رشوه و زشتی های آن

صبح ساحل، اجتماعی _ بعضی از کارها آن چنان ناپسند و زشت است که هویت انسانی را از بین می برد و او را در جایگاه حیوانات قرار می دهد و چه بسا اگر حیوانات عقل داشتند ، چنین عمل زشتی مرتکب نمی شدند .

 یکی از این گناهان رشوه است که در آموزه های دینی به شدت از آن نهی شده و منجر به سختی های فراوانی برای انسان می شود .

 پیامبر اکرم (ص) فرمودند : « از رشوه دوری کنید ، زیرا کفر محض است و رشوه خوار بوی بهشت را استشمام نمی کند .» (1)

 و باید دانست که عذاب و گناه رشوه شامل هم رشوه دهنده و هم رشوه گیرنده می شود که رسول خدا (صلی الله علیه وآله) در همین زمینه فرمودند : « لعنت خدا بر رشوه دهنده ، رشوه گیرنده و واسطه میان آن دو باد . » (2)

 در کتاب های لغوی آمده است که رشوه چیزی است که به کسی بدهند تا کاری بر خلاف وظیفه خود انجام دهد ، یا حق کسی را ضایع نماند و یا حکمی بر خلاف حق و عدالت بدهد .

 گناه رشوه به خاطر راحت طلبی ، آسوده خواهی ، به دنبال پول بادآورده ، تصرف در مال دیگران بدون این که حقی داشته و یا کاری کرده باشد .

خداوند این حق را به کسی نداده که بدون تلاش و بدون حق به دنبال گرفتن مال دیگری باشد و در جایی که بر خلاف حق و عدالت است ورود پیدا کند .

 البته ممکن است رشوه نام های دیگری مثل حق الزحمه ، پول چای ، هدیه و شیرینی بگیرد ولی در هر صورت همان رشوه ای است که حرام می باشد .

 خداوند در قرآن می فرماید : « ولاتاکلوا اموالکم بینکم بالباطل و تدلو بها الی الحکام لتاکلوا فریقاً من اموال الناس بالاثم و انتم تعلمون»(3)

 یعنی : « اموال یکدیگر را به ناحق نخورید و برای خوردن اموال مردم ، مرتکب گناه نشوید و قسمتی از آن را به قضات ندهید ، در حالی که (باطل بودن آن را ) می دانید . »

 در این آیه سخن از رشوه دادن به قضات است که نشان می دهد نفس رشوه در هر کاری گناه است و در واقع پول یا امکاناتی به کسی بدهیم تا چیزی که حق ما نیست به ما داده شود .

 امیر مومنان علی (علیه السلام) رواج رشوه را از نشانه های فراموشی دین در آخرالزمان دانسته و می فرمایند : « حقیقتاً نشانه ی رشوه زمانی است که مردم نماز را کنار بگذارند ، امانت را ضایع کنند ، دروغ را جایز می شمارند ، رباخواری کرده و رشوه می گیرند و دین را به دنیا می فروشند سفیهان را به کار گماشته و پیوند با خویشاوندان را قطع نموده و از هوای نفس پیروی می کنند .» (4)

 در داستانی آمده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) مردی را برای جمع آوری مالیات ، ماموریت داد و پس از جمع آوری زکات به نزد پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله )آمده و مالیات را تقدیم آن حضرت کرده و مقداری را که به عنوان هدیه گرفته بود نزد خودش نگه داشت ، آن حضرت با ناراحتی فرمودند : « کارگزاران ما را چه شده است ؟ او را برای انجام کاری مامور می کنیم و او می گوید این را برای من هدیه داده اند ؟ چنین شخصی اگر در خانه اش می نشست کسی به او هدیه می داد ؟ قسم به خدایی که جانم در دست اوست ! کسی چیزی از آن را نمی گیرد ، مگر این که روز قیامت آن را به گردنش می آویزند .»(5)

بنابراین رشوه جز گناهان بزرگی است که اقتصاد خانواده و جامعه را متزلزل کرده و آن را با سختی هایی روبرو می سازد.