محمد رسول مظفری: صبح ساحل اجازه نمی دهد من فراموش شوم

صبح ساحل ، ورزشی - محمود رییسی دوم بهمن‌ماه سال 1385 بود «محمد رسول مظفری» از داوران مطرح استان هرمزگان و  کشور برای قضاوت لیگ دسته دوم کشور به کرمان سفرکرده بود که درراه بازگشت در ساعت ۲۱ شب در محل روستای گهره واقع در ۱۰۰ کیلومتری بندرعباس با خودرو شخصی خود با یک تریلر تصادف کرد و به کما رفت. وقتی این  اتفاق برای این داور ارزنده افتاد کمتر کسی فکرش می کرد که خداوند عمر دوباره به ایشان ببخشد. اما این گونه شد و محمدرسول بعد از نزدیک شش ماه از کما بیرون آمد  و یک بار دیگر چشمش به جهان هستی روشن شد. گفت و گوی با  این داور ارزنده انجام داده ایم که خواندنش خالی از لطف نیست.   لطفا خودت را به صورت کامل معرفی کن ؟محمدرسول مظفری هستم معلم واهل  روستای دهنگ شهرستان بستک ،  متولد 1349   از چندسالگی وارد عرصه داوری شدید؟از بچگی به داوری علاقمند بودم تا این که از سال 1370 به طور رسمی وارد جامعه داوری شدم.  اولین استاد داوری شما و اولین کلاس را کجا  گذراندید؟اولین کلاس داوری را در زمان ارسطو جهانداری بزرگ مرد فوتبال استان هرمزگان  در شهر بندرعباس به مدرسی فریدون کرامتی شرکت کردم و موفق به اخذ درجه سه داوری شدم .   با چه   درجه ای داوری را به پایان بردید؟با درجه ملی  و به دلیل اتفاق ناگواری که برایم افتاد خیلی زودتر از سن بازنشستگی از داوری فوتبال کنار رفتم.  به نظر شما چرا طی این چندسال گذشته داوری استان دچار افت شدیدی شده است؟به نظر من عامل اصلی افت فاحش داوری استان در وهله اول عدم ثبات مدیریت و نداشتن چشم اندازی روشن برای داوری استان می باشد و در ادامه نبود کارشناسان زبده داوری در استان و کمی هم سلیقه ای عمل کردن در انتخاب داوران که این مهم خود باعث سرخوردگی داوران جوان و جویای نام شده است.  در داوری داری چه مسولیت های بوده اید ؟به طور رسمی به جز سه ماه که از سوی هیات فوتبال شهرستان بستک به عنوان رئیس کمیته داوران انتخاب شدم و بعد هم خیلی راحت کنارم گذاشتند چون من در کارم استقلال می خواستم که مسوولان وقت نمی خواستند این استقلال را به من بدهند هیچ مسئولیتی نداشته‌ام .  در چه رده های در سطح کشور قضاوت کرده اید؟قضاوت کشوری را از لیگ دسته سوم شروع کردم. اولین قضاوتم را به همراه دوستان نازنینم   علیرضا صفا و علی نجفی درشهر اصفهان بازی سپاهان نوین قضاوت کردم.  کار کدام داور استان ،کشور و جهان را بیشتر قبول دارید؟در استان  زمانی علیرضا صفا  داوری می کرد از بهترین ها بود و در ادامه هم کمک داوری علیرضا کناری نسبت به سایر همکاران بهتر است.  در کشور  هم هیچ کس به پای محمد فنایی و مسعود مرادی و اخیرا هم علیرضا فغانی  نمی رسد. در جهان نیز کولینا را بیشتر ازهمه می پسندیم .   وضعیت فعلی داوری استان را چگونه ارزیابی می کنید؟آینده داوری استان را به نسبت دوره های قبل  بهتر می دانم و آن هم به خاطر سیاست های رو به جلو  کمیته ودپارتمان داوری است خصوصا که در حال جوانگرایی  هستند. اعتماد کمیته داوران و دپارتمان داوری به نسل جوان بسیار  ارزشمند است و این موضوع کمک زیادی به رشد داوران خواهد کرد.   در داوری اتفاق تلخی برایت افتاده است  در این باره توضیح می‌دهید؟در راه برگشت از مسابقات لیگ دسته دوم کشور ودر نزدیک‌های روستای گهره دچار تصادف شدید شدم و حدود شش ماه  در کما بسر بردم .