هدفم شرکت در مسابقات المپیک است

صبح ساحل-ورزشی/ صدف محمودی// عکس: محمد کرمی
قهرمان کشور از کم لطفی های مسوولان استان می گوید.عرشیا باقری نونهال عضو تیم ملی تکواندو است که موفق به کسب مدال برنز آسیایی شده است و این روزها در اردوی تیم ملی در حال آماده شدن برای مسابقات جهانی مصر است.
از  خودتان بگویید؟
14 ساله هستم متولد 27 دی 1381، از سه سالگی ژیمناستیک را شروع کردم و  هشت سال است که تکواندو کار می کنم. دو سال است که در لیگ برتر هستم و در مدرسه علوم پزشکی بندرعباس درس می خوانم. اولین حضورم در لیگ برتر با تیم ملوان در سال 95 بود و نیم فصل که این تیم از گروه بالا نیامد به تیم سونیا ملحق شدم که این تیم در سال 95 نایب قهرمان کشور شد و من در وزن 65+ کیلو قهرمان شدم.  از آنجایی که هرمزگان در لیگ برتر تیم ندارد امسال هم به ناچار به تیم لوازم خانگی کن تهران ملحق شدم که بزرگ ترین تیم لیگ برتر کشور است.
  از افتخارات بگو ؟
 برای انتخابی مسابقات آسیایی سه بازی انجام دادم که در هر سه پیروز شدم و پس از آن فیکس تیم ملی شدم.  در مسابقات آسیایی 2017 ویتنام یک ماه و نیم در اردوی تیم ملی بودیم هر روز دو تا سه وعده تمرین می کردیم که پس از اعزام به ویتنام بازی اول با چین تایپه 15-35 ناک اوت کردم و بازی بعدی که نیمه نهایی با اردن بود 21-23 باختم و در این مسابقات مدال برنز را کسب کردم.
در خرداد ماه در مسابقات انتخابی جهانی شرکت کردم و  در وزن خودم نفر اول شدم و باز هم فیکس تیم  ملی شدم. در حال حاضر چهل و پنج روز است که در اردوی تیم ملی هستیم  و امروز شنبه 28 مرداد به مسابقات جهانی مصر اعزام می شوم که این مسابقات از 2 تا 6 شهریور برگزار می‌شود.
 آرزویت چیست؟
این ورزشکار در پایان گفت:امیدواریم در آینده هرمزگان در لیگ برتر تیم داشته باشد. هدفم شرکت در مسابقات المپیک  و پا گذاشتن جای پای بزرگانی چون هادی ساعی و برادران دانش است. در آخر هم تشکر می کنم از هم تیمی‌ها و هم باشگاهی هایم و امیدوارم با طلای جهانی بتوانم زحماتشان را جبران کنم.
 پدر عرشیا باقری :
در استان برای شرکت در تیم ملی از پسرم حمایت نشد
پدر عرشیا می گوید: برای پیشرفت عرشیا افراد بسیاری حمایت کردند اما خیلی ها هم حمایت نکردند که همین موجب شد راه دشواری را برای رفتن عرشیا به تیم ملی طی کنیم.
مدیر باشگاه ملوان و مربی اش احمدوند که عرشیا از هفت سالگی با ایشان تمرین کرده  همه جوره حامی اش بوده است که این حمایت ها هزینه های مادی و معنوی بسیاری را برایش به همراه داشته است و موقعیت شغلی اش بارها به خطر افتاده است.
برای شرکت عرشیا در تیم ملی مشکلات زیادی داشتیم که متاسفانه در استان هیچ حمایتی از ما نشد که با دخالت وزارت ورزش و حمایت مدیر تیم ملوان مشکلات مان حل شد و عرشیا توانست در انتخابی تیم ملی که حق هر بازیکنی  است شرکت کند.
مجید باقری در ادامه می گوید: به خاطر شباهت آب و هوای ویتنام به بندرعباس  تیم ملی بخشی از اردویش را در این شهر برگزار کرد و به مدت دو هفته با تمامی اعضا و کادر فنی میهمان شهرمان بودند اما  در کمال ناباوری  هیچ کدام از مسوولین از تیم ملی حمایت نکردند! و زحمات  مکان و پذیرایی بر دوش نیروی دریایی منطقه یک و تعداد زیادی از  خانواده‌های ورزشکاران بود.
متاسفانه در مدت آمادگی او برای بازی های آسیایی و پس از بازگشت عرشیا به بندرعباس هیچ یک از مسوولین حتی سراغی هم از او نگرفتند. او اولین مدال نونهالان در تکواندو را بعد از میثم رفیعی از سال 2002 را کسب کرد و اولین ملی‌پوش هرمزگان در رشته تکواندو پس از 16 سال است. اما همه ی این ها دلیلی نشد تا هرمزگان و هییت تکواندو از او حمایت کند. جالب تر این بود که هرمزگان تنها استانی بود که مدال آور داشت و مراسمی برای قهرمانش برگزار نشد اما در تهران با این که دیگر اعضا مدالی نیارودند برایشان مراسمی با حضور تیم ملی تکواندو برگزار شد و برای عرشیا حتی در فرودگاه هم دسته گل نیاوردند.
این قصه باز هم تکرار شد، وقتی عرشیا به مسابقات جهانی رفت هییت تبریک خشک و خالی هم نگفت. ثبت نام عرشیا در بازی های آسیایی کار بسیار طاقت فرسایی بود و مجبور شدیم بانک اطلاعاتی عرشیا را بر خلاف میل مان به تهران  منتقل کنیم چراکه در بندرعباس همکاری های لازم با ما نمی شد اما عرشیا هرکجا باشد هرمزگانی است و متعلق به تیم هرمزگان است.وی در پایان  ادامه داد:ما وقتی از حمایت صحبت می کنیم حمایت مالی مدنظرمان نیست بلکه  یک ورزشکار به لحاظ روحی روانی نیازمند حامی است به ویژه با توجه به پایین بودن سنش بیشتر باید از او حمایت شود.