یک سال پس از کوچ مردی که آینده را در ظرفیت‌های بومی دید

عبدالله جمالی پنجم آبان ۱۳۲۹ در میناب، سرزمینی که قرن‌ها با نخلستان‌ها و باغ‌های انبه شناخته می‌شود، چشم به جهان گشود. او از همان ظرفیت‌هایی الهام گرفت که در زندگی روزمره مردم منطقه جاری بود، اما کمتر کسی آن‌ها را فراتر از تولید خام می‌دید.
از میانه دهه ۱۳۷۰، او با همراهی همسرش، طیبه سماوی، مسیری متفاوت را آغاز کرد؛ مسیری مبتنی بر فرآوری محصولات گرمسیری، به‌ویژه انبه. این رویکرد، الگویی تازه در صنایع غذایی کشور ایجاد کرد و نشان داد که با تکیه بر دانش، نوآوری و شناخت بازار می‌توان از محصولات بومی، ارزش افزوده‌ای پایدار خلق کرد. هر چند اهمیت این تجربه تنها در موفقیت اقتصادی آن خلاصه نمی‌شود. انبه برای مردم هرمزگان صرفاً یک محصول باغی نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی، فرهنگ غذایی و هویت این سرزمین است. آنان با درک این حقیقت، با فرآوری و معرفی محصولات مبتنی بر انبه، علاوه بر ایجاد بازارهای جدید، به بازآفرینی هویت فرهنگی و غذایی منطقه و معرفی ظرفیت‌های کمتر دیده‌شده این میراث بومی کمک کردند.

خلق برند آنام نیز حاصل همین نگاه بود؛ برندی که نشان داد توسعه زمانی پایدار است که بر پایه ظرفیت‌های بومی، کیفیت، نوآوری و اعتماد شکل گیرد.تدوین استاندارد ملی ترشی انبه (ویژگی‌ها و روش‌های آزمون به شماره 21107) و تدوین مجموعه‌ای از استانداردهای کارخانه‌ای در استان هرمزگان، از جمله برای محصولات متنوع بومی، گامی مهم در مسیر استانداردسازی و معرفی علمی ظرفیت‌های منطقه در دوره‌ای بود که توجه نظام‌مند به این حوزه محدود بود.
امروز، یک سال پس از درگذشت او، شاید ارزشمندترین میراثش نه ساختمان‌ها و خطوط تولید، بلکه اندیشه‌ای باشد که از خود بر جای گذاشت؛ اینکه آینده هرمزگان در خام‌فروشی نیست، بلکه در معرفی صحیح، نوآوری، بهره‌گیری از دانش روز، فرآوری، استانداردسازی و تکمیل زنجیره ارزش نهفته است؛ مسیری که می‌تواند به ارتقای اقتصاد محلی و افزایش رقابت‌پذیری محصولات بومی منجر شود.

در شرایطی که کشاورزی هرمزگان با چالش‌هایی چون محدودیت منابع آب، تغییرات اقلیمی و ضرورت افزایش بهره‌وری مواجه است، تجربه این کارآفرین پیشرو اهمیت دوچندان می‌یابد. او و همسرش به نسل جوان نشان دادند که کارآفرینی از دل شناخت سرزمین آغاز می‌شود؛ از دیدن فرصت‌هایی که دیگران نادیده می‌گیرند و باور به اینکه هر محصول بومی، در صورت پیوند با دانش و خلاقیت، می‌تواند به ثروت، اشتغال و افتخار تبدیل شود.
شاید بهترین بزرگداشت زنده‌یاد عبدالله جمالی، تنها یادآوری گذشته نباشد، بلکه ادامه دادن همان مسیری باشد که او آغاز کرد؛ مسیری که توسعه هرمزگان را در پیوند میان کشاورزی، فرهنگ، گردشگری و صنایع خلاق تعریف می‌کند و ظرفیت‌های بومی را در ارتباط با زنجیره ارزش ملی و بین‌المللی به کار می‌گیرد.

با گذشت یک سال از درگذشت زنده‌یاد عبدالله جمالی، فعالیت برند آنام همچنان توسط خانواده او ادامه دارد؛ تداومی که نشان می‌دهد این مجموعه بر پایه اعتماد، نوآوری، کیفیت و آینده‌نگری شکل گرفته است. نام او در حافظه اقتصادی هرمزگان نه تنها به عنوان یک کارآفرین موفق باقی خواهد ماند، بلکه به عنوان یکی از پیشگامان ارزش‌آفرینی از ظرفیت‌های بومی و الهام‌بخش نسل‌های آینده ثبت خواهد شد.
داستان او، داستان یک برند نیست؛ داستان تغییر نگاه به کشاورزی هرمزگان است؛ نگاهی که خام‌فروشی را به ارزش‌آفرینی، محصول را به هویت و کارآفرینی را به میراثی برای نسل‌های آینده تبدیل کرد.