من بچه‌ام را نکشته‌ام!

صبح ساحل ، هنری -  صدف محمودی//  به گزارش صبح ساحل فیلم سینمایی «دارکوب» این روزها در سینماهای سراسر کشور و در سینمای ستاره شهر بندرعباس در حال اکران است.

دارکوب آخرین ساخته بهروز شعیبی است. بهروز شعیبی آثاری همچون دهلیز و سیانور را در کارنامه خود دارد، او برای کارگردانی فیلم دهلیز برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم سی و یکمین جشنواره فیلم فجر در بخش نگاه نو (مسابقه فیلم‌های اول) شد.

دارکوب هم که آخرین ساخته اوست نیز در جشنواره فجر خوش درخشید. دارکوب اما تفاوتی اساسی با آثار قبلی شعیبی دارد. چه در مضمون و چه در فرم کلی اثر. مقایسه آثار این کارگردان نشان می‌دهد که وی مایل به ساخت فیلم در حوزه‌های متفاوتی ست، از انتزاعی تا درام شعیبی همه این‌ها را در کارنامه خود دارد.

بازیگران:

امین حیایی، سارا بهرامی (برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن)، مهناز افشار (کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول زن)، هادی حجازی فر و جمشید هاشم‌پور (برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر)

نویسندگان: حسین تراب نژاد و آزیتا ایرانی

تهیه‌کننده: سید محمود رضوی

خلاصه داستان

مهسا (با بازی سارا بهرامی) زنی معتاد است که همسر سابق روزبه (با بازی امین حیایی) است وی برای اخاذی و خرج اعتیاد به محل کار او می‌رود و با خانواده جدید او برخورد می‌کند، مهسا در مرگ فرزند ازدست‌رفته‌اش تردید می‌کند. مهسا از همه‌چیز برای اثبات حق مادری‌اش استفاده می‌کند از داشته یا نداشته‌اش.

در خلاصه‌ای که در خود فیلم آمده نوشته‌شده: هیچ‌چیز سخت‌تر از اون نیست که ببینی عزیزت تصمیم گرفته تنها باشه. تو از دیدنش و از شنیدن صدایش لذت می‌بری اما اون درها رو بسته و تنهایی رو جای تو انتخاب کرده… هیچ‌چیز سخت‌تر از اون نیست که ببینی تنها شدی. عزیزانت رو می‌بینی و دوستشون داری ولی همه تو رو انکار می‌کنن. 

درها رو به روت بستن و تو تنها شدی. تنهایی باتلاقه.بازی خوب بازیگران دارکوب یکی از علت‌های اصلی درخشش آن محسوب می‌شود، از بازیگرانی که تنها چند دقیقه برای فیلم بازی کردند مانند جمشید هاشم‌پور تا بازیگر نقش اصلی سارا بهرامی که هر دو سیمرغ را دریافت کردند همگی در جایگاه خود بهترین نمایشی که می‌توانستند را از نقششان ارائه دادند.تا آنجایی که بسیاری از مخاطبان این فیلم بابیان احساس انزجار از کاراکتر مهسا او را فرد منفوری می‌دانند و این نشان‌دهنده موفقیت این بازیگر در ارائه نقشش به‌عنوان یک معتاد است.

همچنین فضاسازی مناسب شعیبی در اثرگذاری کارش بسیار حائز اهمیت است.

درست است که این فیلم معضلی اجتماعی را مطرح می‌کند اما با دیگر ساخته‌های سینمای ایران در این زمینه متفاوت است چراکه گنگ‌تر، مینیمال تر و تاریک‌تر از دیگر آثاری ست که تاکنون دیده‌ایم.زندگی زنانی در فقر، تنهایی، با اعتیاد و طردشدگی از جامعه، انزوا و لایه‌ای از جامعه که شاید بسیاری از ما از نزدیک آن را ندیده‌ام و تنها در کوچه و خیابان‌ها و با نگاهی گذری از کنارشان گذشته‌ایم.

در این فیلم شاید به عمق فاجعه‌ای که جامعه ما با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند پی ببریم، زنان هم به‌اندازه مردان با معضل اعتیاد درگیرند و چه‌بسا آسیب‌های بیشتری را نسبت به آن‌ها تجربه می‌کنند، شاید شعیبی بسیاری از حرف‌ها را در فیلمش گفته است اما بسیار ناگفته در دارکوب جامانده است.

فیلم دارکوب فیلم مهمی در سینمای ایران محسوب می‌شود چراکه در آن سعی شده در کنار بازگویی مسائل احساسی به تلخی مشکلی که بسیاری با آن درگیر هستند بپردازد.