توپ پلاستیکی رنگی نماد کجاست؟

صبح ساحل ، اجتماعی - البته که اقدام شهرداری بندرعباس در ساخت و نصب المان‌های شهری ارزشمند است، شک ندارم که در این وانفسای مشکلات عدیده شهر که جملگی هزینه‌دار بوده و پول می‌خواهد و اولویت‌های مهم‌تری نظیر نظافت شهر وجود دارد و عمده درآمد شهر با فروختن شهر حاصل می‌شود اینکه مسئولین شهر باهدف افزایش جاذبه‌های بصری هزینه می‌کنند حتماً از سر دلسوزی برای چشم‌نوازی اهالی همین شهر است اما باور بفرمائید گاهی این زحمت و هزینه آن‌چنان دچار کج‌سلیقه‌ای می‌گردد که نه‌تنها نتیجه مثبتی در پی نخواهد داشت بلکه سوهان روح شهروندان نیز می‌شود، مصداق عینی این سهل‌انگاری را می‌توان دقیقاً در میدان روبروی هتل هرمز بندرعباس، جایی که تمثال چند توپ پلاستیکی بزرگ رنگی کار گذاشته‌شده را مشاهده کرد.اساساً فلسفه اِلمان گذاری در سطح شهر جدا از جاذبه بصری چند علت دیگر نیز دارد، اول ایجاد حس خاطره انگاری از پدیده‌های اقلیمی، اجتماعی و طبیعی آن شهر است، دوم معرفی چهره‌های فرهیخته، خادم و تاریخ‌ساز آن دیار است و سوم ترویج نمادهای بومی و اسطوره‌ای هر منطقه می‌باشد، با این تفاسیر اگر قبول داشته باشیم که هتل هرمز بندرعباس به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز اقامتی استان روزانه پذیرای بخش زیادی از مهمانان داخلی و خارجی که هریک از جایگاه اعتباری، مدیریتی، مهارتی، تحصیلی و علاقه‌مند به گردشگری‌اند می‌باشد باید اذهان کنیم بیش از آنکه مشتاق به دیدن تمثال توپ پلاستیکی باشند. شوق‌وذوق دیدن تمثالی از فرهیختگان بنام جنوب ایران و هرمزگان و یا چهره‌های تاریخ‌ساز و اسطوره و یا حداقل اِلمانی از جذاب‌ترین ویژگی‌های طبیعی و اقلیمی این منطقه دارند؛ مثلاً فرض کنید جهانگردی بعد از مرارت و تحقیق به بندرعباس بیاید و پس از انتقال به هتل اولین پیامی که از یک جاذبه بصری ساخته بشر در این شهر ببینید توپ پلاستیکی رنگی است!به نظر می‌رسد متولیان گرامی قبل از سفارش ساخت و نصب تمثال‌ها و المان‌های شهر اندک زمانی را نیز به ایجاد اتاق فکر مناسب برای ایجاد و ساخت و مکان‌یابی دقیق مطابق با باورهای اصیل مردم و بهره‌برداری کاربردی از آن نمایند، چنانچه اگر همین توپ پلاستیک‌های رنگی را در حوالی خیابان‌های کوی ملت، کمربندی و ...؛ که تنها عشق و امکان بازی کردن و لذت بردن کوچک‌ترها و حتی بزرگ‌ترها در فراغت و برای گل‌کوچک است نصب می‌کردند نه‌تنها به هدف‌گذاری مناسبی می‌رسیدند که هزینه و زحمتشان خاطره ساز می‌شد.