش دارند، یکی هرپس سیمپلکس نوع یک

( HSV-1) و دیگری هرپس سیمپلکس نوع 2 ( HSV-2 ) است. هرپس سیمپلکس نوع یک، بیشتر در بروز تبخال دهان نقش دارد ولی ممکن است باعث تبخال تناسلی نیز شود. هرپس سیمپلکس نوع 2 باعث بروز تبخال تناسلی خواهد شد. اما در شرایطی که روابط غیرمعمول وجود داشته باشد، احتمال بروز آن در دهان نیز وجود دارد.

سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده است که در سال 2016 حدود 4 میلیارد نفر از افراد زیر 50 سال به ویروس تبخال نوع یک مبتلا هستند. علاوه بر این، آمارهای سال 2016 نشان می‌دهند که در حدود 491 میلیون نفر در سنین 15 تا 49 سال به عفونت تبخال نوع 2 مبتلا شده‌اند.

ورود بدون دعوت

ویروس‌های تبخال، از طریق خراشیدگی پوست یا غشاهای مخاطی (لایه‌های نازکی از بافت که قسمت‌های مختلف بدن مثل بین، دهان و اندام تناسلی را می‌پوشانند) وارد بدن می‌شوند. با ورود ویروس‌ها به بدن، خود را با سلول‌ها ادغام می‌کنند. ویروس‌ها به راحتی تکثیر می‌شوند و با محیط داخل بدن سازگاری پیدا خواهند کرد که این مسئله درمان را با مشکل مواجه می‌کند. هر یک از انواع ویروس تبخال ممکن است در مایعات بدن مثل بزاق، مایع منی و ترشحات واژن وجود داشته باشد.

سرنخ‌هایی از بیماری

ابتلا به تبخال تناسلی معمولا بدون علامت است ولی در برخی افراد علائم آن بروز خواهد کرد.

زمانی که علائم ظاهر شوند در اصطلاح به چنین حالتی شیوع یا فعال شدن گفته می‌شود. بروز تاول‌ها اولین نشانه از شیوع تبخال است. به طور کلی، اولین شیوع 4 روز بعد از ابتلا به ویروس ظاهر خواهد شد. با این حال کمتر از 2 روز یا حتی 12 روز و بیشتر نیز احتمال شیوع وجود دارد.

تاول می‌تواند در آلت تناسلی، کیسه بیضه، نزدیک یا اطراف مقعد، واژن و باسن خود را بروز دهد. همچنین تاول‌ها ممکن است در دهان، روی لب و هر جایی از بدن که با نواحی درگیر عفونت تماس داشته باشد، ظاهر شود. قبل از اینکه تاول‌ها ظاهر شوند، ناحیه درگیر شده با ویروس ممکن است دچار خارش یا گز گز شود. تاول‌ها گاهی زخمی (زخم‌های باز) خواهند شد و مایع ترشح می‌کنند.

علاوه بر این، یک هفته پس از ابتلا، احتمال بروز یک پوسته روی زخم وجود دارد. همچنین غدد لنفاوی نیز می‌توانند متورم شوند. احتمال بروز سردرد، بدن درد و تب به دلیل ابتلا به این نوع عفونت ویروسی وجود دارد.

تبخال در زنان

آن دسته از نوزادانی که در اثر زایمان طبیعی مادرشان (عبور نوزاد از واژن)، با تبخال تناسلی متولد می‌شوند، دچار عوارض بسیار شدیدی خواهند شد. عوارض جدی مانند نابینایی، آسیب مغزی و حتی مرگ در انتظار نوزاد متولد شده با این نوع تبخال است. با توجه به عوارض جدی تبخال تناسلی، مادران باردار باید مورد بررسی قرار بگیرند و در صورت آگاهی از ابتلا، این مسئله را به پزشک زنان خود اطلاع دهند. عدم مراجعه و عفونت ناشی از تبخال تناسلی ممکن است مشکلاتی چون سقط جنین و زایمان زودرس را به دنبال داشته باشد. برای زایمان این دسته از خانم‌ها تمهیداتی در نظر گرفته خواهد شد تا نوزاد به این ویروس مبتلا نشود. البته در بسیاری از موارد برای کاهش ریسک ابتلا، سزارین جایگزین زایمان طبیعی خواهد شد. انتخاب نوع زایمان و تمهیدات لازم در این رابطه بر عهده پزشک زنان است.

