حقیقت انفاق

 صبح ساحل، اجتماعی _ مسایل دینی را می توان گسترده ترین مسایل دانست، زیرا حقیقت دین آن است که برای تمام ابعاد نیازهای انسانی برنامه دارد و اساساً انسان قرار است با دین به تکامل برسدوبه وجودی کامل ومخلوقی با ارزش تبدیل شود.

برای رسیدن به تکامل ابزاری لازم است که از آنها به حقایق انسانی و کرامت بشری یاد می شود، همان فضائل ومکارم اخلاقی که انسان را از درجه حیوان به درجه انسانی می رساند و حیوانیت انسان را به انسانیت می کشاند،اگرچه انسان نوعی حیوان است اما خود را با اراده، عقل اخلاق و پاکی از صف حیوانات جدا می کند و خود را به مرز بندگی خدا می رساند.

یکی از ابزار مهم، انفاق است که انسان را بزرگ و ارزشمندو نزد خداوند، آبرومند می کند.

انفاق یعنی این که انسان چیزی را از خود جدا کند و دراختیار دیگری بگذاردو شرطش این است که آن چیز برای انسان مهم ودوست داشتنی باشد.

با این تعریف انفاق صرفا انفاق مالی نیست، بلکه علاوه بر انفاق مالی، انفاق جانی و انفاق علمی را نیز شامل می شود.

بنابراین با شنیدن واژه انفاق نباید به فکر انفاق مالی افتاد، اگرچه آن هم اهمیت خاص خودرا دارد و از میان انفاق های دیگر، انفاق مالی عمومی تر وفراگیر تر است، به همین دلیل خداوند درآیات261 و262 سوره مبارکه بقره می فرماید:« حکایت کسانی که ثروت خود را در راه خدا انفاق می کنند، حکایت دانه ای است که هفت خوشه برویاند، درهر خوشه صد دانه باشد و خدا برای هرکه بخواهد چند برابر می کند وخداوندعطا کننده ودانا است.» 

کسانی که ثروت خود را در راه خداوند انفاق می کنند، سپس منت وآزادی به دنبال انفاقشان نمی آورند برای آنان نزد پروردگارشان پاداشی شایسته است، نه ترسی برآنهاست ونه اندوهگین می شوند.

ازاین دو‌آیه به خوبی دریافت می شود که خداوند به زندگی انسان های انفاق کننده برکت می دهد وانفاق کنندگان ترسی بابت کم شدن ثروتشان به واسطه انفاق نداشته باشند.

و در آیه 265  سوره بقره آمده است:

« وحکایت کسانی که ثروتشان را برای خشنودی خداوند و استواری نفسشان انفاق می کنند، مانند باغی درجای بلندی است که بارانی تندبه آن برسد، درنتیجه میوه اش را دوچندان بدهد و اگر باران تندی به آن نرسد، باران ملایمی می رسد و خداوندبه آن چه انجام می دهید بیناست.»

درمجموع انفاق کننده در پرتو عنایت الهی است وخداوند قبولی کار او، عاقبت به خیری او و آثار و برکات کارش راتضمین کرده است، به شرط آن که

اولا: انفاق او در راه خداوند باشد

وثانیا: انفاقش از عمق جان واز بهترین چیزها باشد نه اینکه قصدش نشان دادن به دیگران باشد ویا آن چه مناسب و مرغوب نیست را انفاق کند.

باید برای انفاق کردن فرصت ها را مغتنم شمرد، همان طوری که درآیه 11 سوره منافقون آمده است:« از آن چه به شما روزی دادیم انفاق کنید، قبل ازآن که مرگ شما فرا برسد.»

و خداوند در آیه 34 سوره توبه می فرماید:« به کسانی که طلا ونقره را ذخیره می کنند ودر راه خداوندانفاق نمی کنند، به مجازات دردناکی بشارت بده.»

بنابراین انفاق همان سهمی است که خداوند برای ثروتمندان درنظرگرفته است و می توان در قالب انفاق مالی مثل:خمس، زکات، صدقه و... درنظر گرفت ویا انفاق جانی وعلمی را نیز به آن اضافه کرد.