عطش در کرانه‌های خلیج؛ انتقاد آبفا از مصرف بالا و بدهی ۲ همتی مشترکان

آب زیر تازیانه اقلیم؛ وقتی آسمان بخل می‌ورزد

عبدالحمید حمزه‌پور، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب هرمزگان، سخنان خود را با تصویری هولناک از وضعیت سدهای استان آغاز کرد. او با اشاره به اینکه سال گذشته سدهای استقلال، سرنی و شمیل و نیان کاملاً خشک شدند، گفت: «وضعیت به قدری بحرانی بود که در کف سدها می‌شد فوتبال بازی کرد.» او تغییر اقلیم و گرمایش زمین را نه یک تهدید دور، بلکه یک واقعیت ملموس دانست که میانگین بارش‌های کشور را از ۲۵۰ به ۲۱۵ میلی‌متر کاهش داده است. حمزه‌پور با لحنی انتقادی خاطرنشان کرد که وقتی میانگین بارش ما یک‌سوم جهانی است، رفتارهای مصرفی ما نباید شبیه کشورهای پرباران باشد؛ اما متأسفانه نگاه ما به آب، هنوز نگاهی بر پایه فراوانی است، نه واقعیتِ فقر آبی.


شیرین‌سازی آب؛ رویای گران‌قیمت در لوله‌های فرسوده

بخش بزرگی از گلایه‌های حمزه‌پور معطوف به هزینه‌های تولید آب بود. او با بیانی صریح، هزینه‌های شیرین‌سازی و انتقال آب را «کمرشکن» توصیف کرد. تولید هر مترمکعب آب شیرین‌شده برای شرکت آبفا نزدیک به ۱۰۰ هزار تومان هزینه دارد، در حالی که آب شهرهایی مثل بستک و پارسیان از فاصله ۷۰۰ کیلومتری تأمین می‌شود. مدیرعامل آبفا با انتقاد از مصرف بی‌رویه، پرسید: «چگونه می‌توان آبی را که با چنین مشقتی از دل دریا یا از فرسنگ‌ها دورتر با هزینه‌های گزاف به لوله‌ها تزریق می‌شود، به سادگی هدر داد؟» او تأکید کرد که تکنولوژی شیرین‌سازی به دلیل محدودیت‌های اعتباری، نوشدارویی نیست که بتوان در هر نقطه‌ای از آن بهره برد.

کشاورزی سنتی؛ خنجری بر پیکر دشت‌های هرمزگان

حملات انتقادی حمزه‌پور در ادامه به سمت بخش کشاورزی نشانه رفت. جایی که بیش از ۹۰ درصد منابع آبی کشور را می‌بلعد. وی با اشاره به دشت‌های بحرانی استان مانند «ایسین»، از کشت محصولات پرآب‌بری همچون گوجه‌فرنگی با روش‌های غرقابی سنتی به شدت انتقاد کرد. او این نوع کشاورزی را نه تولید، بلکه «تاراج منابع زیرزمینی» نامید و افزود: «تکان‌دهنده است که در اوج بحران، برخی حتی اقدام به حفر چاه برای آب‌شیرین‌کن‌های شخصی می‌کنند تا محصولات صادراتی تولید کنند، در حالی که سفره‌های آب زیرزمینی استان در حال نابودی کامل است.»

پارادوکس بدهی؛ مردم خوش‌حساب، نهادها بدهکار!
یکی از چالش‌برانگیزترین بخش‌های سخنان مدیرعامل آبفای هرمزگان، رونمایی از رقم بدهی‌ها بود. او از طلب ۲ هزار میلیارد تومانی (۲ همت) این شرکت سخن گفت و با تفکیکی معنادار، پیکان انتقاد را به سمت نهادهای اجرایی گرفت. به گفته وی، ۴۰ درصد بدهکاران را مردم عادی و ۳۰ درصد را نهادهای دولتی و اجرایی تشکیل می‌دهند. حمزه‌پور با لحنی گلایه‌آمیز گفت: «جالب است که مردم عادی با وجود تمام مشکلات اقتصادی، پای کار هستند و هزینه‌ها را پرداخت می‌کنند، اما برخی ادارات تصور می‌کنند هزینه آب آن‌ها را دولت می‌دهد، در حالی که درآمد ما مستقیماً به همین قبوض وابسته است.» او تأکید کرد که اگر این ۲ همت وصول نشود، توان خرید حتی یک پمپ یا شاخه لوله برای رفع شکستگی‌ها وجود نخواهد داشت.


خدمت در جهنم ۴۵ درجه؛ از کوهستک تا جنگ زیرساختی

حمزه‌پور با یادآوری ایثارگری کارگران این شرکت، تصویری از عملیات‌های اجرایی در منطقه «کوهستک» و دیگر نقاط استان ارائه داد. کارگرانی که در گرمای ۴۵ درجه و زیر آفتاب بی‌سایه، در حال جوشکاری و مخزن‌سازی هستند. او با اشاره به خسارت ۸ هزار میلیارد تومانی (۸ همت) ناشی از تنش‌ها و آسیب‌های زیرساختی، گفت: «در حالی که بسیاری از ارگان‌ها در شرایط سخت به دورکاری پناه می‌برند، نیروهای ما در خط مقدم نبرد با بی‌آبی، حتی در شرایط شبه‌جنگی، ۱۰۰ درصد در صحنه حضور داشتند.» او با انتقاد از تأخیر در پرداخت حقوق این کارگران به دلیل عدم وصول مطالبات، خواستار تغییر نگاه ملی و استانی به بودجه‌های بخش آب شد.
صرفه‌جویی، تنها راه بقادر نهایت، مدیرعامل آبفای هرمزگان آب پاکی را روی دست همگان ریخت: «با یک یا دو بارندگی، این زخم عمیق درمان نمی‌شود.» او تأکید کرد که ۵۰ درصد استان هرمزگان اصلاً آب شیرین زیرزمینی ندارد و وابستگی به تکنولوژی‌های گران‌قیمت، نیازمند انضباط مالی و مصرفی است. لحن حمزه‌پور در

پایان، آمیزه‌ای از بیم و امید بود؛ بیم از ادامه روند فعلی مصرف و بدهی‌های کلان، و امید به اینکه با همراهی رسانه‌ها و تغییر رفتار مصرف‌کنندگان، بتوان از این تابستان داغ و سال‌های خشک پیش‌رو عبور کرد. او از همه مشترکین، به ویژه دستگاه‌های دولتی خواست تا با پرداخت بدهی‌های خود، اجازه ندهند نبض توزیع آب در لوله‌های استان از تپش بایستد.