از خدا می خواهم حادثه ای که برای من  به همراه همکارم علیرضا کناری افتاد برای هیچ کدام از داوران عزیز کشورم اتفاق نیفتد . این حادثه تلخ همه زندگی من را تحت الشعاع خود قرارداد به گونه ای که هنوز که هنوز است هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی دچار مشکلات فراوانی هستم و نتوانسته ام به ثبات لازم برسم . مهمتر از خودم این که مادرم ضربه شدید روحی خورد و تحت نظر روانپزشک دارو مصرف می کند.  بعد از این اتفاق کسی هم به سراغ شما آمد؟بله در بیمارستان شهید محمدی همه دوستانم در کنارم من بودند که اگر نبودند شاید امروز من  در این دنیا نبودم که این گفت وگو  را با شما انجام دهم. در همان  دقایق اول حادثه که بنده وهمکارم علیرضا کناری را به بیمارستان شهید محمدی انتقال دادند دوستان خوبم محمود و حسن رییسی و محمد بارانی که آن زمان رییس کمیته مسابقات هیات فوتبال استان بود  سریعا خودشان را به بیمارستان رساندند که از خداوند جزای خیر برای این عزیزان می خوام و  به قول خانواده ام این چندنفر یک لحظه هم مرا تنها نگذاشتند.  بعد از این خاطره تلخ یک خاطره شیرین هم تعریف کنید؟همه خاطرات داوری شیرین است اما برای من شیرین‌ترینش همان سالی است که توسط ریاست شایسته و لایق کمیته داوران فوتبال استان محمود رئیسی کشف شدم . ایشان همان سال هم مرا به لیگ  دسته سوم فوتبال کشوری معرفی کردند و علی رغم اینکه درجه یک داوری داشتم  و به لیگ‌های استانی دعوت نشده بودم بسیار شگفت زده شدم.  چند فرزند دارید و آیا از فرزندان شما کسی به داوری روی آورده است؟سه فرزند دارم دو فرزند پسر و یک دختر  که فرزند کوچکترم عبدالرحیم  سوت پدر را به گردن آویخته و به عنوان داور درجه دو مصم قدم در راه پدر گذاشته  است که برای فرزندم آرزوی موفقیت دارم وامیدوارم پسرم هم  با حمایت بزرگان داوری استان و کشور مدارج عالی قضاوت را  طی کند.  به نظرت داوران پیشکسوت در ایران چه جایگاهی دارند؟من هیچ جایگاهی را برای پیشکسوتان عزیز داوری در ایران نمی‌بینم .   در حال حاضر با کمیته داوران استان همکاری دارید؟ بنده عضو کمیته داوران استان هستم و افتخار من این است که دوشادوش دوستان بزرگواری چون سید یوسف قادری، حسن رئیسی، علیرضا صفا و عبدالمجید معماری  مشغول تربیت داوران جوان استان هستم.  قضاوت داوران در این فصل لیگ برتر استان چگونه بود؟قضاوت داوران در این فصل لیگ برتربه گفته همه کارشناسان بسیار بهتر از قبل بود و بازی هایی که من خودم به عنوان ناظر داوری حضور داشتم داوران اشتباهات تاثیر گذار آنچنانی  نداشتند و بیشتر نمراتی که دادم بسیارخوب و عالی بود که باید به کمیته داوران به خاطر این موفقییت تبریک گفت.  اگر به گذشته برگردی دوباره لباس مشکی داوری را برتن خواهی کرد ؟واقفید که چگونه فرهاد به عشق لیلی تیشه بر فرق خود زد و فرقش را شکافت. حتما دوباره قوی تر و با اشتیاق بیشتر لباس مشکی داوری را خواهم پوشید و سوت داوری را به گردن خواهم آویخت و پرچم داوری را دردست خواهم گرفت چرا که من نیز چون فرهاد کوهکن عاشقم وعشق را هیچ مانعی جلودار نیست.  درآمد در داوری چه جایگاهی دارد؟اصلا در ایران درآمد داوری چیزی نیست که بخواهم نظر بدهم و امیدوارم فدراسیون و  هیات های استان ها داوران را هم به عنوان یک ورزشکار افتخارآفرین قبول داشته باشند تا داوران همیشه جلو  خانواده خود شرمنده نباشند.  داوری در بستک چه جایگاهی دارد و نگاه مسوولان به داوری چگونه است ؟خدا را شکر جایگاه داوری در بستک به لطف هیات  فوتبال چه قبل و چه اکنون خوب و رو به پیشرفت است و امیدوارم روزی برسد که از شهرم بستک داورانی در سطح عالی فوتبال کشور قضاوت کنند. بستک سرشار از استعداد بالقوه است که حمایت مسئولین را می طلبد.  