تشریح یکی از تغییرات مهم قانون مالیات

یکی از تغییرات مهم مالیاتی در سال ۱۴۰۵ مربوط به تبصره ۳ ماده ۱۴۷ قانون مالیات‌های مستقیم است؛ موضوعی که مستقیماً بر پذیرش هزینه‌های قابل قبول مالیاتی تأثیر می‌گذارد.

این تبصره چه می‌گوید؟

برای اینکه یک هزینه از نظر مالیاتی قابل قبول باشد، ابتدا باید دو شرط اصلی را داشته باشد:

- دارای اسناد و مدارک معتبر و متعارف مانند قرارداد، فاکتور، رسید و سایر مستندات باشد.

-در قوانین مالیاتی به عنوان هزینه قابل قبول شناخته شده باشد؛ مانند حقوق و دستمزد، اجاره، هزینه حمل، بیمه و سایر هزینه‌های مرتبط با فعالیت اقتصادی.

اما قانون‌گذار یک شرط مهم دیگر نیز تعیین کرده است: اگر مبلغ هزینه از حدنصاب مقرر بیشتر باشد، پرداخت آن باید از طریق سیستم بانکی انجام شده باشد تا مورد پذیرش سازمان امور مالیاتی قرار گیرد.

حدنصاب در سال ۱۴۰۵ چقدر است؟

▪️ تا قبل از سال ۱۴۰۱: مبلغ ۵ میلیون تومان

▪️ از سال ۱۴۰۱: مبلغ ۲۰ میلیون تومان

▪️ از ابتدای سال ۱۴۰۵: مبلغ ۴۰ میلیون تومان

بنابراین هزینه‌های بیش از ۴۰ میلیون تومان باید از طریق حساب بانکی مودی پرداخت شوند.

آیا پرداخت از طریق حساب تنخواه نیز قابل قبول است؟

بله، اما با رعایت دو شرط مهم:

نخست اینکه حساب تنخواه باید در بانک عامل مودی باشد. ( بانک عامل یعنی بانکی که حساب‌های اصلی و رسمی واحد اقتصادی در آن قرار دارد و تراکنش‌های مالی شرکت از طریق آن انجام می‌شود). برای مثال اگر حساب جاری و تجاری شرکت در بانک سپه شعبه طالقانی ثبت شده باشد، بهتر است حساب تنخواه نیز در همان بانک و ترجیحاً همان شعبه افتتاح شده باشد تا ارتباط آن با فعالیت اقتصادی شرکت برای سازمان امور مالیاتی قابل احراز باشد.

شرط دوم نیز اینکه حساب تنخواه در دفاتر قانونی و صورت‌های مالی به صورت شفاف ثبت و افشا شده باشد.

از سال ۱۴۰۵ علاوه بر داشتن مدارک و مستندات کافی، نحوه پرداخت هزینه‌ها نیز اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است. بنابراین در پرداخت هزینه‌های بیش از ۴۰ میلیون تومان، استفاده از حساب‌های بانکی مرتبط با فعالیت اقتصادی مودی می‌تواند از بروز اختلافات مالیاتی و رد هزینه‌ها جلوگیری کند.