05

اسفند

1404


فرهنگی و هنری

30 بهمن 1404 08:57 0 کامنت

* تفسیر اول:

می‌گویند شاعر، پیکانی داشته است که هر روز با آن تا سر کار می‌رفته و به خانه باز می‌گشته. یک روز که بر این مرکب سوار بوده، بادی سخت وزیدن می‌گیرد و بندبند پیکان را از هم می‌گسلاند و با خود می‌برد. شاعر در حالی که تنها یک چرخ باقی مانده را در بغل داشته، به خانه باز می‌گردد و سر در جیب غم فرو می‌برد. همسرش چون این حال وی می‌بیند، فوراً این بیت را می‌سراید و به شاعر تقدیم می‌کند.

* تفسیر دوم:

در حاشیه‌ی کتابی، کسی به خط کوفی نوشته است که تفسیر اول نادرست است، زیرا نه شاعر رانندگی بلد بوده، نه عیالش طبع شعر داشته!

* تفسیر سوم:

بعضی از حاشیه‌نویسان معتقدند، شاعر از دست خرده فرمایش‌های عیالش به ستوه آمده و این بیت را سروده است. این مفسّران عقیده دارند که در مصرع دوم، کلمه‌ی « رنگ »، در اصل «طوق» بوده است!

«بچه نایین»

روزنامه صبح ساحل

دیدگاه ها (0)
img
خـبر فوری:

محکومیت ۲۸ میلیاردی قاچاقچی سوخت در هرمزگان