فردا دیر است

صبح ساحل، اجتماعی _ زلزله، سیل، طوفان، گردباد، سونامی، رعدوبرق، آتشفشان، خشکسالی نمونه هایی از بلایاهایی هستند که هر روز مردم جهان را درگیر خود کرده است . کشور ما یکی از 10 کشور حادثه خیز دنیا به شمار می رود . گفته می شود از 41مورد بلایای طبیعی رخ داده در جهان ، 31مورد در ایران به وقوع می پیوندد. استان هرمزگان نیز از این حوادث دور نیست . و به گفته مسوولان ، زلزله رتبه نخست بلایاهای طبیعی استان هرمزگان را به خود اختصاص داده است . به طور میانگین سالانه حدود 115 زمین  لرزه در استان رخ می دهد ، البته گاهی از این رقم نیز بیشتر می شود . در هر زمین لرزه تاسیسات زیر بنایی و واحد های مسکونی استان دچار خسارت می شوند .این خسارت ها بدلیل قرارگیری استان هرمزگان بر روی گسل های زلزله است . وقوع زمین لرزه در هر نقطه ای از استان امکان پذیر است . زلزله های مرگبار اخیر در بوشهر و سراوان هشداری است برای ما که بدنبال پیشگیری از تلفات جانی و مالی بیشتر باشیم . کسی نمی تواند جلو بلایای طبیعی را سد کند . امر ، امر خداوند سبحان است . اما می توان با تدبر و یک عزم ملی از حجم خسارات کاست . اینکه با هر تکانی ، خانه ها فرو می ریزد و در چند ثانیه سرپناه ها ویران می شوند و تلی از خاک پیش روی ما قرار می دهد  درست ، اما می توان با تدابیر سنجیده از عمق فاجعه جلوگیری کرد . راهکار خسارت کمتر مالی و جانی ، ساخت ساختمان هایی با اصول مهندسی است . وجود تعداد زیادی ساختمان فرسوده و ناامن در شهرها و روستاهای کشور تهدیدی جدی است که وقوع هر زلزله ای ، تلخی آن را یادآور می شود . از یک طرف آسیب پذیری ساختمان ها ، اقتصاد کشور را تهدید می کند و از سویی دیگر مهم ترین سرمایه کشور که همان جامعه انسانی است ، به خطر می اندازد . به گفته مسوولان استانی ، قرارگرفتن حدود 90درصد خانه های بندرعباس در بافت فرسوده ، یعنی خطر را هر لحظه احساس کردن.نباید از این واقعیت که یک زمین لرزه چند ثانیه ای برای کشور بسیار گران تمام می شود چشم پوشی کرد و به راحتی از کنار آن گذشت . باید آنانی که دستی در آتش دارند و ساختمان سازی حرفه اصلی آنهاست به بهسازی و مقاوم سازی ساختمان ها به عنوان راهکار مهم و اصلی کاهش آسیب پذیری زمین لرزه در کشور و این استان توجه ویژه ای داشته باشند . واقعیت این است که توجه به بهسازی لرزه ای در کشورهای لرزه خیر همچون ایران امری جبری است که عملا راه گریزی برای آن وجود ندارد . متاسفانه عدم نظارت صحیح از سوی ناظران پروژه ها ، مشکل جدی است که سازه ها و ساختمان های ساخته شده را مقابل هر گونه بلایای طبیعی مقاوم نشان نمی دهد و با تلنگری ، ویران و نابود می شوند . فراموش  نکرده ایم زلزله مرگبار سال 56 در روستای خورگو بندرعباس  از خاطر نبرده ایم زلزله چند سال گذشته مرکز هرمزگان را که در این حادثه ، ساختمان های نوساز یکی از شهرک های شهر بندرعباس دچار خسارت شدیدی شد . گرچه خوشبختانه تلفات  جانی به همراه نداشت ، اما خسارت مالی فراوانی به ساکنان این واحد های مسکونی وارد شد . و در این میان کسی هم پاسخگوی  خسارت دیدگان نشد . سازمان نظام مهندسی ساختمان به عنوان متولی ساخت و سازها در کشور باید نظارت بیشتری بر اصول ساختمان سازی داشته باشد . به هر حال تا دیر نشده ، بافت هایی که از آنها به عنوان بافت فرسوده ، نام می بریم ، باید بازسازی و نوسازی شوند . اما آنچه در گفتار پیشین این ستون به آن اشاره شد ، مردمی که دربافت های فرسوده زندگی می کنند توان اقتصادی پرداخت هزینه های بازسازی و مقاوم سازی بافت های فرسوده را ندارند و متاسفانه ارگان های مرتبط با این موضوع هیچ گونه سیاست های تشویقی در نظر نگرفته اند . نه آب و فاضلاب و نه شرکت توزیع برق در واگذاری انشعاب آب و برق ، از اعمال تخفیف کوتاه نمی آیند . تا دولت تسهیلات خوب در اختیار مردم قرار ندهند ، کسی به فکر نوسازی خانه های خود در بافت فرسوده نخواهند بود و این یعنی به استقبال خطر رفتن . به تاخیر انداختن بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده برای کشور گران تمام خواهد شد. آقایان مسوول!! همین امروز به فکر مردم باشید که فردا دیر است.