رأی دادم پس هستم!

صبح ساحل ، سیاسی - انتخابات امسال من رأی اولی نبودم اما خواهرم چرا.او بود که پدرم را راضی کرد صبح انتخابات پای صندوق رأی برود او و همه هم‌سالانش بودند که بزرگ‌ترهایی که دیگر امیدی به تغییر نداشتند را ترغیب کردند هجده‌ساله‌هایی که یک‌شبه تبدیل به سیاستمداران بزرگ‌شده بودند. شاید علاوه بر وعده‌ووعیدها این‌همه تلاششان از ترس قصه‌هایی بود که شنیده بودند. درنهایت هم همه ما برای پیروزی روحانی در انتخابات سخت جنگیدیم، همین شش ماه پیش بود که شور جمعی کشور را فراگرفته بود، چقدر هیجان‌زده بودیم، اضطراب داشتیم که مبادا آن چیزی که می‌خواهیم نشود. مبادا کابوس افراط به واقعیت بدل شود. بذر امید در همه ما جوانه‌زده بود و پس از پیروزی در انتخابات، ایران در شادترین حالت خود به سر می‌برد که پس‌ازآن دیگر شادی بدین شکل را به خود ندید.حالا باگذشت شش ماه از انتخابات این روزها بسیاری از افرادی که در انتخابات نقش داشتند و حمایت کردند به خاطر اتفاقات اخیر از دولت تدبیر و امید ناامید شده‌اند فوتبالیست‌ها و خواننده‌هایی که برای رأی دادن به روحانی از مردم عذرخواهی و از حمایت از پرزیدنت ابراز پشیمانی کرده‌اند. آن‌ها با ناامیدی زودهنگام مرا یاد حرف پیر پائولو پازولینی که در یادداشت‌های پیشین هم از او نقل‌قول کردم می‌اندازند، او می‌گوید: امید را سیاستمداران اختراع کردند تا رأی‌دهندگان را خوشحال کنند.کاش این افراد پیش از اظهارنظر در هر حیطه‌ای و پوشیدن لباس کدخدایی که به تنشان زار می‌زند به این فکر می‌کردند که تا چه حد می‌توانند افراد جامعه را از دولت و امیدوار بودن و تلاش کردن برای داشتن آینده‌ای بهتر ناامید کنند. فکر این‌که آدم در جامعه‌اش دچار سیر باطل‌شده که هیچ گریز و پیشرفتی در آن نیست آدم را از پا درمی‌آورد.اما قضاوت در مورد عملکرد دولت به این سرعت کمی بی‌انصافی ست. درست است که افزایش عوارضی خروج و زمزمه‌های گرانی بنزین خیلی به مزاجمان خوش نیامده اما نباید واکنش‌های سریع و تندوتیزی را به همراه داشته باشد چراکه محصول ناامیدی از دولت هفتم و هشتم، هشت سال مشکلات عدیده در جامعه جهانی را برایمان به همراه داشت، کسانی که از تاریخ درس نگیرند محکوم‌به تکرار آن هستند.پس بهتر آن است که طبق قرار روز اولمان مطالبه گر باشیم و دولت را نقد کنیم یادمان نرود همین‌که آزادانه می‌توانیم از عملکرد رئیس‌جمهور ایراد بگیریم جای شکرش باقی ست! رأی دادیم پس هستیم.