«وندال‌ها» بلای جان شهر!

صبح ساحل ، اجتماعی - صدف محمودی  - خبرنگار تخریب و آسیب به اموال عمومی یک شهر توسط مردم آن اصطلاحاً وندالیسم نام دارد.وندال‌ها کسانی هستند که دست به چنین اقداماتی می‌زنند.

از وندالیسم به‌عنوان بیماری قرن حاضر یاد می‌کنند. 

این پدیده در کشورهای مختلف و شهرهای مختلف ایران دیده می‌شود.

شدت بیماری وندالیسم در افراد مختلف نیز متفاوت است، نوع خفیف این بیماری نیز به‌صورت دیوارنویسی، رنگ‌پاشی، پنچر کردن خودروها و خط انداختن بر روی خودروهای پارک شده نیز روی می‌دهد و در موارد شدیدتر به شکستن شیشه‌های مغازه‌ها، غارت و هرج‌ومرج در افراد بروز می‌دهد.

مثلاً تخریب اموال عمومی پس از شکست تیم محبوب توسط طرفداران آن از نمونه‌ی بارز وندالیسم است. شکست‌ها، ناکامی‌ها، عقده‌ها، فشارها، تحمیل‌ها و از این قبیل موارد موجب وندالیسم می‌شود اما آنچه ناراحت‌کننده است وجود به‌وفور این پدیده در شهر بندرعباس است.

شهری که برخی از مردم آن دست به تخریب مجسمه‌ها، رنگ‌آمیزی دیوارها و سایر اموال عمومی می‌زنند.

همین چند روز پیش نمونه‌ای از این تخریب را در ساحل سورو شاهد بودیم: مجسمه مرد ماهیگیر که پیش‌تر صورتش توسط برخی افراد نقاشی شده بود و اکنون دستش را شکسته‌اند.

همچنین 10 گلدان‌ بزرگ شهری در محدوده خیابان دانشگاه و بلوار امام خمینی تخریب‌شده است. به گفته‌ی رضا حیدری زاده سرپرست سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهری شهرداری بندرعباس؛ معضل تخریب، سرقت و از بین بردن اموال عمومی شهروندان یکی از مواردی است که بخش زیادی از سرمایه شهری را از بین می‌برد.

همواره شاهد سرقت شیرآلات، کابل‌های برق، سیستم روشنایی و غیره در پارک‌های محله‌ای و بوستان‌های سطح شهر هستیم فقط در یک ماه گذشته حدود ۷۰۰ اصله انواع نهال و نیز گل‌های فصلی که در محدوده بلوار خلیج‌فارس و کوهستان پارک پنجه علی کاشته شده بود،‌ به سرقت رفته یا تخریب‌شده‌اند و این موجب به هم خوردن نظم و برنامه‌ریزی در حوزه فضای سبز شده است.

یک نگاه اجمالی به‌جای جای شهر نشان می‌دهد، بسیاری از مبلمان شهری تخریب‌شده است... به نظر می‌رسد در بندرعباس افراد بسیاری هستند که چندان به زیبایی شهر اهمیتی نمی‌دهند و دست به نابودی آن می‌زنند، این امر جدای از این‌که چهره شهر را نازیبا می‌کند باعث می‌شود طیف گستره‌ای از مردم شهر از امکانات و زیبایی آن بی‌بهره بمانند.

همان‌طور که اشاره شد جامعه شناسان می‌گویند ناکامی‌ها و شکست‌ها از علت اصلی وندالیسم است. این‌که به خواسته‌ها و نیازهای عده‌ای از مردم توجه کمتری شود و آن‌ها از امکانات تفریحی، رفاهی و فرهنگی بهره کمتری ببرند و این امکانات تنها در دست گروه وعده‌ای از مردم باشد موجب خشم شهروندان می‌شود خشمی که با تخریب اموال عمومی شاید فروکش کند.

شاید اگر امکانات رفاهی در شهر بندرعباس برای همه محلات یکسان بود و همه مردم از آن بهره می‌بردند کمتر شاهد وقوع چنین اقدامات افسارگسیخته‌ای بودیم.اگر تمرکززدایی از نقطه گلشهر برداشته شود و به دیگر محلات هم به همین اندازه توجه شود و مردم در این راستا آموزش ببیند شاید دیگر وندالی هم در شهر پیدا نشود.

ناآگاهی نیز گاهی موجب بروز این حوادث می‌شود،بررسی دقیق این مساله و یافتن راه‌حلی مناسب نیازمند همفکری کارشناسان، جامعه شناسان و اطلاع‌رسانی دستگاه‌های مربوطه است، کوتاهی کار از چه کسی ست که چیزی در بندرعباس برای مدتی طولانی سالم نمی‌ماند؟ آیا واقعاً مردم مقصرند؟!