محدوده خطر انتقال!

تبخال تناسلی می‌تواند از طریق رابطه جنسی منتقل شود. علاوه بر این، تماس با ناحیه تناسلی آلوده ممکن است باعث آلوده شدن قسمت‎‌های دیگر بدن (مثل دهان یا مقعد) شود. عدم استفاده از کاندوم، احتمال انتقال تبخال تناسلی را چه در خانم‌ها و چه در آقایان بالا می‌برد و هر یک از مبتلایان، می‌توانند این بیماری را به دیگری منتقل کند. باید توجه داشت که احتمال انتقال ویروس تبخال تناسلی حتی بدون علامت نیز وجود دارد. آن دسته از افرادی که ایمنی ضعیفی دارند یا به سایر بیماری‌های مقاربتی (STI) مانند اچ. آی.وی (HIV) مبتلا هستند بیش از سایر افراد، مستعد ابتلا به تبخال تناسلی هستند. شاید بسیاری از افراد تصور کنند که در صورت ابتلا به تبخال تناسلی دیگر نمی‌توانند رابطه زناشویی داشته باشند در حالی‌که این باور اشتباه است و منعی برای این موضوع وجود ندارد. البته در زمان شیوع (فعال بودن تبخال) و بروز علائم، بهتر است رابطه وجود نداشته باشد. علاوه بر این، رعایت اصول بهداشتی و استفاده از کاندوم ضروری است. تبخال تناسلی، کیفیت زندگی فرد را ممکن است کاهش دهد و در زمان فعال بودن ویروس، علائم آن برای فرد آزاردهنده باشد اما بروز تبخال تناسلی به تنهایی بیماری جدی ایجاد نخواهد کرد و جای نگرانی نیست. از آنجایی که مبتلایان به تبخال ممکن است دچار زخم و مشکلاتی شوند، بیش از سایر افراد مستعد ابتلا به زگیل تناسلی هستند.

درمان قطعی وجود دارد؟

در فضای مجازی برخی افراد غیر متخصص، درمان قطعی تبخال تناسلی را تبلیغ می‌کنند که این ادعا کذب است و جنبه تجاری

دارد.

درمان قطعی برای از بین بردن ویروس هرپس سیمپلکس از بدن وجود ندارد و ویروس به حالت غیر فعال (نهفته) در بدن باقی خواهد ماند و احتمال عود آن وجود دارد. مواردی چون استرس، خستگی، ضعف سیستم ایمنی در اثر بیماری، ممکن است باعث شیوع بروز علائم شود. اما درمان‌هایی برای کاهش احتمال شیوع و عود این بیماری وجود دارد. برای مثال، در زمان فعال بودن و بروز علائم، پزشک ممکن است داروهای ضد ویروسی خاصی را تجویز کند تا بدین شکل به بهبود زخم‌ها و کاهش درد کمک کند.

داروها همچنین به کاهش علائمی چون گزگز و خارش پوست نیز کمک خواهند کرد. افراد مبتلا به تبخال تناسلی بهتر است در هنگام حمام کردن و شست‌و‌شوی بدن خود، از شوینده‌های ملایم و غیرصابونی استفاده کنند.

عدم استفاده از تیغ روی زائده‌ها در زمان فعال بودن ویروس را نباید نادیده گرفت. علاوه بر این، محل آسیب‌دیده باید تمیز و خشک نگه داشته شود. پوشیدن لباس‌های نخی و گشاد به بهبود وضعیت کمک می‌کند.

Healthline.com