چوب معلم گل نیست!

صبح ساحل ، اجتماعی - صدف محمودی: در این چند روز اخیر  مورد علیرضا، دانش آموز پایه هفتم مدرسه «شهید احمدی روشن» واقع در آموزش و پرورش ناحیه یک بندرعباس توجه مردم و مسئولین را به خود جلب کرد.

علیرضا نوجوانی ست که به دلیل خندیدن از معلم خود آقای «پ» کتک خورد. متاسفانه این کتک کاری منجربه آسیب هایی همچون خون دماغ، آثار کبودی روی گردن، و اختلال شنوایی در گوش چپ او شد. 

به گزارش صبح ساحل با رسانه ای شدن این قصه و شکایت خانواده علیرضا موضوع از طریق آموزش و پرورش استان هرمزگان پیگیری شد، به گفته روابط عمومی اداره کل آموزش و پرورش هرمزگان:  به دنبال انتشار خبری درباره‌ی تنبیه بدنی یکی از دانش‌آموزان مدرسه شهید احمدی ‌روشن ناحیه یک بندرعباس در برخی رسانه ها و دستور مدیر کل آموزش ‌و ‌پرورش هرمزگان بر رسیدگی فوری، موضوع در دستور کار اداره بازرسی و رسیدگی به شکایات اداره کل آموزش و ‌پرورش استان قرار گرفت‌.

پس از ارجاع موضوع به آموزش و‌ پرورش ناحیه یک و حضور بازرسان و‌ مسوولان این ناحیه ی آموزشی در مدرسه یاد شده، بررسی دقیق جزییات موضوع با حضور دانش آموز مذکور، اولیا و همچنین دبیر مربوطه آغاز شد.

 نتیجه بررسی ها نشان می دهد به دنبال عدم انجام تکالیف درسی، دانش آموز یاد شده به همراه برخی دیگر از دانش آموزان اقدام به برهم زدن نظم کلاس نموده و نسبت به معلم کلاس بی احترامی می نماید.تذکر معلم در جهت حفظ نظم کلاس نتیجه ای نداشته و در نهایت مجبور به اخراج دانش آموز یاد شده از کلاس درس می شود که در این مرحله برخلاف آیین نامه انضباطی، در حین اخراج، دبیر کلاس مرتکب تخلف آسیب بدنی به دانش آموز می شود.با وجود پذیرش و اظهار ندامت معلم یاد شده از ارتکاب تخلف تنبیه بدنی و اعلام رضایت ولی دانش آموز، موضوع با نظارت و پیگیری حوزه ی ارزیابی عملکرد ناحیه یک بندرعباس در دست اقدام است و پرونده روند قانونی خود را طی خواهد کرد.

آموزش و‌ پرورش هرمزگان ضمن تاکید جدی بر رعایت نظم و انضباط از سوی دانش آموزان در کلاس های درس و حفظ حرمت والای معلمان، موضوع تنبیه بدنی در هر شکل و با هر توجیهی را خلاف صریح مقررات آموزش و پرورش می داند و بدون چشم پوشی برابر آیین نامه رسیدگی به تخلفات کارکنان، با متخلف برخورد خواهد کرد.

داستان علیرضا با پذیرش و عذر خواهی معلم همراه بود

اما این سناریوی تکراری تنیه بدنی دانش آموزان توسط

معلم تا کی باید ادامه پیدا کند؟

 زمان مکتب و فلک گذشته است، واقعا در قرن 21 با شیوه های نوین آموزشی دیگر  تنبیه بدنی معنا ندارد، چه بسیار پدران و مادرانی که خود دست روی فرزندشان بلند نمی کنند حال تصور کنید در مدرسه تنبیه بدنی  شود. هستند کودکانی که از ترس اخراج یا برخوردهای بدتر در خصوص تنبیه و اتفاقاتی که در مدرسه رخ داده سکوت می کنند و به خانوداه هایشان حرفی نمی زنند اما طبق «آیین نامه اجرایی مدارس» ماده ۷۷ «هرگونه تنبیه از قبیل اهانت، تبیه بدنی و تعیین تکالیف درسی جهت تنبیه [دانش‌آموزان] ممنوع است.همچنین در ماده ۷۶ این آیین‌نامه روش‌های تنبیه به ترتیب اولویت این‌گونه مشخص شده است:۱- تذکر و اخطار شفاهی به طور خصوصی

