«واکس چِه» تازه ترین اثـر کامران حیدری

صبح ساحل ، هنری - صدف محمودی: کمتر کسی ست که در جنوب زندگی کند و نام دینگومارو به گوشش نخورده باشد، چه زاری به نام دینگومارو چه مستندی به همین نام از کامران حیدری. ابراهمی منصفی هم تکلیفش معلوم است: الهام بخش موزیسین های جنوب و پرآوازه ترین هنرمند هرمزگانی. حالا این روزها کامران حیدری گارگردان دینگو مارو  در حال ساخت مستند دیگری با عنوان «واکس چه» می باشد،  مستندی از زندگی ابراهیم منصفی از زبان خودش. 

به گزارش صبح ساحل کامران حیدری متولد 1 فروردین 1355 درشیراز است، در پرونده‌ فیلمسازی او، ساخت مستندهای داش آکل، محمد بهمن‌بيگی، در انتهای يک روز کامل، من نگهدار کمالی وسترن ميسازم،  علی آقا  و دینگومارو به چشم می‌خورد.

کامران حیدری در رابطه با مستند جدیدش می گوید: واکس چه شکل مصاحبه ندارد که با دوستان و نزدیکان منصفی در این باره صحبت کرده باشیم بلکه فیلم از دریچه نگاه خود منصفی ست و در واقع POV   است و خودش داستان را تعریف می کند و به صورت نرشین می باشد. 

این مستند بر اساس پژوهش هایی از  خاطرات دوست صمیمی وی در ایلود است و از زمان تولد تا مرگ  وی را شامل می شود. در این مستند موزیسین های هرمزگانی موزیک هایی که رامی ساخته است را اجرا می کنند و ما در پایان فیلم در می یابیم که در واقع همه آن ها  رامی هستند چرا که روح هنر و موزیک او در همه بچه های جنوب وجود دارد و همه آن ها دغدغه مشترکی دارند. 

مهمترین بخش تصویربرداری فیلم که برنامه ریزی دقیقی برای آن انجام داده بودیم،سکانسِ اجرای موسیقی «واکس چه»ابرام با بَند موسیقی بادگیر بود.گروهی که علاقه زیادی به اجراهای زنده آنها دارم .

بخصوص خواننده گروه مرتضی اولی بندری. « مرتضی اولی بندری « با صدایی رویایی « اهل هوا» به مانند خواننده های مراسم « زار» . بعد از مدتی کش و قوس در بی زمانی و بی مکانی برای تصویربرداری این سکانس ، بلاخره در میان شلوغی های گروه» بادگیر « و گروه تصویربرداری ، زمان آزادی پیدا کردیم و توانستیم این آهنگ را با اجرای قوی گروه در بندرعباس ضبط کنیم . هیجانِ این اجرای خوب باعث شد تصمیم بگیریم اجرای استودیویی با پلی بک این آهنگ را درخیابان و با خوانندگی « مرتضی « ضبط کنیم ، از اجرا و تصویربرداری این بخش نیز راضی بودیم ، اما در تدوین ، اجرای زنده با اجرای پلی بک ترکیبی بود ناهمگون . 

پس تصمیم گرفتیم فقط اجرای زنده را بگنجانیم در فیلم و از اجرای پلی بک یک موزیک ویدئو کوچک و مستقل ارائه بدهیم برای معرفی گروه» بادگیر « و مرتضی ، این تصمیم باعث شد که ناخواسته در اینستاگرام رونمایی غیر رسمی داشته باشیم از معرفی فیلم مستند « واکس چه « ابراهیم منصفی ، که کم کم در حال گذار از تدوین نهایی و وارد شدن به مراحل پست پروداکشن آن هستیم          و خوشحال از این موضوع که بعد از سالها تلاش مستمر بلاخره فیلم ساخته شد و ذوق بیشتر اینکه کماکان در حال ساخت فیلم مستند در حوزه ی موسیقی هستیم .

اکران این فیلم چند ماه دیگر از فستیوال های خارجی شروع خواهد شد و بعد در ایران و حتما در بندرعباس اکران خواهیم داشت.  علاقه من به جنوب از زندگی در اینجا نشأت می گیرد، من به خاطر شغل پدرم در خوزستان بزرگ شده ام و به پژوهش و موسیقی جنوب علاقه دارم، موزیک جنوب همیشه برای من جذاب بوده است. 

درباره دینگومارو 

در مستند دینگومارو که در میان هرمزگانی ها جایگاه ویژه ای دارد حميد سعيد، بندرعباسی و به دينگومارو معروف است. او آفريقايی‌تبار است و آرزويی دارد.

 آرزوی او اين است که بعد از سالیان سال که از حضور آفريقايی‌‌ها در جنوب ايران می‌گذرد، با موزيسين‌های آفريقايی‌تبار يک کنسرت در طبيعت هرمزگان برگزار کند. 

او سفری اوديسه‌وار به همه‌ نقاط هرمزگان انجام می‌دهد تا این موزيسين‌ها را پيدا کند و با آنها کنسرت برگزار کند.

توضیح در خصوص دینگ مارو Dingmaroاز کتاب اهل هوا نوشته غلام حسین ساعدی

دینگ مارو را اول دفعه بالای کوهی دیده اند.پیرزنی بوده که با هیکل قوز کرده اش قله ی یکی از کوه ها نشسته بوده. به بابای«سور» خبر می دهند که در فلان جا وفلان کوه، هیکل پیرزنی بر بالای قله ی کوهی دیده شده.  

بابای «سور» بهمراه آدم ها و دختران هوا می رود طرف همان کوه و پیرزن را که قیافه ی وحشتناک و زشت داشته می بینند و وحشت می کنند. بابای«سور» از وی می پرسد که تو کی هستی و پیرزن جواب می دهد که من زار هستم و اسم من «دینگ مارو»‌است و این جا قدم گاه من است. بابا وهمراهان ترسیده بر می گردند و وقتی به آبادی خود می رسند، همه زارشان می گیرد.

«دینگ مارو» زاریست که هرجا صدای دهل بلند شود و بازی باشد درآنجا حاضر می شود. بیشتر زن ها دچار این باد می شوند. 

شخص مبتلا اول چشم درد می گیرد و بعد سردرد عارضش می شود. « دینگ مارو» را همیشه با باد سرخ اشتباه می کنند و بناچار اول می فرستند پیش طبیب و وقتی معالجه نشد و دعا وهیکل ملا هم خوبش نکرد می آوردند پیش بابا یا ماما و وقتی که روشن شد شخص دچار«دینگ مارو» است تصمیم به کوبیدن و مجلس بازی می گیرند.

« دینگ مارو» در ساحل ایران بیشتر از سایر زارهای بزرگ شایع است. بیشتر در بندرعباس دیده می شود. علتش را چنین توضیح می دهند که چون در بندرعباس بازی« لیوا» Liwaزیاد است واین بازی، بازی آزاد و همگانی است و عده ی زیادی جمع می شوند،«دینگ مارو» هم حاضر می شود وچند نفری را برای شکار خود انتخاب می کند. 

کمتر دیده شده که « دینگ مارو» کسی را بکشد. همیشه یک یا دو سال به مرکب خود فرصت می دهد وتا دوسال اگر سفره پهن نکرد، آنوقت اذیتش می کند و از بینش می برد. ولی مسئله ی جالب این جاست که در بعضی آبادی ها، دینگ مارو را بازی نمی کنند و تنها نعش می کنند.ولی برای کوبیدن« دینگ مارو» این ها لازم است:

1- دو عدد دهل بزرگ.

2- یک عدد جرّه.