همسرتان با داوری کردن شما مشکل نداشت؟همسرم فرشته خصال من همیشه مشوق من بوده اند و همگان دیدند که چگونه در آن دوران سخت پروانه وار به گرد من می چرخید  و یک لحظه سر از بالینم برنداشتند.  خاطره انگیز ترین بازی که قضاوت کردید چه بازی بود؟همه بازی هایی را که قضاوت کرده ام خاطره انگیز بود ولی اولین بازی کشوری که به اتفاق دوست عزیزم  علیرضا  صفا در شهر اصفهان قضاوت کردم می توان گفت که خاطره انگیزترین بود چون وقتی برای اولین بار در سطح کشور لباس داوری پوشیدم به شدت تمام بدنم می‌لرزید که  صفا با لبخند گفت  رسول جان دچار استرس شدی . ایشان یک آدامس به من دادند وگفت  آدامس را بجو تا استرست کم شود و  همان آدامس بسیار تاثیر گذار بود.  از مسوولان چه انتظاری دارید؟ انتظارم از مسئولین این است که اگر خدایی نکرده برای کسی مثل من اتفاقی  افتاد او  را به حال خودش رها نکنند. از مسئولین خصوصا آموزش و پرورش هم می خواهم که زمینه ورود  فرزندم را به  دانشگاه فرهنگیان  فراهم کنند. در آخر هم می خواهم به ورزش هرمزگان آن گونه که شایسته است است توجه کنند.   انگیزه ات از این که داور شدی چه بود؟فقط عشق و علاقه و البته تشویق  دوستانم خصوصا زنده یاد سید محمد هاشمی عزیز داور برجسته و به نام بستکی  استادهای داوری خودتان نام ببرید؟درجه سه در بندر عباس فریدون کرامتی، درجه دو در بندرعباس حسین عسکری، درجه یک در شیراز زنده یاد بهمن بهلولی و درجه ملی استاد بزرگ مسعودخان عنایت  برنامه آینده شما برای داوری چیست؟ برنامه و هدف اصلی من تربیت و معرفی داوران جوان به فوتبال استان می باشدکه خدا را شکر در این کار واقعا موفق بوده ام . همه داورانی که از شهرستان بستک در مسابقات استانی قضاوت می کنند من تربیت و معرفی شان کرده ام که البته این موفقییت بزرگ را مرهون لطف و همکاری دوستان عزیزم در کمیته و دپارتمان داوری  لایق و شایسته استان هستم.  اگر در یک بازی اشتباهی داشتید شب تا صبح را چگونه سپهری می کردید؟من همیشه بازی هایی را که قضاوت می کردم در ذهن خود مرور می کردم و البته هرگزخودم را به خاطر اشتباهاتم سرزنش نمی کردم چون اشتباه هم جزی از قضاوت بود  ولی همواره سعی می کردم که کمتر اشتباه کنم.  یک داور خوب باید چه خصوصیاتی داشته باشد؟یک داور خوب و موفق باید شخصیت،آمادگی جسمانی،مرور و تسلط کافی بر قوانین،روانشناسی چیره دست و اگر هم بتواند بر زبان انگلیسی احاطه پیدا کند می تواند موفق باشد.  سقف آرزوهای شما در داوری چه بود. آیا به آرزو خود رسیدید؟از روزی که به طور رسمی پا به عرصه داوری گذاشتم افقی را برای خودم ترسیم نمودم و برای رسیدن به قله آن افق تمام سعی وتلاش خود را به کار گماردم تا به عنوان نماینده جامعه داوری هرمزگان و شهرم بستک در سطح عالی فوتبال کشور خودم را معرفی کنم ولی دست تقدیر چنین نخواست که نه تنها به آرزویم در داوری نرسیدم بلکه بزرگترین سرمایه زندگی‌ام که همان سلامتی می باشد را هم از دست دادم و اکنون سروکارم با دکتر ،دارو و آمپول  می باشد و به لطف دستگاهی که پزشکان در سر من قرارداده اند نفس می کشم و خداوند بزرگ را شاکرم که به دعای خالصانه همه مردم ایران در کنار خانواده ام به زندگی ادامه می دهم.  حرف پایانی خود را بیان کنید؟در پایان در برابر همه مردم کشور و استانم خصوصا زادگاهم دهنگ وشهرم بستک سر تعظیم فرود می آورم و از آنها می‌خواهم که  بنده را از دعاهای خود محروم نکنند. از روزنامه وزین صبح‌ساحل که نمی گذارد من  فراموش شوم کمال تشکر را دارم.