۲- تذکر و اخطار شفاهی در حضور دانش‌آموزان کلاس مربوط

۳- تغییر کلاس در صورت وجود کلاس‌های متعدد در یک پایه با اطلاع ولی دانش‌آموز

۴-اخطار کتبی و اطلاع به دانش‌آموزان

۵- اخراج موقت از مدرسه با اطلاع قبلی ولی دانش‌آموز حداکثر به مدت سه روز

۶- انتقال به مدرسه دیگر»

 اما به این وجود شاهد چنین اتفاقاتی هستیم، به راستی 

در مدارس ایران چه خبر است؟  از مخاطبینم درخواست 

کردم تا خاطرات تنبیه شدنشان توسط معلم را بازگو کنند

برخی از آن ها را در ادامه می خوانید: 

حسن:

 اول ابتدایی بودم، روز اول مدرسه از ناظم سیلی جانانه ای خوردم، چون نمی دونستم صفمم کدومه چون 5 دقیقه بود وارد مدرسه شده بودم، و از روز اول همه چیز متنفرم.

فاطمه: یکبار در حیاط مدرسه بودیم اول صبح بود من توی حیاط مدرسه خوابم برد و حواسم به زنگ کلاس نبود چون خواب افتاده بودم. ناظم مدرسمون از دور اومد گفت مگه زنگ نخورده؟ نه گذاشت نه برداشت چنان خوابوند بیخ گوشم که نفسم بالا نیومد. یکبار دیگه هم سوم دبستان بودیم معلم داشت درس می داد یهو به بچه ها گفت چی گفتم خلاصه توی این مرحله نوزده نفر رو فرستاد دفتر مدیر. ناظم تا میخورد مارو با شلنگ و چوب زد و همه رو به گریه انداخت و الان دختر و پسر همون معلم شاگرد منن. عجب دنیای کوچیکیه. 

بهروز:من هم که فامیلم عباسی است سال ها پیش از معلم خشن درس «حرفه و فن» کتک خوردم فقط به این دلیل که دکمه بالای پیراهنم در بازی های نوجوانی افتاده بود او با پشت دست محکم به دماغ من کوبید صورتم پر خون شد و پیراهن سفید فرم مدرسه لکه لکه همراه من گریه می کرد،معلم خندید و رو به ناظم مدرسه گفت:یک پارچه بده بهش لکه های ریخته شده کف دفتر مدرسه رو پاک کنه.من خشم عجیبی داشتم و از اینکه هیچ کاری از دستم بر نمی آمد داشتم منفجر می شدم .روز تلخ و تاثیرگذاری در دوران تحصیلم بود.از مدرسه زده شدم و دیگر هیچ وقت مفهوم معلم برایم معنی زیبایی نداشت تا پایان دبیرستان.

احسان:

یه بار چهارم دبستان بودم مشقامو ننوشته بودم زمستون بود هوا هم سرد بود، ما هم شیفت صبح بودیم.  شاگرد اول کلاس بودم البته اون موقع 5_6 نفر درس خوان بودن تو یه کلاس که یکیش من بودم. خلاصه اون روز بلند شد چنان زد تو گوشم که یه لحظه نفهمیدم چی شد فقط برگشتم دیدم از بینیم داره خون میاد سریع دویدم سمت آبخوری که  یهو مدیرمون اومد دم آبخوری و متوجه من شد گفت چی شده و بینیمو گرفت بالا و گفت همینجوری نگه دار بیا سمت دفتر خودشم رفت سراغ معلم و نفهمیدم چی گفت و چیکار کرد فقط منو بردن رو یه تخت دراز کشیدم بعد دیدم معلممون اومد بالا سرم و منو ماچ کرد و زنگ بعدشم رفتم سر کلاس. 

