ریــشه جنایت‌های خشن

 صبح ساحل ، حوادث - وقوع جنایات خشن و مشمئزکننده محدود و معطوف به امروز و دیروز نیست.امروزه اخبار مربوط به قتل و جنایت‌ها در اقصی نقاط دنیا به تعداد بسیار زیادی به چشم می‌خورد. به طوری که اگر در خبرها بشنویم که در یک کشور غربی فردی قربانیانش را پس از قـــــــــتل می‌خورده یا اینکه قاتلی سرهای قربانیانش را پس از بریدن در اتاقی نگه می‌داشته و...رکنا: شاید فقط حالت مشمئزکننده‌ای پیدا کنیم و چند دقیقه‌ای هم به رفتار غیر انسانی یک فرد خارجی تأملی داشته باشیم. اما بعد از یک دوره زمانی کوتاه مدت آن را فراموش می‌کنیم. این در حالی است که اگر همین اخبار در کشور ما به وقوع بپیوندد، ساعت‌ها با عواقب، تبعات و خطراتی که حوادث مشابه اینچنینی می‌تواند در زندگی تک تک‌مان داشته باشد درگیر می‌شویم. با کوچکترین احساس خطر به یاد چنین اخباری می‌افتیم و...طی چند ماه گذشته خبرهای متعددی در خصوص قتل و شکنجه منجر به قتل شنیدیم اما هیچکدام تکاندهنده‌تر از قتل یک جوان مهابادی نبود.جوان 19 ساله‌ای که با چند نفر از دوستانش سوار خودرویی می‌شوند و پس از طی شدن مسیری هریک از همراهان این جوان با چاقو و ساطور قصابی ضربه‌ای به او می‌زنند و پس از آن جسم نیمه جان او را در بیابانی رها می‌کنند و محل را ترک می‌کنند.نکته تلخ و تکاندهنده‌تر هم این است که فردای آن روز همان افراد بر سر پیکر نیمه جان قربانی جنایت می‌روند و او را با بنزین آتش می‌زنند و با پیکر سوخته او عکس سلفی می‌گیرند.بی تردید در این جنایت نقش جامعه و خانواده بی‌تأثیر نیست. به طور قطع نخستین مسأله‌ای که هر فردی پس از شنیدن این خبر و خبرهایی از این دست به آن فکر می‌کند، استفاده از مواد محرک و توهم زاست اما این تنها دلیل نمی‌تواند باشد. استقبال از مواد محرک هم به نوعی ریشه در تربیت و آموزش غلط در سنین کودکی دارد. وقتی یک خانواده بدون داشتن اطلاعات و افزایش آگاهی‌های تربیتی صاحب فرزند می‌شود و بزرگ شدن کودکش را تنها در قد کشیدن او می‌داند، بازهم باید در انتظار وقایع اینچنینی باشیم.نکته دوم هم جامعه است که علاوه بر نقایص متعدد سیستم آموزشی و تربیتی در مدارس، مؤلفه‌هایی است که روزانه با آن مواجه می‌شویم و از کنار آن به راحتی گذر می‌کنیم. غافل از آنکه هرکدام از این مؤلفه‌ها می‌تواند باعث فرو ریختن حریم‌هایی شود که در درازمدت قبح خشونت و قتل را در هریک از افراد جامعه بشکند. وقتی تصویربرداری از دعوای دو نفر، اعدام یک مجرم، تجاوز، آزار و اذیت و امثال آن کم کم به نوعی تفریح در میان جوانان بدل شده دیگر نباید در جایی که جوانان با سوختن آتش‌نشانان و ویرانی ساختمان پلاسکو سلفی می‌گیرند، خرده گرفت. بعد از آن هم شاهد فضای تأسف آورتری همچون جنایت مهاباد و تصویربرداری می‌شویم.نگاه کارشناس علل بروز چنین جنایاتی چیست؟دکتر محمد باقر صابری زفرقندی، درباره اینکه چرا چنین حوادثی به همین سادگی اتفاق می‌افتد، اظهارداشت: یکی از عوامل بروز چنین جنایاتی برداشته شدن مهار کنترلی مغز بر رفتار می‌تواند باشد. این اتفاق در دنیای امروز بیشتر در افرادی رخ می‌دهد که تحت تأثیر مواد مخدر مثل الکل یا مواد روانگردان هستند. افرادی که مواد مخدر مصرف می‌کنند، با تغییرات آنی مرتکب رفتارهایی می‌شوند که قتل، آسیب به خودشان یا انجام رفتارهای خطرناک از جمله آنها است. عامل بعدی به تغییرات تدریجی در رفتار و عادی شدن منش و رفتارهای بزهکارانه برمی گردد. وقتی قبح خونریزی در جامعه و در بین افراد از بین می‌رود، احتمال وقوع جنایات، بخصوص در بین افرادی که زمینه ارتکاب جرایم در آنها بیشتر است را باید انتظار داشته باشیم.مشاهده صحنه‌های فجیع از خشونت در قالب فیلم‌ها و...، فرد را مستعد انجام بزه‌های مرگ آور و خشن می‌کند. در کنار مشاهده متأسفانه مشارکت مجازی در ارتکاب جرایم که در بازی‌های رایانه‌ای به وفور در دسترس نوجوانان و جوانان ما است، عامل مهم دیگری است که نوجوانان ما گمان کنند که انجام یک قتل در چنین فضاهایی، تنها در قالب یک بازی رایانه‌ای است و تداوم این افکار می‌تواند باعث آن شود که در دنیای واقعی فرد به آن خیال برسد که قتل قبحی ندارد در حالی که در دنیای واقعی اگر دوستی را کشتند، امکان باز تولید و زنده کردن مجدد او هرگز وجود نخواهد داشت. برنامه‌های عمومی، تصویری از صحنه‌های فجیع مثل بمباران‌ها و قتل عام‌ها نیز که در برنامه‌های تلویزیونی شاهد آن هستیم نیز خواسته یا ناخواسته زمینه انجام جنایات بدون احساس پشیمانی و عذاب وجدان را فراهم می‌کند.