صلح یا شکایت در مدیریت ساختمان

در این میان، بخش قابل توجهی از اختلافات، ناشی از عدم رعایت حقوق ارتفاقی و مشاعی مالکان و همچنین تخطی از تعهدات قانونی مقرر در قبال سایر ساکنین است. برای مثال، دعاوی مربوط به امتناع از پرداخت هزینه‌های مشترک (شارژ)، تصرف یا استفاده غیرمجاز از قسمت‌های مشترک، ایجاد مزاحمت (اعم از مادی و معنوی)، و انجام تغییرات اساسی در ملک بدون اخذ مجوزهای قانونی، از شایع‌ترین مصادیق اختلافات محسوب می‌شوند.از منظر حقوقی، هزینه‌های مشترک ساختمان جنبه الزامی داشته و مطابق مقررات، در صورت استنکاف مالک یا استفاده‌کننده، مدیر یا هیئت‌مدیره ساختمان می‌تواند از طریق مراجع صالح قضایی یا صدور اجرائیه نسبت به وصول مطالبات اقدام نماید. همچنین، هرگونه تصرف در مشاعات بدون اذن سایر مالکین، می‌تواند مصداق «تصرف عدوانی» یا «مزاحمت» تلقی شده و قابلیت پیگیری حقوقی و حتی کیفری داشته باشد.

نکته قابل توجه دیگر، مسئولیت مدیر یا مدیران ساختمان است که به موجب قانون، دارای سمت نمایندگی از سوی مالکان بوده و مکلف به اداره امور مشترک، حفظ و نگهداری از مشاعات، و اجرای تصمیمات مجمع عمومی می‌باشند. قصور در انجام این وظایف، می‌تواند منجر به مسئولیت مدنی ایشان گردد.

در عین حال، باید تأکید کرد که اصل حاکم بر روابط ساکنین، «لزوم رعایت حقوق متقابل» و «منع اضرار به غیر» است که ریشه در قواعد فقهی و اصول کلی حقوقی دارد. از این رو، هرگونه استفاده از ملک اختصاصی نیز باید در حدود متعارف و بدون ایجاد ضرر برای سایرین صورت گیرد.

اگرچه ظرفیت‌های قانونی مناسبی برای حل و فصل اختلافات پیش‌بینی شده است، اما توسل به راهکارهای جایگزین حل اختلاف، از جمله سازش، میانجی‌گری و تصمیم‌گیری در مجامع عمومی ساختمان، می‌تواند از اطاله دادرسی و افزایش حجم پرونده‌های قضایی جلوگیری نماید.

روزنامه صبح ساحل