هادی: 

سال پنجم دبستان بودمیه دوستی داشتم که مشکل کبد داشتالبته بعدش فوت کرد درس املا داشتیم آخر کلاس بود و معلم داشت املا می گفتو این دوستم از نوشتن عقب افتاد، هی به من گفت که به من بگو من عقب افتادم بعدش تا من داشتم بقیه املاش رو بهش میگفتم معلم اومد یه چک خوابوند زیر گوشم. گفت به هر دوتاون صفر میدم. خلاصه یادش بخیر!

علی: 

معلم با دیفالت کتک زدن میومد سرکلاس، با یه شیلنگ که یه چوب سفت توش‌گذاشته بود که ضربش محکم تر بشه. وارد که می شد دونفرم همزمان می زد و بقیه میخندیدن. تمام معلمای راهنمایی من حتی پرورشی با پیش زمینه کتک زدن وارد کلاس می شدن . اصول تدریس بود. می دونی چندین شبو با کابوس کتکای معلم صبح میکردیم؟ والبته والدینمون خبری نداشتن .

وسطای سال به لحاظ روحی اونقدر ضعیف و داغون بودیم که هرکاری ازمون بعید نبود. ازخودکشی تا قتل، انواع درگیری و معضلای دیگه که برای خلاص شدن از چیزی که تو سرمون بود ازمون سرمیزد. درمورد شخص من با همه استعدادی که تو ورزش داشتم منجر به گوشه گیری ودرنهایت متوسل شدن به هنر شد.

 آرزو: 

دبستان كه بودیم سال سوم یه معلم داشتیم یه خط كش چوبی داشت هر روز از بچه ها جدول ضرب می پرسید،  روزی ده نفر رو می برد جلوی كلاس با خط كش میزد كف دست مااز ترسی ك داشتیم حتی كسی جرات نمیكرد ب پدر مادرش اطلاع بده سال پنجم یه معلم داشتیم اون میزد توی گوش دانش آموزاش.

سعید: 

 دوم راهنمایی از معلمم  کتک خوردم و بالای ابروی راستم پاره شد. اون زمان شاید کتک زدن عادی بود. بعد از عمل بخش زیادی از ابروی راستم رو از دست داده بودم. من پسر خیلی بازیگوشی بودم و به قول مادرم حداقل یک بار در هفته خونین و مالین خونه می رفتم اما پدرم به هیچ وجه ساده از کنار مسئله نگذشت و گفت این موضوعی نیست که تو بازی اتفاق افتاده باشه. 

تنبیه جسمانی با خطراتی جبران‌ناپذیر همراه است

دکتر رضا دستجردی استادیار روانشناسی دانشگاه علوم‌پزشکی به نقل از ایسنا در خصوص تعریف می گوید: تنبیه نوعی محرک آزارنده از طرف فرد یا افرادی نسبت به فرد یا افراد دیگر برای کاهش رفتار نامطلوب انجام می‌شود.وی اظهارکرد: تنبیه از نظر تنبیه‌ کننده در راستای کاهش رفتار نامطلوب و افزایش رفتار مطلوب انجام می‌شود اما نتیجه معکوس و تنفر را در پی دارد در حالی که برای فرد تنبیه‌ شونده تنبیه فیزیکی، روانی و کلامی آزارنده و تاثیرات منفی در پی دارد.

دستجردی،

 تنبیه روانی، اجتماعی، کلامی را انواع تنبیه عنوان و تصریح کرد: استفاده از کلام نیشدار، مقایسه افراد با یکدیگر نمونه بارز تنبیه روانی و اجتماعی است.به امید این که شاهد تنبیه شدن هیچ دانش آموزی  در مدرسه نباشیم، ولو هر رفتاری که آن دانش آموز داشته باشد نباید منجربه تنبیه وی شود.