فداکاری حسین، جان اسماعیل را نجات داد

صبح ساحل، حوادث _ اسماعیل،کودک هفت ساله ودانش آموز  برای بازی و تفریح به همراه هم بازی خود به کنار سد روستای فاریاب رودان استان هرمزگان رفته بود به داخل سد آب سقوط کرد که با فداکاری پسر عمویش،حسین، نجات یافت و جان سالم به در برد.به گزارش ایرنا، اسماعیل و حسین مقبولی دانش آموزان پایه اول و پنجم ابتدایی دبستان شهید شاکری روستای فاریاب  برای بازی به کنار سد رفته بودند که در اثر بازی گوشی،بی احتیاطی،غفلت و در یک چشم به هم زدن اسماعیل به داخل سد پر از آب سقوط کرد. حسین که کمی دورتر از اسماعیل بود ناگاه متوجه نبود حضور وی شد و به سرعت خود را به کنار سد رساند و در کمال ناباوری اسماعیل را دید که در آب های گل آلود سدی به عمق هشت متر در تقلا برای نجات است. حسین که شاهد غرق شدن پسر عمو و هم بازی خود در این سد پر از آب بود باید چاره ای می اندیشید تا جان هم بازی و دوست خود که در یک قدمی مرگ قرار داشت را نجات دهد و بی درنگ در پی چاره ای برای نجات جان اسماعیل هفت ساله بود که حضور پیرزنی که گوسفندانش را برای چرا به نزدیکی سد آورده بود، توجهش را جلب می کند.حسین در آن لحظات که نفهمید چقدر به طول انجامید خود را به پیرزن چوپان رساند و از او برای نجات اسماعیل کمک خواست،اما پیرزن آنقدر ضعیف بود که قدرت کمک کردن به آنان را نداشت. این پسرعموی فداکار بدون فوت وقت چوبدستی زن را از وی می گیرد و با سرعت خود را به روی بدنه بتنی سد می رساند تا پسرعمویش را ازخطر غرق شدگی و مرگ نجات دهد. از سوی دیگراسماعیل نیمه جان،از بس در آب دست و پا زده بود رمقی برای نجات خود در بدن نداشت و لحظه ها برایش به سرعت می گذشت. اسماعیل نیمه جان در آن لحظات سخت و دشوار امیدوار به رحمت خدای خویش،بی امان و مداوم از صمیم دل و جان وی را زیر لب به یاری می طلبید. در میان تلاش های بی امان حسین چیزی شبیه معجزه و توکل به خدا سبب شد تا اسماعیل هفت ساله چوب دستی را بگیرد و در حالی که امیدی برای بیرون آمدن از آب نداشت توسط حسین مقبولی پسر عمویش آرام آرام به کنار سد هدایت و از مرگ حتمی نجات یافت. این حسین دلیر،فداکار و شجاع با توکل به خدا و به رسم رفاقت و احساس مسئولیت؛توان و تلاش جسورانه خود جان پسرعموی خود را نجات داد و اجازه نداد دست روزگار هم بازی روزهای شیرین کودکی هایش را از وی بگیرد.

با تمام استرس،نگرانی،ترس و هراسی که در آن دقایق نفسگیر بر وجود این دو کودک چیره شده بود اما حالا این دو گل نوشکفته بیش از پیش قدر دوستی و رفاقت همدیگر را می دانند و به دوستی خود می بالند.