ریشه خشونت در جامعه کجاست؟

صبح ساحل-حوادث:بعید است شما در طول یک روز از میدان، خیابان و یا کوچه ای عبور کنید ولی خشونت و تندخویی را نبینید، این خشونت می تواند کلامی و یا فیزیکی باشد که هر دو برای سلامت جامعه مضر و زیان آور است.
جامعه ما با مشکلات زیادی روبرو است اما راه حل رفع این مشکلات، خشونت نیست. خشونت و تندخویی می تواند مسایل را زیادتر کند اما نمی تواند آن را رفع کند، این موضوع را علم و تجربه ثابت کرده است.
چرا چیزی که علم و تجربه آن را ثابت کرده باز هم در جامعه ما تکرار و تکرار می شود. ریشه تکرار این مکررات چیست؟ جامعه ما دینی است و دین، خشونت را نفی می کند پس چرا به آن عمل نمی کنیم.
آنانی که دست به خشونت می زنند خیلی زود پیشمان می شوند، اما وقتی پیشمان می شوند که مشکلات آنان بواسط همین خشونت چند برابر شده است.
کنترل خشم و عصبانیت باعث پخته تر شدن انسان می شود و کسانی که چنین رویه ای در پیش گیرند در زندگی موفق ترند. افرادی که زود عصبانی می شوند به همه زیان می رسانند که این آسیب به فرد عصبانی بیشتر است.
پس از فرد عصبانی، بیشترین عوارض حرکت این افراد به کودکان و نوجوانان که آینده سازان جامعه هستند می رسد که با هیچ چیز دیگر قابل جبران نیست.
کنترل خشم امروز از نیازهای جامعه ما است. مهارت کنترل خشم و تندخویی امروز از ضروری ترین نیازها برای رسیدن به جامعه آرام است. جامعه آرام می تواند به خیلی از نیازهای اساسی انسان از جمله محیط مساعد برای رشد استعدادها و پیشرفت پاسخ دهد اما جامعه ناآرام و متلاطم هرگز چنین دستاوردی برای بشریت به همراه ندارد.
هر منطقه ای از شهر و جامعه ما از نظر خشونت با تفاوت هایی روبرو هستند. خشونت کلامی هر چه به پایین شهر نزدیک تر شویم بخاطر انبوه جمعیت بیشتر می شود. ازدحام نامتعارف جمعیت در منطقه ای، آسیب ها را بالا می برد که یکی از این زیان ها، خشونت است.
هر چه خانه ها کوچکتر، مسافرت، اماکن ورزشی و وسایل تفریحی و گذاران اوقات فراغت و همچنین مکان های هنری از جمله سینما و هنرهای تجسمی در منطقه ای کمتر شود، جامعه به خشونت های بیشتری روی می آورد، بنابراین نتیجه می گیریم که انسان در کنار کار و تلاش باید از این امکانات برای آرامش نیز بهره گیری کند.
اگر فکری به حال افزایش اماکن یاد شده نکنیم، دامنه این خشونت ها حداقل کمتر نخواهد شد و آیا هرگز فکر کرده ایم این خشونت ها همین طور به نسل های آینده نیز منتقل می شود.برای کاهش خشونت باید چگونگی دستیابی انسان به فضایل و مکارم اخلاقی از آموزش های مدرسه شروع شود به عبارت دیگر باید محتوای آموزشی طوری تدوین شود که خشونت ها در آن نهی شود و رفتارهای مبتنی بر ارزش های جامعه ترویج گردد.
افراد باید مهارت های کنترل خشم را بیاموزند و یاد بگیرند که در مورد هر مساله ای زود رنجیده خاطر نشوند و در چنین زمان هایی موقعیت خود را تغییر دهند.
تعیین مبحث درسی در کتاب های دوره ها و پایه های مختلف تحصیلی یکی از ضروری ترین نیازهای جامعه است که می تواند از کودکی به فرد آموزش داده شود که چگونه بر خشم خود غلبه کنند.
شاید یکی از عوامل مهمی که می تواند خشونت و تندخویی در جامعه، خانواده و سایر مکان ها را کاهش دهد، «گذشت» باشد. گذشت نه تنها ضعف نیست بلکه نشانه قوت فرد است. خیلی از افراد قدرتمند گذشت می کنند که همین عامل شخصیت و بزرگواری آنان را در نزد دیگران بالا می برد و در عین حال خیلی از افراد ضعیف، در مقابل مسایل زندگی و جامعه گذشت ندارند و مردم به نیکی از آنان یاد نمی کنند. بنابر این گذشت نشانه بزرگ بودن انسان است.
خیلی از افراد حتی در زندگی خصوصی و خانواده نیز گذشت ندارند که همین مساله مشکلات آنان را افزایش داده و بخاطر همین موضوع مسایل کوچک به مسایل بزرگ و لاینحل تبدیل شده ولی خیلی از افراد نیز هستند که با گذشت مسایل بزرگ را رفع کرده اند که این مساله تفاوت بین گذشت کردن و نکردن را به ما یادآوری می کند.
در پایان این نکته را یاد آوری می کنم که هیچ دلیلی برای بد بودن و خشونت نداریم ولی هزار دلیل برای خوب بودن و گذشت داریم که اگر گذشت کنیم در نزد همه عزیزیم حتی آنهایی که در نزد مردم بد تصور می شوند.