اسپینر ؛ بازی چینی ها در دستان ایرانی ها

صبح ساحل-اجتماعی: «اسپینر» اسباب‌بازی جدیدی است که این‌روزها در دست مردم جا خوش کرده و بازار را در دست گرفته است. شاید بیکاری و خالی بودن اوقات فراغت دلیلی برای رواج آن است.
 در روزگاری زندگی می‌کنیم که همه‌چیز دوره‌ای هست. یعنی شاید چیزی که امروز لابه‌لای سخن مردم، زیر پایشان، توی فکرشان و... می‌چرخد، فردا اثری از آن نباشد. در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که واژه مد، از مد نیفتاده است.مردمی که مدام دنبال کسی یا چیزی می‌گردند تا دردهای فراوان‌ و نداشته‌هایشان را با آن پر کنند، بیش‌تر به دام مد می‌افتند. کوچک‌ترین تبلیغی کافی است تا دست و پای شخص بلرزد و به سوی آن مد حرکت کند.آن دوره گذشت که مد تنها به لباس و نوع پوشش و ابزار و وسایل آشپزخانه گفته می‌شد، اکنون دو یا سه‌سالی می‌شود که مد با معانی پوچ خود به اسباب‌بازی نیز رسوخ کرده است. و وقتی بزرگ‌ترها بیش‌تر از بچه‌ها به سرگرمی و سرکار گذاشتن خودشان نیاز دارند، طبیعی است که یک وسیله بازی بیش‌ از انتظار یک جامعه را دچارخود کند.حدود دوسال پیش بود که وسیله‌ای به بازار آمد متشکل از دو توپ پلاستیکی و یک طناب بین آن‌ها که با برخورد توپ‌ها به همدیگر صدا در می‌آمد. این وسیله خیلی زود و بیش از آنکه هرکس فکرش را بکند به یک چالش ملی تبدیل شد و خرید آن برای هر خانواده‌ای وظیفه. بدین وسیله چندماهی گوش و چشم و اعصاب‌مان، درگیر یک وسیله کوچک شد که جیب‌هایمان را نشانه رفته بود.
خواست مردم، خواست ماست
حدود یک یا دوماهی هم هست که اسپینر بازار را به دست گرفته‌ است. وسیله کوچکی که برخلاف مدل‌های مشابه خود در گذشته، با شعار و هدف تسکین اعصاب و کاهش استرس خود را در معرض تبلیغ قرار داده است. وسیله‌ای که در مدت‌زمانی کم هم اسباب دست‌فروشان را جور کرد و هم صفحات تبلیغ سایت‌های فروشگاه‌های اینترنتی را.
مردم زودباور ما بدون آنکه به چگونگی تسکین اعصاب‌شان فکر کنند خیلی سریع به تولیدکننده چینی حق دادند که به فکر اعصاب ایرانی‌ها باشد،  اما حق ندادند که بخواهد از هر انگشت ایرانی یک بیکاری ببارد!
دستفروش‌ها را چقدر می‌توان در قضیه رواج چنین ماجراهایی مقصر دانست؟ آیا فروش دستفروشان مردم (کودک تا بزرگسال) را برای خرید چنین وسیله‌ای ترغیب می‌کند یا این خواست مردم است که باعث می‌شود دستفروشان برای فروش اسپینر نه نگویند؟
یکی از فروشندگان اسپینر در بازار تبریز در گفتگویی با خبرنگار مهر توضیح می‌دهد: ما هم بالاخره دست‌فروش هستیم و باید به طریقی خرج خانواده‌مان را دربیاوریم.
وی ادامه می‌دهد: اگر دقت کنید بیش‌تر دستفروشان محصولی را می‌فروشند که در بازار کشش و خریدار داشته باشد. من هم وقتی می‌بینم استقبال از این وسیله زیاد است سعی می‌کنم بیاورم و بفروشم تا سودی ببرم.
وی درباره اسپینر و توصیفاتی که از آن می‌شود، تشریح می‌کند: وسیله جالبی است اما آن‌طور که می‌گویند برای کاهش استرس و اضطراب مفید است من اصلا اینگونه فکر نمی‌کنم بلکه ور رفتن زیادی با آن اعصاب آدم را خرد می‌کند.
قیمت‌های نجومی
این دستفروش همچنین خاطرنشان می‌کند: من نیز نگران آسیب‌های فرهنگی هستم که فرزندانمان دچار آن‌ها می‌شوند ولی در این میان یکی هم باید به فکر من باشد که بدون فروختن چنین چیزهایی چگونه می‌تونم خرج خانواده‌ام را در این بحران بیکاری دربیاورم.
بنظر من همین که می‌توانند چینی‌ها چنین اسباب‌بازی را به این درجه از محبوبیت برسانند خودش خیلی مهم است. من تابحال اسباب‌بازی ایرانی ندیده‌ام که بچه‌ها بخاطرش خریدنش گریه کنند.وی درباره قیمت‌های متنوع اسپینر نیز عنوان می‌کند: اوایل که تازه به بازار آمده بود، تنوع بسیار کمی داشت ولی وقتی دیدند استقبال بسیار زیاد است انواع و اقسام آن را تولید کردند. از اسپینرها در رنگ و ابعاد و اشکال مختلف تا چراغ‌دار و... .
این دستفروش تشریح می‌کند: قیمت‌ها اکثرا از ۱۰هزارتومان شروع می‌شوند و تا ۱۰۰هزار تومان و شاید هم بیش‌تر ادامه دارند. تفاوت‌های میان آن‌ها شامل مدت زمان چرخیدن و شکل و ماده‌ای است که از آن ساخته شده‌اند.
وی در پایان می‌افزاید: بنظر من همین که می‌توانند چینی‌ها چنین اسباب‌بازی را به این درجه از محبوبیت برسانند خودش خیلی مهم است. من تابحال اسباب‌بازی ایرانی ندیده‌ام که بچه‌ها بخاطرش خریدنش گریه کنند.
اسپینر و دوستانش بدجایی آمده‌اند. جایی که از گذشته مسئولانش اسباب‌بازی‌هایی ساخته‌اند که به فرهنگ مردم لطمه‌ای وارد نکند و در عین حال مفید و سودمند باشد. اما شاید هم خوب جایی ‌آمده‌اند چون همچون اندیشه مسئولان که تفاوتی نکرده است، ساخته‌هایشان نیز پیشرفتی نکرده است.
بهنام عبداللهی-خبرگزاری مهر