تزئین «اینترنت طبقاتی» با «اینترنت پرو»!

به گزارش صبح ساحل، «اینترنت طبقاتی» از آن دست اصطلاحاتی است که سالهاست در کشورمان مطرح می‌شود و همواره با مخالفت‌های تندی در جامعه همراه بوده است. بی‌شک بخشی از مخالفت گسترده‌ای که با «اینترنت پرو» همراه بوده نیز به علت یادآوری همین اصطلاح بوده است. اینترنت پرو را احتمالاً می‌توان نسخه‌ای موقت از اینترنت طبقاتی دانست که در شرایط بحرانی برای کاهش آسیب‌های ناشی از قطع اینترنت برای برخی اقشار پیش‌بینی شده است.

اینترنت پرو برای گروه‌های حرفه‌ای از جمله شرکت‌ها، استارت‌آپ‌ها، بازرگانان و نهادهای پژوهشی طراحی شده و دریافت آن مستلزم احراز هویت شغلی و طی مراحل اداری از طریق اپراتورهاست. کاربران این نوع اینترنت در شرایط اختلال، اتصال باثبات‌تری تجربه می‌کنند و کیفیت خدمات آنلاین برایشان بهبود می‌یابد.

هزینه‌های گزاف اینترنت پرو؛ به نام کسب و کارها، به کام اپراتورها!

گرچه مطابق آنچه که اعلام شده است، اینترنت پرو نیز محدودیت‌های اینترنتی ایران را همچنان دارد؛ به این معنا که صرفاً شبکه‌های اجتماعی مانند تلگرام، واتساپ و جستجوی وب را در برمی‌گیرد. اما قیمت‌هایی که برای بسته‌های این اینترنت بخصوص در نظر گرفته شده است، فاصله‌ای بسیار زیاد و معناداری از بسته‌های اینترنت معمولی دارد.

گفته شده اینترنت پرو همراه اول با بسته روزانه یک گیگابایتی و قیمت هر گیگابایت ۴۰ هزار تومان ارائه می‌شود، در حالی که بسته یک‌ساله ایرانسل با حجم ۵۰ گیگابایت حدود دو میلیون تومان قیمت‌گذاری شده و بسته سالانه رایتل نیز بیش از دو میلیون و ۱۷۰ هزار تومان اعلام شده است. در حالی که بررسی ما نشان می‌دهد بسته مشابه همراه اول به قیمت ۱۳ هزار تومان، یعنی حدود یک چهارم و بسته مشابه رایتل با حدود ۴۳۰ هزار تومان، یعنی حدود یک پنجم قیمت به فروش می‌رسند. به عبارت دیگر، اینترنت پرو به قیمت حدود ۴ تا برابر اینترنت عادی فروخته می‌شوند که درصدی قابل توجه و البته قابل تأمل است!

سوال این است که اگر این اینترنت قرار بوده برای «حمایت» از کسب و کارها ارائه شود، چرا با این قیمت‌های گزاف فروخته می‌شود؟ اینکه به ادعای رئیس کمیسیون صنایع مجلس «اینترنت پرو» مصوبه شعام بوده است، آیا این شورا در خصوص قیمت‌گذاری نجومی آن نیز مداخله‌ و یا اطلاع داشته است؟ و آیا این موضوع شائبه سوءاستفاده اپراتورها را در شرایط جنگی و در شرایطی که قطعی اینترنت میلیون‌ها شغل را در خطر جدی قرار داده است، به ذهن متبادر نمی‌کند؟

برای چه صنف‌هایی تاکنون امکان دریافت «اینترنت پرو» فراهم شده است؟

به گفته‌ی رئیس کمیسیون صنایع مجلس، «در اولین مرحله از طریق اتاق بازرگانی زمینه دسترسی برای صاحبان کارت‌های بازرگانی به اینترنت بین‌المللی پایدار فراهم شده است و در مرحله دوم به سازمان‌ها و دستگاه‌های مرتبط با حوزه تولید، صنعت و بازرگانی دسترسی اینترنت بین‌المللی با رعایت ملاحظات امنیتی داده شده است.»

البته این گفته چندان دقیق نیست. شنیده‌ها حاکی از آن است که علاوه بر شرکت‌های بازرگانی، دست‌کم صاحبان جواز کسب، خبرنگاران، پزشکان نیز به اینترنت پرو دسترسی دارند. این در حالی است که هنوز مشخص نشده است که برای بقیه اقشار نیز این اینترنت فعال شده است یا خیر.

این موضوع نیز خود تبعیض جداگانه‌ای را در برمی‌گیرد. از این حیث که بسیاری از مشاغل خرد مبتنی بر اینترنت، که احتمالاً آسیب‌پذیری بیشتری از استارتاپ‌ها و غول‌های اینترنتی ایران دارند، دست‌کم تاکنون از مزایای این اینترنت استفاده نمی‌کنند. و البته باید پرسید که آیا در اینکه چه اصنافی از این نوع اینترنت بهره‌مند می‌شوند نیز مصوبه شورای عالی امنیت ملی در کار بوده است؟ چرا که به‌طور کلی اگر ساز و کار روشنی برای این موضوع وجود نداشته باشد، این شائبه ممکن است به وجود آید که احیاناً نهادهای غیردولتی قدرتمندتر یا با نفوذ بیشتر، راحت‌تر از مزایای خاص این اینترنت بهره‌مند می‌شوند.

از حیث دیگر، باید این موضوع را در نظر داشت که ایران در حال حاضر در طولانی‌ترین خاموشی در تاریخ اینترنت کشورمان قرار دارد. مطابق ششمین گزارش انجمن تجارت الکترونیک تهران از کیفیت اینترنت کشور، دست‌کم روزانه ۵ همت خسارتی است که از قطعی اینترنت به اقتصاد کشورمان تحمیل می‌شود. با یک حساب سرانگشتی، قطعی اینترنت از ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا امروز، دوم اردیبهشت ۱۴۰۵ (۵۳ روز)، دست‌کم ۱.۶ میلیارد دلار خسارت اقتصادی جبران‌ناپذیر به صدها هزار کسب‌وکار و شاغلان اقتصاد دیجیتال تحمیل کرده است. این در حالی است که در دی‌‌ماه و بهمن‌ماه سال گذشته ۲۲ روز و در خرداد سال گذشته نیز حدود ۲۰ روز با قطعی اینترنت بین‌الملل مواجه بوده‌ایم و مشخص نیست چه حمایت واقعی از کسب و کارهای کوچک‌تر مبتنی بر اینترنت در دستور کار قرار خواهد گرفت.